Werftractoren vormen grotere bedreiging voor verkeersveiligheid dan 4x4's.

Terwijl de hetze tegen de SUV’s en 4X4’s terug irrationele vormen aanneemt, wordt er voorbijgegaan aan de werkelijke problematiek van mastodonten die op het platteland thuis horen en niet op onze wegen.

Landbouwtractoren worden meer en meer ingeschakeld door bouwbedrijven. Dit is niet alleen oneerlijke concurrentie voor bedrijven die met normale trekkers werken, maar ze verhogen tevens de onveiligheid op de weg.

1. Geen dodehoekspiegel. Het gebrek daaraan veroorzaakte in 2008 54 ongevallen, waarvan 6 doden en 16 zwaargewonden. (Op 3/7/2008 verloren een 34-jarige moeder en haar tweejarig kindje uit Oostende het leven toen ze weggemaaid werden door gebrek aan een dodehoekspiegel op een werfwagen.)

2. Geen rij -en rusttijden voor landbouwtractoren.

3. Weggladheid door restanten van grond en andere materialen die aan de wielen kleven.

4. Geen rijbewijs voor wie voor 1/10/1982 geboren is. Voor anderen volstaat een rijbewijs B. Geen praktische rijopleiding, medisch attest of getuigschrift van beroepsbekwaamheid vereist!

5. Het gebruik van rode diesel. Door het gebruik van accijnsvrije diesel boomt het aantal tractoren en tiert de oneerlijke concurrentie welig.

In vergelijking met deze mastodonten is de doorsnee SUV een playmobiel.

Jean Marie Dedecker
Voorzitter LDD

Ontslag Peter Hoogland: flaters van de meerderheid in Oostende stapelen zich op.

Peter Hoogland (Franky De Bauw), zijn vennootschap Dos Bandidos en Go-fot-it Communications hebben zich teruggetrokken uit de exploitatie van het Kursaal van Oostende (EKO). ‘Geen dag te vroeg’, vindt gemeenteraadslid Jean-Marie Dedecker (LDD), die de malversaties, het wanbeleid , en de belangenvermenging binnen EKO al jaren aanklaagt in de gemeenteraad.

Jean-Marie Dedecker: “Schepen Bronders (sp.a) heeft Hoogland binnengehaald als de reddende engel van het Kursaal van Oostende. Maar de eerste actie van manager Hoogland zat er al flink naast. Samen met schepen Bronders verbrak hij het contract met Music Hall Group. (MHG) Om met zijn eigen vennootschap evenementen te organiseren. MGH trok naar de rechtbank en vroeg prompt een schadevergoeding van 22 miljoen euro. MHG legde derdenbeslag op de rekeningen van EKO en derdenbeslag bij Scherpa.be. De gelden van elk ticket die verkocht wordt door EKO gaan nu naar MHG.

Jean Marie Dedecker: “ dit is de tweede keer in amper 6 maanden dat rekeningen van een stadsonderneming geblokkeerd worden of dat er beslag wordt op gelegd. Ook AGSO ( Autonoom Gemeentebedrijf Stadsvernieuwing Oostende en het moederbedrijf van EKO) zag zijn rekeningen bij Dexia geblokkeerd door aanhoudend wanbeleid en omdat het Kursaal haar leningsaflossingen niet kan voldoen. Onder het beleid van Hoogland is het exploitatieverlies van het Kursaal opgelopen tot bijna 12 miljoen euro . Na het faillissement van de vismijn volgt nu zo goed als zeker dat van het Kursaal.Hoeveel wandaden moeten er nog aan het licht komen voordat de belastingbetaler van Oostende de rekening presenteert?

Naast Hoogland zouden het directiecomité en de verpolitiseerde Raad van Bestuur ook beter de laan worden uitgestuurd.

Jean Marie Dedecker
Voorzitter LDD, gemeenteraadslid Oostende.

Minister Smet volhardt in zijn enge visie op multicultuur.

Minister Smet van Onderwijs (sp.a) wil maar niet inzien dat het multiculturele verhaal dat hij zichzelf en de bevolking voorhoudt niet meer klopt. Uitgerekend op de dag dat bekend raakt dat in Borgerhout, in Antwerpen de meest beruchte moslimschool van Jemen een vestiging heeft, kondigt smet een samenwerkingsakkoord aan met Marokko om meer schooluitwisseling te doen.

In de avondschool in Borgerhout zullen Vlaamse studenten les krijgen van de meest extremistische leraars uit het Midden-Oosten, en het lijdt geen twijfel dat het een kweekvijver wordt voor religieus fanatisme, om maar te zwijgen over de mogelijke terroristische vertakkingen.

Maar deze onvermijdelijke evolutie opent de ogen van de Vlaamse onderwijsminister niet. Hij blijft er bij zweren dat de Vlaamse scholen zich moeten inwijden in de weldaden van het moslimonderwijs, en heeft er veel geld voor over om de uitwisseling met Marokko te vergemakkelijken. Voor Smet is dit een manier om de zogezegde achterstand van de Vlaamse scholieren inzake democratische attitudes in te halen. Hij vraagt zich daarbij niet af of het voor de allochtone kinderen die naar hun thuisland terug gaan net geen omgekeerde werking kan hebben. Die moeten namelijk niet geholpen worden om in hun thuiscultuur te integreren, maar in de onze! Tenzij minister smet van plan is het aantal importbruiden uit Marokko nog eventjes aan te dikken.

Als er dan toch geld is voor dergelijke uitstappen, met vliegtuig en logies, kan minister Smet zijn scholieren beter naar Duitsland, de Verenigde Staten, en waarom niet China sturen. De Vlaamse scholieren hebben namelijk ook de reputatie van niet creatief en ondernemend genoeg te zijn. Deze attitudes zijn zeker even fundamenteel, en voor de maatschappij veel belangrijker dan de ‘multiculturele’ ervaring. Bovendien wordt ook de ‘democratische attitude’ op die manier niet alleen aangescherpt bij de Vlaamse kinderen, maar ook bij die van allochtone oorsprong.

Jean Marie Dedecker

Nog beter dan betogen: beslissen!

Met de theaterdebatten op RTBF en RTL-TVI van het afgelopen weekend zijn de regeringonderhandelingen, of het ontbreken daarvan, naar een climax aan het groeien. Parallel met de middenvinger die Minister Onkelinx (PS) uiteraard per abuis in de lucht stak naar haar collega in de regering, staatssecretaris Schouppe (CD&V) en naar Senaatsvoorzitter Pieters (N-VA), voerde Meneer Onkelinx in de krant Le Soir ook de druk op. Mr Uyttendaele bestond het ooit om alle PS ministers en dito mandatarissen aan te manen dringend wat rechtszaken door te sturen, omdat zijn kantoor al jaren de vaste pleiter is voor de overheid en zijn jaarcijfers zag dalen. Deze ‘meester’ Uyttendaele (PS dus) schrijft in een vrije tribune (LS 28.01.11) dat de originaliteit van het Belgisch federalisme te herleiden is tot de interpersoonlijke solidariteit, zeg maar de sociale zekerheid. En wie daar wil van afwijken, bijvoorbeeld door een confederale staat, verbreekt het ‘Pacte des Belges’ dat alleen mogelijk is door het compromis in de meest nobele zin van het woord, en door het respect voor de andere.

De ultieme afdreiging

Uiteraard hebben Mevrouw en Meneer Onkelinx een verschillende job ‘in dienst van’ de Belgische Staat, maar het samen lezen van hun ‘vrije meningsuiting’ leert ons dat het koningskoppel van de PS eindelijk tot de kern van het debat is geraakt. Als aan het heilige taboe van de sociale zekerheid, zeg maar ‘het geld’, wordt geraakt dan hoeft dat ‘nobele’ compromis van België niet meer. Dan zullen Brussel en Wallonië samen een onafhankelijke staat vormen, en ‘échaudé par le nationalisme ambiant,’ helemaal niets meer te maken willen hebben met Vlaanderen.
Betekent dit dat de stellingoorlog voorbij is? Allerminst, want om dit dreigend onheil voor Vlaanderen te voorkomen moet er volgens Uyttendaele zo snel mogelijk een federale regering worden gevormd, en kan er voor de ‘existentiële” staathervorming ruim tijd worden genomen. In gedachten ziet hij dan de rood-geel-zwarte betonmolen aanrijden om alle Belgische ‘verworvenheden’ in de Grondwet te metselen tot het einde van volgende eeuw. Met andere woorden, we staan nog altijd even ver. Zolang Vlaamse onderhandelaars helder genoeg blijven denken, en het langgerekte manoeuvre van het Franstalige status quo door hebben, komt er vooralsnog geen regering.

En stemmen?

Tenzij de kiezer ter hulp wordt geroepen. Ook op dat vlak zijn de geesten aan het draaien, zo komt de Franstalige politicoloog Pascal Delwit in enkele kranten tot de slotsom dat we beter de stemcomputers weer boven halen. Met het risico dat de patstelling van vandaag wordt bevestigd door de kiezer, geeft hij toe, maar stel dat de Vlamingen toch van gedacht veranderen. Een heuse democraat, die Delwit.
Alleen is er nog een andere uitweg om de impasse te doorbreken: een referendum. Uiteraard hebben wij in België geen traditie van directe democratie, zoals die in Zwitserland wordt gecultiveerd. Maar als de Zwitsers er in slagen om bij referendum de omtrek van hun postzegels te kiezen, moeten Belgen toch hun oordeel kunnen geven over de staat waarin ze verder willen leven. Het democratisch deficit van het Belgische kiesstelsel, met zijn bijhorende grendels , pariteiten, ongelofelijk veel zetels en andere scheeftrekkingen, is zo bedroevend groot, dat het geen enkel gevaar inhoudt om deze kiezer eindelijk zelf te ‘responsabiliseren’. De mensen zijn niet dom, en hebben nu bijna 4 jaar federaal wanbestuur door dat het land met veel minder overheid ook best draait. Het moet dus mogelijk zijn om aan de Belgen de gepaste keuzevragen te stellen, om de onderhandelaars eindelijk met een toekomstplan naar de onderhandelingen te sturen.

Kiezen is verliezen!

Zo niet gaan de aanhangers van het nieuwe surrealistisch nationalisme, van het Bruxobelgicisme, de publieke opinie blijven manipuleren, in naam van symbolen die de Vlamingen al lang koud laten. Het gaat om dat bonte driekleurig palet van nostalgische Oudstrijders tot zeer ‘betrokken partijen’, vakbonden, ziekenfondsen, gesubsidieerde cultuurpausen en –paleizen, noem maar op. Liever dan dit te blijven ondergaan kunnen de Vlamingen beter zelf kiezen op welk bestuursniveau ze nog iets willen realiseren in een wereld die geen grenzen meer kent. Als de democratische reflex in het Midden-Oosten en het noorden van Afrika zich maar kan manifesteren met zelfverbrandingen en straatgeweld, moet dat hier toch via de stembus mogelijk zijn? Als een deel van die Belgen niet langer dupe wil zijn, maken ze zelf wel uit met wie en hoe lang ze hun solidatieit willen delen. Ook Walen en Brusselaars mogen dan kiezen of ze eeuwig blijven kibbelen over tweetalige diensten en taalkaders, over pariteiten en faciliteiten, over notionele intresten of de beste sociale bescherming, over migratie of de kleur van nieuwe nummerplaten. Er zijn alternatieven genoeg, van fiscale en sociale autonomie naar volledige zelfstandigheid. Zelfs Europa kan een uitweg bieden, waar Franstalig België naar hartenlust partners kan zoeken om de eindeloze gulheid van die egoïstische en in zichzelf gekeerde Vlamingen te vervangen. Op voorwaarde dat niemand er armer van wordt , natuurlijk.

Piet Deslé, communicatiemanager LDD

Smogalarm is een Belgenmop.

In opdracht van de Intergewestelijke Cel voor Leefmilieu (Ircel) en de Vlaamse Milieu Maatschappij (VMM) is er weer smogalarm geblazen en wordt de vergiftiging van onze bevolking aangekondigd. Bij een concentratie van 70 microgram fijnstof per kubieke meter mogen de auto’s op onze autosnelwegen niet sneller rijden dan 90 kilometer per uur. Maar volgens LDD is dit een Belgenmop.

Jean-Marie Dedecker, voorzitter LDD: “Het is evident dat hogere fijnstofconcentraties schadelijker zijn voor de gezondheid dan lagere, maar die concentraties haal je omlaag met structurele maatregelen en niet door auto’s 30 per uur trager te doen rijden. Op de weg zijn de grootste vervuilers nog altijd de vrachtwagens en de bussen, die 62 procent van het fijnstof produceren,
maar die mogen gewoon doortuffen. En ook dat is niet eenvoudig, want het Vlaams Instituut voor Technologisch Onderzoek (VITO) berekende dat het fijnstof met drie procent zou stijgen als de vrachtwagens 80 kilometer per uur zouden rijden in plaats van 60 zoals nu. Daarom is het zeer delicaat om groene appelen met groene citroenen te vergelijken.”

Nederland panikeert niet

Het is vooral belangrijk te weten wie de grootste vervuiler is. Volgens Ircel komt 85 procent van de fijnstofvervuiling uit het buitenland en zijn de grootste vervuilers industrie, landbouw en verwarming,en toch viseert men verkeer. Het Nederlandse Centraal Bureau voor Statistiek berekende dat de uitstoot van fijnstof tussen 1990 en 2006 gedaald is met 43 procent. Wintersmog komt steeds minder voor omdat de overgewaaide lucht uit Oost-Europa steeds schoner wordt.

Jean-Marie Dedecker: “In Nederland legt het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu de drempel voor fijnstof op een daggemiddelde van 200 microgram per kubieke meter. Een alarmdrempel van 70 is paniekvoetbal. Of zijn wij drie keer ongezonder en kwetsbaarder dan onze Noorderburen? De snelheidsbeperking tot 90 kilometer per uur op de snelwegen om het gezondheidsrisico in te perken, is zo verwaarloosbaar dat het wetenschappelijke onzin is. Maar ze kan natuurlijk wel weer worden ingeroepen om het boetegeld uit de portemonnee van de automobilist te kloppen.”

Jean Marie Dedecker.
Voorzitter LDD

Geef de Oostendse jeugd hun vrijheid terug.

Vzw Jong Oostende werd opgericht met de bedoeling om de oncharismatische figuur van Arne Deblauwe een aangezicht te geven bij de Oostendse jongeren. Uit puur politiek electoralisme dus. De evenementen worden zogenaamd georganiseerd door vzw Jong Oostende, en zo kunnen en Dhr. Deblauwe en zijn Animo-jongeren dan ook kwistig omspringen met massa’s gratis kaarten die ze uitdelen aan de jeugd in ruil voor hun stem in 2012.In werkelijkheid worden de fuiven georganiseerd door vzw De Zwerver.

Vzw Jong Oostende is dus een non-orgaan want op zich doet het niets. Dit gegeven toont op schrijnende wijze de onbekwaamheid aan van Dhr. Deblauwe of op zijn minst het feit dat de sp.a hem kennelijk niet in staat acht om een vzw te leiden die daadwerkelijk topevenementen kan organiseren.

Belangenvermenging voor stemmenwinst.

Schepen Deblauwe wil uiteraard zijn stemmengenerator niet zomaar afgeven. Spijts deontologische bezwaren van belangenvermenging. Maar als er dan toch druk genoeg komt om af te treden, dan mag je er vergif op innemen dat het een socialistische jongere zal zijn die voorzitter wordt en dat deze jongere op de lijst van de SP.a zal fungeren in 2012. Dit is niets meer en niets minder dan verkiezingscampagne voeren met belastingsgelden.

Achter de organisaties van vzw Jong Oostende zit een Middelkerkse vzw, namelijk vzw De Zwerver, de organisator van “Leffingeleuren” en de uitbater van het café en de fuifzaal “ De Zwerver” te Leffinge.

Vzw De Zwerver is een kampioen in het binnenrijven van subsidies. Jaarlijks ontvangen ze 10.000 euro subsidies van de Provincie West-Vlaanderen in het kader van het Kunstenreglement, tweejaarlijks +/- 350.000 euro structurele subsidie via kunstendecreet van de Vlaamse regering, +/- 50.000 euro subsidie van de gemeente Middelkerke, en als toetje 75.000 euro subsidie van Stad Oostende.

Jaarlijks ontvangt deze vzw dus een slordige 310.000 euro subsidie voor het organiseren van fuiven. Dit zijn al lang geen fuiven meer die een segment van de jeugd aanspreken die niet door de reguliere privé fuifmarkt bedeeld worden noch zijn het fuiven die zorgen voor een verruiming van de jeugdcultuur. Het is gewoon pure poenpakkerij op de nek van de belastingbetaler.

Gelijkheid telt niet als het om eigen portemonnee gaat.

Socialisten staan voor solidariteit en gelijkheid. Deze redenering gaat echter niet op of wordt niet in de praktijk toegepast als het om eigen electoraal belang gaat. VZW Jong Oostende moet de succesvolste organisator zijn en krijgt daarvoor 75.000 euro. Alle andere jeugdverenigingen samen krijgen amper 72.000 euro.

Voor de socialisten telt gelijkheid enkel als het niet om hun eigen electorale belang gaat.

Andere jeugdverenigingen en privé –organisatoren worden door de monopolisering van de fuifmarkt door vzw Jong Oostende ontmoedigd om nog verantwoordelijkheden op te nemen omdat de overheid hen daartoe kennelijk onbekwaam acht. De overheid acht alle Oostende jeugdverenigingen en de Oostendse jeugd niet in staat om zelf vrij en ongedwongen hun verantwoordelijkheid voor hun eigen cultuur op te nemen.

Geachte Oostendse meerderheid,
Beste sp.a, Open VLD en CD&v,

Geef de Oostendse jeugd het vertrouwen terug, geef hen hun vrijheid terug om zelf verantwoordelijkheden op te nemen, behandel de Oostendse jeugd niet stierfmoederlijk en beledig ze niet door hen als onbekwaam te bestempelen.
Laat hen leven, laat hen vrij zijn, laat hen kiezen wie ze zelf willen en kunnen zijn……

Jean Marie Dedecker

Alleen een referendum kan de Belgische politiek uit de impasse halen.

Nu de Koning weer aan zijn consultaties begint kan LDD samen met het grote publiek alleen vast stellen dat de 7 onderhandelende partijen er niet uit geraken, en dat de kans klein is dat er snel een uitweg wordt gevonden. Tegelijk werkt dit ingewikkeld landje zich zonder hulp van de politiek door de economische crisis, en vraagt de burger zich af waar die zware federale Belgische overheid toe dient. Daarom wil LDD deze prangende vraag aan de bevolking zelf voorleggen

Een bindend referendum.

Jean-Marie Dedecker, voorzitter LDD: “Het is niet met nieuwe verkiezingen dat er snel een oplossing voor de impasse zal worden gevonden, want Vlaamse en Franstalige partijen zitten vast in hun stellingen, en zijn niet creatief genoeg om buiten het huidige (grond)wettelijke kader van België te denken. Het leegbloeden van de onderhandelingen is daar het beste bewijs voor. Nu de klassieke politiek volledig faalt, moet de bevolking voor haar verantwoordelijkheid worden gesteld. Hou een referendum over wat de Belgen samen nog willen doen. Dan pas kunnen de politici met een duidelijk mandaat rond de tafel gaan zitten.”

Niet rond de pot draaien.

Voor LDD is het duidelijk dat de partijen die hebben geprobeerd een regering te vormen rond e hete brie zijn blijven draaien. Het zat al goed fout toen er taboes werden ingevoerd, en er niet mocht gepraat worden over de sociale zekerheid of aan de financieringswet. Maar het spreekt vanzelf dat dit land niet kan worden hervormd als de gewesten en gemeenschappen niet zelf verantwoordelijk worden gesteld voor hun uitgaven en inkomsten, dat betekent een ruime financiële en fiscale autonomie. De Franstalige partijen hebben dit nog altijd niet begrepen, en ook dit is een falen van de talloze verkenners, bemiddelaars en verzoeners die de Koning heeft aangesteld.

Jean Marie Dedecker