Archief

dinsdag 2 februari 2016

Vluchtelingen: 'De wraak van Syriza en Tsipras wordt het Waterloo van Angela Merkel'

   
'Door de exodus naar onze contreien zakt onze tolerantiedrempel stilaan tot op de bodem van het zwembad', schrijft Jean-Marie Dedecker na zijn deelname aan 'Terug Naar Eigen Land'. 'Onze laffe Europese leiders blijven echter besluiteloos en medeplichtig aan de verdrinkingsdood van radelozen en gelukzoekers.'                   

Vluchtelingen: 'De wraak van Syriza en Tsipras wordt het Waterloo van Angela Merkel'
Angela Merkel © REUTERS

De Griekse viceminister Ioannis Mouzalas kapittelde deze week achterbaks onze staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken voor een vermeende uitspraak over de push-back van de vluchtelingenstroom in de Egeïsche zee. De Helleen, die nochtans zelf een verleden heeft bij Artsen zonder Grenzen, zou echter beter zijn mond spoelen met zeep, en tot zijn knieën in 't ruime sop op de waterlijn van het Griekse eiland Lesbos wat pootje baden. Wie zich daar dieper waagt dan kniehoogte om de dagelijkse vloot van aanspoelende migranten aan land te helpen, riskeert er zelfs een paar jaar cel voor mensenhandel. Ik stond er tijdens de afgelopen weken zelf bij en keek er naar.

'De wraak van Syriza en Tsipras wordt het Waterloo van Angela Merkel'
De Griekse officiële hulp beperkt er zich tot het inzamelen van waardeloze zwemvesten van Turkse maffiamakelij, die nog geen pluim doen drijven en zinken als een baksteen, en tot het registreren van de doorweekte stumperds die al overgelukkig zijn omdat ze de 16 km lange tocht overleefden. Ze krijgen een laissez-passer in de handen gedrukt, evenals een plannetje van de Balkan-route met een wegwijzer tot in het Duitse land van Belofte. Voor 45 euro per hoofd worden ze van Lesbos naar het Griekse vasteland verscheept in een veerboot van de Blue Starline. Voor een extra 50 euro worden ze daar in bussen gepropt en in transit aan de Macedonische grens gedropt. Wie het busticketje niet kan ophoesten wacht een haveloze voettocht van koude, honger en dorst. Opgeruimd staat netjes voor de Grieken.

Baxter van 400 miljard euro

De Hellenen, die Europa al gegijzeld hebben met een eurocrisis en die een baxter van 400 miljard euro kregen om hun economisch hoofd boven water te houden, zetten hun poorten naar Europa open voor de duizenden vluchtelingen. De wraak van Syriza en Alexis Tsipras. Het wordt Angela Merkels Waterloo, die christelijk ten onder gaat aan barmhartigheid en aan een humanitaire crisis. Wordt het geen tijd om Griekenland uit de Euro- en de Schengenzone te zetten?
Net zoals Australië alle bootvluchtelingen onderbrengt in vluchtelingenkampen op de eilanden Manus (voor alleenstaande mannen) en Nauru (voor families) zou Europa hen kunnen onderbrengen op de Griekse eilanden Lesbos en Chios in afwachting van repatriëring of desnoods een selectieve verspreiding over alle landen van de wereld. Van de Turken en hun president hoeven we geen soelaas te verwachten. De Turkse Sultan droomt van de islamisering van Europa en de Turkse overheid werkt eerder mee met de mensenhandelaars en de overzetmaffia dan ze te dwarsbomen.


Onze laffe Europese Mandarijnen blijven echter besluiteloos en medeplichtig aan de verdrinkingsdood van radelozen en gelukzoekers, aan de maffiapraktijken van mensenhandelaars en aan het uithollen van onze welvaarstaat. Meer zelfs. Terwijl we Iraanse vluchtelingen asiel moeten verlenen, verloochent de Italiaanse premier Matteo Renzi 2500 jaar Westerse beschaving door Romeinse beelden zedig af te dekken bij het bezoek van de Iraanse president, Ayatollah Hassan Rohani. Na een jarenlange knieval voor de soennitische Saoedi's, maakt Europa nu een kruiperige buiklanding voor de sjiitische Iraniërs, voor fundamentalistische zeloten en eeuwenlange islamitische erfvijanden die het woord mensenrechten niet eens kunnen spellen, en die de grote financiers zijn van de brandhaarden in de Arabische wereld, die de vluchtelingenstroom op gang brachten.

Tolerantiedrempel

Door de ongebreidelde exodus naar onze contreien zakt onze tolerantiedrempel stilaan tot op de bodem van het zwembad. Keulengate was een omslagpunt in de publieke opinie. Bij een (al of niet vermeende) aanranding in een Koksijds plonsbad hoorde men het in Keulen donderen. Doorgeschoten angst als logisch gevolg van de instroom van een overtal aan jonge mannen uit de moslimcultuur met genderapartheid en seksuele onderdanigheid, waarvan de seksuele moraal volgens Naema Tahir is blijven steken in de 18e eeuw en de vrouwenrechten nog dateren uit de 7e eeuw. De vergoelijkingslobby, die haar hoofd al jaren lang in het warme zand van de naïviteit en de blinde welkomstcultuur steekt, verliest stilaan haar geloofwaardigheid. Wie naar hier komt moet zijn manieren houden. Vlaanderen geeft jaarlijks 80 miljoen euro uit voor inburgering. Tot vorig jaar aan een 21-tal VZW's die er een Mexicaans leger aan welzijnsknuffelaars op nahielden, met naast het geven van taallessen ook een resem bezigheidstherapieën, van het subsidiëren van aparte baduurtjes tot fietslessen voor allochtone vrouwen en cursussen over condoomgebruik.

'Bij elke ontsporing van geweld roept de politieke kaste om meer repressie, meer geld en nu zelfs om snelrecht. Er staat stante pede een roedel ministers met nieuwe wetten klaar die de prijs voor de individuele vrijheid verder willen opdrijven en oprekken met nog meer vormen van toezicht en beperkingen.'

Er werden zelfs Turkse leerkrachten overgevlogen uit Istanbul om hier Turkse les te geven om de roots met het thuisland te verankeren. Het Mechels integratiecentrum vroeg zelfs een personeelsrefter voor halalvoedsel en een aparte eetzaal voor haramspijs en drank. De pamperende integratiecultuur heeft niet zelden voor meer segregatie gezorgd. De Vlaamse overheid heeft onlangs het spilzieke varkentje gewassen en de subsidiëring verloopt nu integraal via het Vlaams Agentschap voor Integratie en Inburgering. Afwachten is de boodschap.

Erosie van de grondrechten

Bij elke ontsporing van geweld roept de politieke kaste om meer repressie, meer geld en nu zelfs om snelrecht. Er staat stante pede een roedel ministers met nieuwe wetten klaar die de prijs voor de individuele vrijheid verder willen opdrijven en oprekken met nog meer vormen van toezicht en beperkingen. De surveillancestaat dreigt te ontsporen met een erosie van onze grondrechten. Wetten maken is gemakkelijker dan regeren, schreef Leo Tolstoj al in de 19e eeuw. Er is nochtans wetgeving genoeg om bronstige en agressieve mannen op een armlengte afstand te houden. We hebben het grootste aantal politieagenten en het grootste aantal magistraten per capita van de Westerse wereld. We hebben een batterij aan wetgeving : antiracisme en antiterrorismewetten, wetten op de privémilities, wetten tegen samenscholing en wetten tegen het aanzetten tot haat en geweld. We hebben een arsenaal aan mogelijkheden: de BOM- en BIM-wet over Bijzondere Opsporings- en Inlichtingenmethodes voor observatie, infiltratie en informantenwerking, wetten over telefoontaps en verregaande onderzoeksmogelijkheden, we hebben Task Forces en een orgaan voor de coördinatie en de analyse van de dreiging. Hefbomen genoeg om daadkracht te etaleren en niet aan steekvlampolitiek te moeten doen.

Politieke bezwaren


Tussen droom en daad staan er geen wetten in de weg en geen praktische bezwaren, hoogstens politieke. We hebben snelrecht genoeg, alleen is het gerecht te traag. Ons land liet de terroristen bijvoorbeeld jarenlang begaan. Op 11 april 2012 ontving het federaal parket al een nota van de Staatsveiligheid dat er in de beruchte Riboucourtstraat in Sint-Jans-Molenbeek aanslagen beraamd werden door Jihadi's die er ongehinderd een reisbureau op nahielden van en naar Syrië. Lui als Zerkani, Attar, Ahrouk, Abaoud hadden een strafblad waar je een weekendeditie van een krant mee kan vullen, maar konden ongehinderd hun explosieve werkzaamheden voortzetten. Als je na 30 jaar nog de bende van Nijvel niet vindt is de kans groot dat de Molenbeekse terroristische zeloot Salah Abdeslam eerder in de armen van 72 maagden zal liggen dan onder de dekens in een cel. Hoe ver staat het eigenlijk met de samensmelting van de Brusselse politiezones. Verdronken in het bad van loze beloftes of in de meanders van het nieuwe kanaalplan ?

Jean Marie Dedecker

'De Turteltaks is de moeder aller pestbelastingen. Een schop in de onderbuik van elke liberaal'

   
'Open VLD is ontspoord tot een nihilistisch machtsvehikel in plaats van een liberale ideeënfabriek', schrijft Jean-Marie Dedecker deze week in een open brief naar partijvoorzitter Gwendolyn Rutten. 'De Vlaamse liberalen zijn nooit uit het stof van de puinhoop van Paars gekropen.'                   

'De Turteltaks is de moeder aller pestbelastingen. Een schop in de onderbuik van elke liberaal'
Maggie De Block, Gwendolyn Rutten en Charles Michel © BELGA
Geachte voorzitter,
Beste Gwendolyn,

Sorry voor mijn laattijdige wensen. Ik heb een paar weken rondgedoold in het Midden-Oosten en aan de Turkse Riviera om de gevolgen van "Wir schaffen das" aan den lijve te ondervinden, op het eigenste moment dat je deze gevleugelde woorden uitsprak op de nieuwjaarsreceptie van je partij. Maar, Beste Gwendolyn, Wir Schaffen das nicht. De migratievloot, aangetrokken door de lokroep van Angela Lorelei Merkel zal op de klippen lopen, maar dit doet er hier niet toe. De associatie met Mutti was belangrijker dan de inhoud: profileringsdrang.


Daarenboven hou ik niet zo van dergelijke drinkgelagen. Busladingen kabinetsmedewerkers worden als klapvee aangevoerd, en mandatarissen verdringen elkaar op de eerste rij met een Noord-Koreaanse applausijver om in de gunst te komen van de Grote Leider of minimum in beeld. De lulkoekjesbakkerij draait dan op volle toeren: uitvergroten van de verwezenlijkingen en een opbod aan valse beloftes. Kortom, een orgie van schone schijn. Politici scheppen immers illusies en noemen die dan feiten.

'De Turteltaks is de moeder aller pestbelastingen. Een schop in de onderbuik van elke liberaal'

Ik heb je leren kennen als cabinettard bij minister Joséphine Moerman in de hoogdagen van Paars. Alias Fientje werd aan het corruptiekruis genageld door haar liefhebbende kabinetschef en door wat speurwerk van ondergetekende. Het hoefde toen echter niet altijd zo repressief te zijn. Patrick Dewael, toenmalig minister van Binnenlandse Zaken, nam bijvoorbeeld de vlucht vooruit voor gesjoemel met de canapébenoemingen bij de politietop. Hij kreeg als troostprijs een interimbaantje als Kamervoorzitter. Ik zie nu dat je zijn uitvoerende acoliet, Paul van Tigchelt, die voor bewezen hang- en spandiensten gedetacheerd werd naar het Antwerps Justitietheater, onlangs gerehabiliteerd hebt als grote baas van OCAD, het orgaan dat het dreigingsniveau in ons land bepaalt. In de wereld van de politieke omerta wordt vazalliteit vroeg of laat altijd beloond.
Anderen ontsnapten de dans volledig: bij voorkennis met het verhandelen van Fortis-aandelen, bij sale-and-lease-backoperaties van overheidsgebouwen of bij zelfbediening en wanbeleid bij de Gemeentelijke Holding en Dexia. In een danse macabre van belangenvermenging en graaigedrag kun je nog een pas-de-deux walsen met de verpolitiseerde justitie, maar niet met de publieke opinie. Macht dient tot niets als je die niet durft te misbruiken, zei de vermoorde PS'er André Cools ooit, maar de excessen tasten wel de geloofwaardigheid aan. Die komt te voet, maar verdwijnt in galop.

'De Vlaamse liberalen zijn nooit uit het stof van de puinhoop van Paars gekropen'

Je Blauwe Fabriekje is al in vrije val sedert de verkiezingen van 2003, Beste Gwendolyn, sinds het regnum van het triumviraat Verhofstadt, Dewael, De Gucht. Vandaag staat je verkiezingspercentage op het niveau van een kwarteeuw geleden toen de VLD nog niet "Open" was en toen het nog PVV heette. Je partij is nooit uit het stof van de puinhoop van Paars gekropen. Integendeel. De geneugten van de toen opverende wereldeconomie werden gemorst in de bodemloze putten van het socialistische gratisbeleid, van een potverterende subsidie- en uitkeringseconomie en van een pamperend migratiebeleid. Wie durfde te suggereren dat het keizerlijk triumviraat geen kleren aan had werd gedefenestreerd.


In deze discipline ben ik ervaringsdeskundige, Beste Gwendolyn. Met de paleisrevolutie tussen de drie tenoren heb ik meer verraad gezien in je partij dan in de verzamelde werken van Shakespeare. Ze zorgden wel goed voor zichzelf, tot in Toscane. Volgens de liberale ex-eurocommissaris Fritz Bolkestein blaft Verhofstadt vandaag tegen de maan in het Europees Parlement. Hij heeft zijn Burgermanifesten verloochend en verbrand, en schrijft nu linkse eurofile traktaten met spitsbroeders als de groene kaviaarsocialist Daniel Cohn-Bendit. Verhofstadt heeft een groot talent om compleet van mening te veranderen, niet uit principe maar uit pragmatisme , zei minister Isabelle Durant ooit. Ik kijk uit naar zijn terugkeer, net als een veearts in de zoo uitkijkt naar het wekelijks nijlpaardenlavement.

Bloedarmoede en slaafse inteelt

Je partij erodeerde door bloedarmoede en slaafse inteelt, Beste Gwendolyn. Er is niets populistischer dan de familiecratie. De zoontjes-en dochtertjesfabriek van de oude politieke krokodillen die als helikopterouders angstvallig over de carrière van hun telgen waken. Velen erfden het zitje van hun vader maar daar is dan ook alles mee gezegd. De Gucht, De Croo, De Clercq, Taelman, Lachaert, Schiltz & Co. Sommigen hebben de liberale werken van Popper en Hayek mogelijks onder de arm, maar daarom niet onder de knie. Politieke hemofilie.
Alexander De Croo trok bijvoorbeeld de stekker uit de regering Leterme, alsof een kalkoen de stemming zou uitlokken voor het bekomen van een vervroegde kerstmis. Je politiek en electoraal zwaargewicht, de alom geprezen Maggie De Block, verliest langzaamaan haar gewicht onder het overgewicht van de N-VA.

Het jeunisme is echter niet alleen een rugzak zonder bagage. Jonge veulens als Egbert Lachaert en Philippe De Backer hebben de potentie om liberale raspaarden te worden als je hun teugels laat vieren, los van de familiale Merit-banden.

'Vandaag komt Open VLD niet verder dan wat rommelen in de ethische marge met de dubbele familienaamwetgeving en de overbodige euthanasiewet voor kinderen.'

Er was een tijd dat wetten trots naar de indiener genoemd werden omdat ze aan brede maatschappelijke noden appelleerden met een groot liberaal accent. De wet Cooreman-De Clercq deed de beurzen en de economie opveren, maar vandaag doe je het tegenovergestelde met een speculatietaks. Wat zou wijlen Willy De Clercq daarvan gevonden hebben?
Stamboek liberale Lucienne Herman-Michielsens maakte met haar abortuswet de vrouwen baas in eigen buik en deed zelfs de koning abdiceren. Vandaag kom je niet verder dan wat rommelen in de ethische marge met de dubbele familienaamwetgeving en de overbodige euthanasiewet voor kinderen. Profileringsdrang van Jean- Jacques De Gucht, de Prins Laurent van de liberale dynastie. Met de Turteltaks van Vlaams minister Annemie lever je zelfs de moeder van alle pestbelastingen. Een schaamteloze schop in de onderbuik van elke liberaal.

'De partij wordt gedoogd als numerieke noodzakelijkheid in de regering en je hebt zelfs niet mogen onderhandelen over het Vlaams regeringsprogramma, maar was al tevreden om enkel de handpoppetjes te mogen leveren. Postjes boven ideologie.'
Beste Gwendolyn, je partij is ontspoord tot een nihilistisch machtsvehikel in plaats van een liberale ideeënfabriek, gecamoufleerd door hersendode slogans als "mensen hebben vleugels" of het nietszeggende "goesting". Je wordt gedoogd als numerieke noodzakelijkheid in de regering en je hebt zelfs niet mogen onderhandelen over het Vlaams regeringsprogramma, maar was al tevreden om enkel de handpoppetjes te mogen leveren. Postjes boven ideologie. Met uitspraken als "het kindergeld koppelen aan inschrijvingsplicht in de kleuterschool en aan talenkennis van de moeders" of " om politieman te worden hoeven allochtonen nog geen Nederlands te kennen" huppel je wanhopig op twee krukken. Enerzijds verblind door het licht uit de konijnenbak van Bart De Wever, en anderzijds verdoofd en radeloos op zoek naar applaus van mensen die toch nooit voor je stemmen. Je liberale kerk is leeggelopen, Beste Gwendolyn, de gelovigen zitten nu in de Nieuwe Vlaamse Alliantiekerk.

Dubbelzinnig ideologisch verhaal

Met een dubbelzinnig ideologisch verhaal blijf je rondzwalpen en groeit de wachtkamer van de misnoegden schoorvoetend en knarsetandend aan. De politieke breuklijn loopt niet alleen tussen rechts en links (dat ook zieltogend op apegapen ligt) maar ook tussen mondialisten en nationalisten. Plaats genoeg om je uitgesproken te profileren.

Sans rancune en met gemeende liberale wensen,

Jean Marie Dedecker

'De vraag is niet of 'wir das schaffen', wel wie de rekening betaalt'

   
'Ongecontroleerde immigratie is wellicht goed voor de immigranten, maar waarschijnlijk niet voor de zittende bevolking en zelfs nadelig voor het kwetsbaarste deel daarvan', schrijft Jean-Marie Dedecker.                   

'De vraag is niet of 'wir das schaffen', wel wie de rekening betaalt'
© Belga

2015 was het jaar van de ongebreidelde immigratie, en de vluchtelingenstroom is lang nog niet opgedroogd. Integendeel. Nu komt de periode van regularisatie, en dan van integratie, want van terugkeer naar het land van herkomst komt er zelden iets in huis. Wie uitgewezen wordt verdwijnt in de illegaliteit, wachtend op het zoveelste generaal pardon.
Van elke tien personen die nu al doorverwezen worden naar een ander EU-land, omdat ze daar al een eerste keer asiel aanvroegen, geven er daar maar drie gevolg aan. Na de regularisatie komt dan nog de volmigratie door familiehereniging. Het discours van medelijden en naastenliefde verstomd dan stilaan en wordt dan een kosten-batenverhaal.
De Tsjechische president Milos Zeman gaf al een ranzig voorsmaakje in zijn kersttoespraak:

" Mijn landgenoten ontvluchtten het land tijdens de nazi-bezetting om voor de vrijheid van hun land te vechten, niet om in Londen bij het OCMW aan te kloppen."

'De vraag is niet of 'wir das schaffen', wel wie de rekening betaalt'


De kosten van migratie achterhalen is moeilijker dan de cijfercombinatie bemachtigen voor de brandkoffer met de goudvoorraad van de Nationale Bank. Het kostenbewustzijn van politici is zo al zeer laag, en onderzoek wordt door de politiek correcte vergoelijkingslobby verguisd en weggemoffeld onder een collectief deken van multiculturele verdraagzaamheid.
In Nederland werd er een decennium geleden wel al schuchter onderzoek verricht. Volgens een studie van het Nederlandse Centraal Planbureau (CPB) kostte een gemiddelde niet-westerse immigrant die op zijn 25e Nederland binnenkwam, gedurende de rest van zijn leven ruwweg al 3.400 euro per verblijfsjaar, als gevolg van een geringere bijdrage in belastingen en premies dan gemiddeld, en een bovengemiddeld gebruik van sociale voorzieningen. Dit sloeg enkel op de "verzorgingsstaatkosten" zoals uitkeringen, pensioenen, ziekenzorg, enz.... Deze bedroegen per jaar 6,1 miljard euro voor niet-westerse allochtonen. Daarbovenop kwamen ook nog de "departementale kosten".
Deze werden berekend met de miljoenennota (de begroting) van 2009. Zo werd er bijvoorbeeld 1,5 miljard euro op het budget van justitie (5,7 miljard euro) aangerekend voor niet-westerse allochtonen en 0,5 miljard voor Jeugd en Gezin. Alles bij elkaar kwam men op een jaarlijkse kostprijs van 6,6 miljard euro of 3.700 euro per persoon.

Kleurrijker maar minder groen


De optelsom van de "verzorgingsstaatkosten" en de "departementale kosten" leverde een jaarlijkse kostprijs op van 12,7 miljard euro voor de niet-westerse immigratie. Dit was 2,2% van het Nederlands nationaal inkomen en 5% van wat de overheid in 2009 uitgaf. Zo berekende men dat de niet-westerse immigratie al 216,4 miljard euro had gekost aan de Nederlandse samenleving. Wat columnist Syp Wynia deed besluiten: "Het land is er dan misschien kleurrijker van geworden, maar ook voller, minder groen en per saldo armer dan het geweest zou zijn zonder de immigratie uit andere continenten."


Als we de Nederlandse situatie even doortrekken naar ons landje, en dat is niet fictief want het pamperbeleid onder de Moerdijk is groter dan erboven, dan betekent dit dat het migratiebeleid voor niet-westerse allochtonen zo'n kleine tien miljard euro per jaar kost. Dit is 2,2% van ons BNP. Kortom, de immigratie kost ons jaarlijks miljarden.
Ons BBP per hoofd knakte vanaf 2004. Dit betekent dat de aangroeiende bevolking niet bijdroeg aan de groei. Zopas verscheen er (eindelijk) een nieuwe studie van het Institute for Direct Democracy in Europe (IDDE) op basis van Europese en Belgische statistieken en studies van Fedasil, de Liga voor Mensenrechten, de Koning Boudewijn stichting, het ABVV enz... Daarin wordt de migratiekost op 8,6 miljard euro per jaar afgeklokt, of 870 euro per Belg.

'De graad van de verzorgingsstaat is de grootste magneet voor de huidige exodus uit het Oosten en Afrika, pas daarna de veiligheid.'


Een ontwikkelde verzorgingsstaat en ruimhartige immigratie bijten elkaar, schreef zelfs Ed Groot, die als lid van de Nederlandse Tweede Kamer voor de Partij van de Arbeid moeilijk van rechtse sympathieën kan verdacht worden:

"De voordelen van immigratie voor de "eigen" bevolking zijn gering en vallen wellicht zelfs negatief uit. Ook het effect op de overheidsfinanciën is negatief, tenzij er zeer selectief immigranten worden binnengelaten die van grote waarde zijn voor werkgevers.
Maar dat is niet het geval, want de Nederlandse immigratie wordt niet gedreven door de schaarste op de arbeidsmarkt, maar door de instroom van vluchtelingen en vooral door gezinsvorming - lees importbruiden en -bruidegoms.
Belangrijker dan die globale conclusies is dat immigratie ook grote gevolgen heeft voor de inkomensverdeling. Immigranten concurreren op de arbeidsmarkt vooral met laagopgeleide autochtonen, en dat drukt de lonen aan de onderkant van de arbeidsmarkt. Ook concurreren immigranten met collectieve voorzieningen omdat ze vaker werkloos of arbeidsongeschikt en vaker in zwaar gesubsidieerde sociale huurwoningen wonen."

De Nederlandse parlementaire Commissie Blok kwam tot de conclusie dat de drie landen die proportioneel het meest geld stopten in integratie - Nederland, België en Zweden - onderaan de ladder bengelen qua tewerkstelling van allochtonen. Amper 45% is aan de slag. In Tsjechië is dat, niettegenstaande een zwaar verontruste sociaaldemocratische president nochtans 30% meer.
De graad van de verzorgingsstaat is de grootste magneet voor de huidige exodus uit het Oosten en Afrika en dan pas de veiligheid, want die is ook gegarandeerd in de landen van de Europese periferie.

'In landen met een vette overheid en hoge werkloosheid of veel laagbetaalde immigranten leidt immigratie tot fiscale verliezen.'

En dan is er nog een probleem in de marge. Landen die tot de royaalste verzorgingsstaten behoren, zegt de Amerikaan George Borjas (professor aan de Harvard Kennedy School), fungeren als een migratiemagneet voor laagopgeleiden, maar stoten hoger opgeleiden af vanwege de hoge belastingen. De beste migratiepolitiek bestaat uit een drastische afslanking van het overheidsapparaat. De aanzuigkracht van de welvaartsmagneet België leidt immers automatisch tot negatieve zelfselectie.
Om aantrekkelijk te zijn voor hooggeschoolde arbeidsmigranten dient een welvaartsstaat met veel inkomensherverdeling immers een extra inspanning te leveren in vergelijking met landen met een lager overheidsbeslag. Anders gesteld: in landen met een vette overheid en hoge werkloosheid of veel laagbetaalde immigranten leidt immigratie tot fiscale verliezen, in landen met minder overheid tot fiscale winsten.


Omgekeerd is een hoge mate van herverdeling net aantrekkelijk voor laaggeschoolde arbeidsmigranten. De CPB- en IDDE-studie bewijzen dat ongecontroleerde immigratie wellicht goed is voor de immigranten, maar waarschijnlijk niet voor de zittende bevolking en zelfs nadelig voor het kwetsbaarste deel daarvan. Immigratie kan ook de problemen van de vergrijzingskosten niet opvangen, vermits immigranten zelf ook ouder worden en een geringere bijdrage leveren aan ons verzekeringsstelsel.

"Wir schaffen das" is niet de vraag, maar wel "Wie betaalt de rekening?" .

Jean Marie Dedecker

'Voor je aan topsport begint te doen, laat je beter eerst je DNA testen'

  
'De menselijke biologische diversiteit is een fantastische menagerie', vindt Jean-Marie Dedecker. Hij heeft het over de genetische verschillen die van bepaalde mensen topsporters kunnen maken.                   

'Voor je aan topsport begint te doen, laat je beter eerst je DNA testen'
© istock


Met elke jaarwende is er een inflatie aan sportprijzen. Rolstoelatlete Marieke Vervoort kreeg een lifetime Achievement Award, evenals De Vlaamse Reus en werd Paralympiër van 't jaar. Respect. Sportvrouw van 't jaar werd Delphine Persoon. Terecht.

'Voor je aan topsport begint te doen, laat je beter eerst je DNA testen'


Topsport is survival of the fittest waarbij ras en genen soms even doorslaggevend zijn voor resultaat als zweet en lijden.
Een paar maand geleden werd het wereldkampioenschap Rugby gewonnen door Nieuw-Zeeland tegen Australië. De All Blacks hebben een quasi onoverwinnelijke status. Tussen 1903 en 2015 wonnen ze 409 van hun 534 veldslagen. Ze danken deze status aan de Maori's, de oorspronkelijke bewoners van Te Ika a Maui en Te Wai Pounami. Rugby is er een religie voor deze van nature krachtige, bonkige en snelle mannen. Van de Australische Aboriginals kan dit niet gezegd worden. Ze hebben net als de Afrikanen die dicht bij de evenaar leven de langste benen en de kortste torso's van de wereldbevolking, het Nilotische type. Lange benen in verhouding tot je lengte evenals smalle heupen zijn een zegen voor lopers. Als je dan nog enorme achillespezen hebt, ben je begiftigd met springveren voor het hoogspringen. Kangoeroes hebben een lange achillespees en het is makkelijker voor hen om te huppelen dan te lopen. "Het zit in de genen", zegt het spreekwoord. Om van wereldniveau te zijn in een sportdiscipline is het nodig je ouders correct te kiezen schrijft David Epstein in zijn boek "Topsport zit in de genen".

Blauwe Geschelpte


Bij de duivenbond weten ze al dat De Blauwe Geschelpte een veredelde vorm is van kruisingen om de genetische jackpot te winnen. Voor een kwakje sperma van een renpaard wordt een fortuin neergeteld. Darco, de jumpinghengst van Ludo Philippaerts was goed voor zo'n 3500 nakomelingen. Volbloed renpaarden zijn echter blijkbaar al aan hun fysiologische snelheidstop gekomen. De kampioenen rennen de laatste decennia allemaal een mijl in anderhalve minuut. Net zoals de genen van Attila de Hun de meest voorkomende zijn, komt de helft van de genen van de volbloed renpaarden van slechts vier stamvaders, de Godolphin en de Darbey Arabier, de Byerley Turk en de Curven Baby Bell. Zo'n 300 jaar geleden uit Noord-Afrika en het Midden-Oosten werden ze naar England verscheept. De menselijke paarvorming is echter een genetisch roulettespel, op enkele uitzonderingen na: volgens Brook Larner is de 2.26 meter lange NBA-basketter Yao Ming het nageslacht van twee generaties die tegen hun wil geselecteerd werden voor het Chinese sportsysteem. Hadden we indertijd Eddy Merckx gekoppeld aan Nicole Van Den Broeck dan moesten we nu niet hopeloos wachten op een nieuwe winnaar van de Tour De France.
De menselijke biologische diversiteit is echter een fantastische menagerie. Volgens het DNA-genomen receptenboek met drie miljard letters, zijn we met zijn allen 99 tot 99.5 procent identiek. Met de chimpansees delen we 95% van ons genetisch materiaal. Elk individu heeft echter zo'n 15 miljoen onderscheidende letters in zijn DNA-code. Dat maakt van elk mens een uniek exemplaar. Yannis Pitsiladis, bioloog en obesitasexpert aan de University of Glasgow onderzoekt al tien jaar het DNA van de snelste sporters ter wereld. Over de invloed van het vet-gen publiceerde hij dat het beperkt is, en met voldoende lichaamsbeweging tenietgedaan kan worden. Dus beter dan met een suikertaks.

Slaven

Voor het zogenaamde sprint-gen vloog hij meermaals naar Jamaica, de schatkamer van topsprinters. Hij ontdekte dat de meesten uit de kleine gemeenschap van Trelawny op Noord-Jamaica komen. Niet alleen Usain Bolt en Veronica Campbell-Brown, maar ook de Canadese dopingkampioen Ben Johnson en de Brit Colin Jackson. De Engelse ex-wereldrecordhouder op de 110 meter horden heeft zelfs de hoogste dichtheid IIb-spieren of supersnel samentrekkende spieren ooit gemeten. De brutaalste slaven werden vanaf 1655 naar N.W. Jamaica verscheept. De ontsnapte slaven vluchten naar Cockpit County (Trelawny) en stichtten er een krijgshaftige gemeenschap de Maroons, die de Britten bestreden. Wereldrecordhouder Michael Johnson zei in 2012 "nakomelingen zoals ik hebben profijt gehad van de slavernij waardoor we genetisch betere sporters zijn". De genetische blauwdruk van de Jamaicanen is net zoals deze van de Afro-Amerikanen uit West-Afrikaanse elementen opgebouwd. Volgens Claude Bouchard van de Laval University in Quebec hebben ze een hogere concentratie snelle spieren en een lagere concentratie trage spieren dan blanken, en ze hebben beduidend meer activiteit in de metabolische mechanismen, die weinig zuurstof nodig hebben om energie te genereren. Hun skeletspieren zijn beter uitgerust voor explosieve korte inspanningen. Dit is volgens onderzoekers Morison en Patrick Cooper een erfenis van hun malaria-resistentie uit West-Afrika.

'Wedden dat erin een of ander duister trainingscenter een of ander Frankenstein aan het experimenteren is?'


Sprinters zijn allen dragers van het sikkelcel-gen die bescherming biedt tegen malaria. Door de toename van het aantal genen dat daartegen bescherming moest bieden, neemt het vermogen van de mens om energie te halen uit zuurstof af, en is er een verschuiving ontstaan naar die snellere spieren die voor hun energieproductie minder van zuurstof afhankelijk zijn. Een onderzoek bij 715.000 Amerikaanse bloeddonoren toonde ook aan dat Afro-Amerikanen genetisch een lager hemoglobinegehalte hebben. In een Spaans onderzoek werd het hemoglobinegehalte bij ratten door geregelde bloedafname verminderd, en ze begonnen in het onderste deel van hun poten meer snelle spieren aan te maken. Wedden dat erin een of ander duister trainingscenter een of ander Frankenstein aan het experimenteren is?

'De slagmannen van het Amerikaanse baseball zaten aan de amfetaminepillen tot 2006, toen werd het verboden. Plots steeg het aantal honkballers die aan ADHD leden van 28 naar 103.'
Toch kwam Yanis Pitsiladis al vlug tot de bevinding dat de Maroons zich op DNA-vlak niet van de andere Jamaicanen onderscheiden. Meer zelfs, volgens hem was het Jamaicaans scoutingsysteem, waarbij vrijwel ieder kind aangespoord wordt om deel te nemen aan hardloopwedstrijden de vruchtbare leverancier van de sprintfabriek. Dat de Jamaicanen hun hegemonie kunnen blijven etaleren, danken ze ook aan het feit dat de Amerikanen vlugger de overstap maken naar de vetbetaalde sporten zoals de NFL - National Football League - waar een spurter als Colin Johnson een 132 miljoen US$ contract afsloot. Sedert de recente golf aan dopinggevallen weten we echter dat er ook nog genetisch serieus naast de pot geplast wordt op het Rastafari-eiland.
Er bestaan ook genen die je zelfs kunnen behoeden tegen detectie van dopinggebruik. Dragers van varianten van het UGT2B17-gen komen zonder problemen door de dopingtest. Dit gen zorgt ervoor dat de verhouding testosteron/epi-testosteron normaal blijft, ongeacht de verhouding die er wordt geïnjecteerd. Tien procent van de mensen van Europese afkomst en driekwart van de Koreanen hebben die twee varianten. Een beetje ziek zijn of afwijkend gedrag vertonen kan je ook nog helpen de boel te belazeren. Amfetamines zorgen voor de toename van dopamine die je hyperalert maakt. De slagmannen van het Amerikaanse baseball zaten aan de amfetaminepillen tot 2006, toen werd het verboden. Plots steeg het aantal honkballers die aan ADHD leden van 28 naar 103. Dan mochten ze Aderall innemen met dezelfde werking als amfetamines. Hun slaggemiddelden verhoogden navenant.

Bumperen


De kraamkamer van de Oost-Afrikaanse hardlopersgilde, de duursporters, ligt bij de Oromostam in Ethiopië en bij de Kalenjin in Kenia, op de evenaar. Het Muscle Research Centre van Kopenhagen vergeleek hun morfologie met deze van Deense jongeren. De Kalenji hadden geen afwijkende hoeveelheid trage spieren, wel langere benen en vooral magere onderbenen, 15 tot 17 % minder dik. Een halve kilo minder gewicht in de onderbenen meeslepen geeft een energiebesparing van 8% per kilometer. De Oost-Afrikanen die in duursporten uitblinken leven op hoogten waar muggen schaars zijn. Ze zijn behoed voor malaria en het sikkelcel-gen, en ze hebben een hoog hemoglobinegehalte door te trainen in Rift-Valley, 3.000 meter boven de zeespiegel. Toch zegt Yannis Pitsiladis dat het socio-economisch element doorslaggevender is. Zijn onderzoek wees uit dat 81% van 404 sporters elke dag naar school hadden moeten lopen, zo'n 10 km. Hun anaeroob vermogen lag 30% hoger dan bij hun leeftijdsgenootjes. Laten we besluiten met de woorden van statisticus Peter Matthews:

" In dit tijdperk van computerspelletjes en andere passieve hobby's, het tijdperk waarin we onze kinderen naar school brengen met de auto, zijn de gretige vechters of de arme drommels met zowel het uithoudingsvermogen als het verlangen om dat te blijven verbeteren, de toppers van de toekomst".
 
Van bumperen word je sterker, niet van pamperen.

Jean Marie Dedecker

'De spoorstakingen van vandaag zijn stuiptrekkingen van de vakbond en jarenlang wanbeleid'

   
'De beste bondgenoot van de Zweedse coalitie is de vakbond', schrijft Jean-Marie Dedecker over 'het machtsmisbruik en de normvervaging bij de NMBS'.

'De spoorstakingen van vandaag zijn stuiptrekkingen van de vakbond en jarenlang wanbeleid'
© BELGA


De beste bondgenoot van de Zweedse coalitie is de vakbond. Door hun onverdroten stakingsijver om hun doorgeschoten rechten te betonneren, wekken ze de aversie op van de gegijzelde bevolking, die empathie gaat vertonen voor de machthebbers als ze hen eindelijk durven te dwarsbomen. De syndicaten lijden aan het stockholmsyndroom. Ze zitten opgesloten in hun bunker van zelfbeklag en gespeelde verongelijktheid, negerend dat de klassenstrijd al lang gestreden is, terwijl hun bobo's zelf tot de meubels van het establishment behoren. Ze misbruiken hun macht om hun eigen bevoorrechte positie te consolideren en zijn gedegradeerd tot bastions van zelfgenoegzaamheid.

'De spoorstakingen van vandaag zijn stuiptrekkingen van de macht van de vakbond en jarenlang wanbeleid'

Het is nochtans een voorrecht om te werken bij de NMBS. De gemiddelde spoorman heeft een vast statuut en krijgt jaarlijks een rugzak met 53 vakantiedagen. Op 365 dagen wordt er hooguit 185 dagen effectief acht uren gewerkt. Terwijl de gewone werkmens tot zijn vijfenzestigste de hort op moet, waakt het corporatistische OVS-SIC bondje van treinbestuurders er angstvallig over dat haar leden al op hun vijfenvijftigste de conducteurspet aan de pensioenwilgen mogen hangen. Syndicaten sturen de locomotief en zijn onderling in een strijd gewikkeld om de macht. Zieltjeswinst wordt afgekocht met exorbitante eisen en het verdedigen van doorgeschoten verworvenheden.
Alle bevorderingen lopen langs het syndicale lidmaatschap, rood of geen brood of met groen moet je het doen. Een chantagemiddel waardoor 90% van de spoorlui zich noodgedwongen laat syndiceren om hogerop te kunnen komen. Lidmaatschap is gratis en lucratief want vakbondspremies worden integraal door de NMBS terugbetaald als afkoopgeld voor de sociale vrede met dotaties tussen de 5.5 en 8 miljoen per jaar aan ACOD, ACV Transcom, VSOA en OVS.

Communautair spook


Machtsmisbruik en normvervaging tieren welig. Vakbonden zorgen voor pensioenpromotie. Een systeem waarbij iemand voor zijn opruststelling nog vlug in een hogere looncategorie gesalarieerd wordt, om zijn pensioen kunstmatig op te laten trekken. Een derde van de inapten, de langdurige arbeidsongeschikten, schrijft ex-spoorbaas Marc Descheemaecker in zijn boek 'Dwarsligger' woont in Henegouwen. Mits controle op het misbruik zou dit een besparing opleveren van 30 miljoen euro. Maar naast de grote bonden gijzelen ook microgroepjes als de ASTB-SACT, met aan het hoofd een linkse militante cafébaas, liever de reiziger om dergelijk misbruik te laten voortwoekeren. Het communautaire spook is nooit ver weg. Een tachtigtal vrijgestelden zijn corporatistisch benoemd, want vrije verkiezingen bestaan er niet, vazalliteit wordt beloond met directiefuncties en verhindert vooruitgang.

'De huidige stakingen zijn nog stuiptrekkingen van de macht door een vastgeroest syndicalisme en een verpolitiseerd wanbeleid.'

Het is historisch moeilijk om de trein van de macht te laten ontsporen. Op 22.12.2011 verklaarde spoorman Thierry V. in De Standaard dat hij in zijn 32-jarige loopbaan al 120 keer gestaakt had, en daardoor een half jaar niet gewerkt. Staken zit in de genen van de NMBS. Op blz. 148 van Churchill's biografie van de historica Ingrid Baraitre: 'Op 16 mei 1940 besloot Churchill naar Parijs te gaan. Op elke vraag die hij stelde antwoordde de Franse legertop met een vertwijfelend schouderophalen. Hij vernam dat de Fransen een terugtrekking wensten op de lijn Namen-Waver. Bovendien was er in België een staking van de spoorwegarbeiders aan de gang. Dat bemoeilijkte het transport van de strijdkrachten. Waarop Churchill zei: schiet de stakers neer!' Zelfs een oorlog schijnt de vakbond niet te hinderen. De huidige stakingen zijn nog stuiptrekkingen van de macht door een vastgeroest syndicalisme en een verpolitiseerd wanbeleid.


Dergelijk doorgeschoten profitariaat kon enkel etteren met de medewerking en de medeplichtigheid van de verpolitiseerde directies en raden van bestuur. Die strooiden met uitkoopgeld om hun eigen bevoorrechte posities te vrijwaren. Zitjes in de bestuursraden worden gedaan door de politieke partijen als feodale beloningsschema's voor ideologisch gelijken. Bekwaamheid is meegenomen, een partijkaart prioritair. Toen de socialist Jannie Haeck tot spoorbaas benoemd werd vroeg hij zich af wat hij als CEO de godganse dag moest uitrichten (Dwarsligger, p.44). In zijn manifest "ABX een kluwen van wanbeheer, zakkenvullerij en privatisering" citeert Peter Delsing ex-spoorbaas Etienne Schouppe 'Je neemt ze mee op een vliegtuig naar het filiaal dat ze moeten besturen en je geeft ze wat lekkers te eten, wat drank en een duur hotel, maar je geeft ze vooral geen beheersdocument. Die mensen vroegen daar ook zelden om.'

'Etienne Schouppe heerste jarenlang als een zonnekoning over treinland. In het orkest van verkwistingen speelde hij tegelijkertijd eerste viool en dirigent.'


Schouppe heerste jarenlang als een zonnekoning over treinland. In het orkest van verkwistingen speelde hij tegelijkertijd eerste viool en dirigent. Hij overklaste zelfs Napoleon die al wist dat politiek de kunst is om God zo te dienen dat de duivel er niet kwaad om wordt. De CD&V-er kreeg bij zijn vertrek bovenop zijn jaarwedde van 750.000 euro nog een gouden handdruk van 2 miljoen, omdat hij de NMBS had laten ontsporen met een schuldenberg waarvan er 7.400.000 door de staat moest overgenomen worden on de locomotieven op de rails te houden. Hij was de mefisto achter de miljarden kostende sale &lease back operaties en vooral ABX, de grootste treinroof uit onze geschiedenis. Het pakjesbedrijf NMBS-colli met 2.700 ambtenaren (vooral uit Wallonië) draaide evenveel omzet als verlies en werd door Schouppe omgeturnd tot het transportbedrijf ABX. Hij slaagde er in de verliezen te laten oplopen tot ca. 1.9 miljard, die naar verluidt nog altijd in de boeken van de NMBS staan.


Wie dacht dat na de regeerperiode van Schouppe de trein van spoor zou veranderen, had het verkeerd voor. Karel Vinck werd uitgerangeerd en het kibbeltriumviraat Haeck- Lallemand- Descheemaecker rolde ruziënd over de sporen. De zelfbediening bij de vakbonden duurde voort en werd ruim overtroffen door de graaicultuur bij het kader en de directie, communicerende vaten van cliëntelisme. Een ondoordringbaar kluwen van vennootschappen, vastgoedconstructies en consultingbureaus bleef gedijen in de duistere potgrond van de NMBS, die jaarlijks drie miljard euro cadeau krijgt van de belastingbetaler en toch constant financieel en structureel ontspoort. In 2012 hadden Infrabel, de NMBS Holding en - vervoersmaatschappij zo'n 100 filialen, subfilialen en indirecte participaties.
Het zorgde voor lucratieve geldstromen onder het motto "eigen volk eerst". Zo kreeg de gepensioneerde directeur-generaal Leo Pardon nog een uitloopbaantje bij Euro Immo Star en Herwig Persoons mocht met zijn bvba Battec aan de kassa passeren bij Eurogare, Eurostation en EIS. Voorbeelden legio. Er werden honderden miljoenen betaald aan allerhande consultancy constructies.

In april 2010 kreeg ik via een gunstige wind een gedetailleerd organigram in handen over het reilen en zeilen bij B-Cargo. Terwijl dit NMBS-vehikel 12 miljoen euro verlies per maand incasseerde, gaf het astronomische bedragen uit aan externe consultants die zelfs opliepen tot 350.000 euro per dag. Een bloemlezing van zes pagina's over misbruik, verkwisting en wanbeleid met vennootschappen als Tri Finance, Syntigo, YTOP, SAP... met belangenvermenging door topkaderleden van de NMBS en hun familie, zoals het spoorgesclacht De Brauwer & consoorten.

'De Fyra en de Diabolo waren etterende spoorwonden op een rottend lijk.'
Op 29 juni 2010 kreeg ik het bezoek van de Federale Politie (DGJ/ECOFIN -CDBC) om het document op te eisen.. Ze waren vooral geïnteresseerd in de klokkenluider, de opsteller van het epistel. Ik heb er niets meer over gehoord. De kanker van affairisme blijft wel de rails aantasten. Fyra en Diabolo waren amper etterende spoorwonden op een rottend lijk. Schoepen is een kunst.
De huidige spoorbaas Jo Cornu werd verkast van de groene verkwistingsfabriek Electrawinds naar de NMBS. Hij schreef ooit een mooi sociaal economisch manifest "Struisvogels vliegen niet". Hij hoeft niet te vliegen, we zijn al tevreden als hij de trein kan laten rijden.

Jean Marie Dedecker

'De ranzige boerenpsalm van voetballer Benito Raman'

   
Jean-Marie Dedecker heeft te doen met voetballer Benito Raman. 'Niet iedereen is slim genoeg om zijn eigen domheid te beseffen of te omvatten', zo klinkt het in zijn kerstcolumn.

'De ranzige boerenpsalm van voetballer Benito Raman'
Benito Raman © BELGA
De ranzige boerenpsalm van voetballer Benito Raman

"Alle boeren zijn homo's" Deze dwaze uitspraak van KAA Gent-speler Benito Raman om de spelers van Club Brugge te ridiculiseren, beheerste afgelopen week de gemoederen van de sportwereld. De Twittergestapo en het Facebooktribunaal, de toogpraatkuilen van het lompenproletariaat, draaiden overuren in de discipline shaming and blaming. Sportcolumnist Hugo Camps, die zelf al jaren van maniëristisch scheldproza zijn handelsmerk maakt, schreeuwde zelfs om een levenslange schorsing van de onverlaat. Relneven en -nichten spaarden de roede niet. Eerder lynchethiek dan gezond boerenverstand.
Wie zoals Raman "Divide et Impera" op zijn linkerarm tatoeëert, de oorlogsretoriek van Philippus II van Macedonië, en "Only God can judge me" op zijn rechterarm, heeft het waardenpatroon en het ego van een snijboon. Het beschilderen of tatoeëren van het lichaam, betekende volgens Johann Wolfgang Von Goethe, de terugval in een dierlijk stadium. Volgens de Britse filosoof Theodore Dalrymple is het de Hegeliaanse synthese van de tegenstelling tussen het groeiende onvermogen en de groeiende behoefte om anders te zijn. Wie dan nog met de naam Benito gezegend is, omdat zijn vader de Italiaanse fascist Mussolini als idool beschouwde, is opvoedkundig bijna gepredestineerd tot het uitkramen van stigmatiserende onzin. Dan ben je misschien eerder aan heropvoeding toe voor een franke muile, dan aan psychologische begeleiding. Want bij die laatste categorie zitten meer pamperaars dan pedagogen.
Luiz Suare hoort eerder gemuilkorfd in een kennel thuis dan op een voetbalveld.

Toch heb ik met hem te doen. Je bent karakterieel tussen je twintig en je zestig, wat je ingelepeld kreeg tussen je tweede en je zesde levensjaar, zei een behaviorist me ooit. Als je dan op je zestiende al verwend wordt met lucratieve contracten en opgehemeld wordt als een verlosser, moet je al sterke voetbalkuiten hebben om niet te ontsporen. Je kunt een jongen uit een dorp halen, schreef de Amerikaanse journalist Arthur Baer, maar je kunt het dorp niet uit de jongen halen. Voorbeelden legio. Op dezelfde dag dat Raman zijn boerenpsalm zong ging Maxime Lestienne van PSV op de vuist in Eindhoven. Mahmoud Trezeguet Hassan van RSC Anderlecht gomde de vrouwen weg op een Instagramfoto. Wie bij zijn club moeilijk vervangbaar is wordt vergeven, de andere moet door het stof. Anthony Vanden Borre die zijn collega's bij Anderlecht mietjes noemde werd verbannen, maar Luiz Suarez van FC Barcelona wordt door de socio's aanbeden terwijl hij al meer spelers gebeten heeft dan een pitbull. Hij hoort eerder gemuilkorfd in een kennel thuis dan op een voetbalveld.
Wie de zweetgeur van de kleedkamer kent, weet dat ploegsport een substituut is voor stammenoorlogen. Het viriele turbotaaltje op de tribunes en in de catacomben van het stadion is tribale retoriek. Trainers doen er niet zelden aan mee. Elke groep heeft zijn subcultuur en bij het voetbal gelden andere normen en waarden dan bij pakweg rugby of hockey. Voetbal wordt beoefend door potige matennaaiers die mekaar kreupel schoppen en elkaar negentig minuten naar het leven staan. Het is een sport waarin je voor een doodschop wegkomt met de glimlach en een gele kaart. Om iemand kreupel in de krukken te stampen moet je hoogstens twee wedstrijden in de tribune. Voor de boerenpsalm van Raman daarentegen eisen de KBVB en de FIFA een stadionverbod, een schorsing van vijf wedstrijden en 18.500 euro boete.
De morele ruggengraat van vele voetbalbobo's loopt door hun portefeuille.

Klassenjustitie van uitzonderingsrechtbanken voor wie de normen en waarden gelden voor anderen, maar niet voor henzelf. De morele ruggengraat van vele voetbalbobo's loopt door hun portefeuille. Het woord van sommige trainers is even vluchtig als chloroform en een handtekening op een contract is al verloochend vooraleer de inkt ervan is opgedroogd. De helft van de FIFA-leiders zit al achter de tralies. Vorige week werden UEFA- en FIFA -superbobo's Michel Platini en Sepp Blatter in de ban geslagen voor hun graaicultuur en werd een bondstrainer (beschamend) van zijn ziekbed gelicht voor corruptie. Ze kopen een goed geweten met reclameborden als "No to racism" maar gedogen transfers als gelegaliseerde mensenhandel. Er gaat soms meer geld onder dan boven de tafel. Het bondsparket, dat over de gedragscode van Ramon moet vonnissen, moet deze week ook haar eigen gesjoemel bij de WK-bid gaan onderzoeken. Van dergelijke boeren en moraalridders lust ik geen eieren.
Het doorsnee zangrepertoire van het supportersgild bevat meer zwakzinnige teksten dan culturele. Er zijn nergens meer idiote roeptoeters per vierkante meter dan in een spionkop. Het woord homo of janet heeft meer met een verwijt voor gebrek aan stoerheid te maken, dan met discriminatie voor seksuele geaardheid. Raman kreeg schouderklopjes en gegniffel van een roedel collega's en een ovatie van het supportersheir. Beschamend en achterlijk. Van lompe of onbeschofte boer genoemd te worden is mijn klomp echter nooit gebroken, hoogstens werd mijn opgerekt ego (tijdelijk) aangetast. De agrarische gemeenschap voelt zich door het woord boer al lang niet meer in haar kruis getast. Het knipmesgedrag met preventieve verontschuldigingen van het Gentse voetbalbestuur is dan ook amper misplaatst fatsoen om de schone schijn van familieclub hoog te houden. De Brugse boeren gaan zeker niet uithuilen bij het Centrum voor Gelijke Kansen, evenmin als de Kielse Ratten of de Kuurnse Ezels bij dierenrechtenorganisatie GAIA. Ze dragen hun titulatuur als geuzennaam.
Geef die 21-jarige kleuter een pedagogische pak voor zijn broek en wat billenkoek. Of is dat ook al bij wet verboden ?

Toen Freya Van den Bossche op een 1 mei-viering " Al wat dat niet springt..." aanhief, viel het proletarisch rode koor pompt in met een refrein dat het decibelvolume van de Internationale ruim overtrof. De Nederlandse cabaretier Youp van 't Hek noemt veldhockeyspelers steevast kakkers en zijn bloemlezing over de Amsterdamse Gay Pride wil ik moraalridders niet onthouden:

" Ik heb geen problemen met homoseksuelen. Jammer dat er geen boot met demente homo's mee gaat. Blote rimpelige bejaarden in een roze luier. Zwaaiend naar het volk op de kant. Het mooiste zou zijn als ze op de boot zouden sterven. Lijkt me een prachtig einde. Totaal dement, hangend op een schip vol joelende nichten en dan uit het leven gezwaaid worden door een paar kilometer volwassen homokijkers. Dat je seksuele geaardheid amusement is. Is er een instantie die gaat ingrijpen ? Die homongolen tegen zichzelf in bescherming neemt ?"

Alhoewel we Raman ook tegen zichzelf in bescherming moeten nemen, is zijn boutade amper een platitude uit een jongensinternaat vergeleken met Youps proza. Humor is het ventiel waarlangs de spanning uit ons samenlevingsmodel ontsnapt. Alleen loopt de scheidingslijn tussen luim en ernst over lange tenen. Niet iedereen is slim genoeg om zijn eigen domheid te beseffen of te omvatten. We kunnen er wel iemand op wijzen en bijsturen, maar niet lynchen op het altaar van de maatschappelijke correctheid. Als die doorgeschoten correctheid als een beklemmende sluier over het gezond verstand hangt, mag er wel een correctie gebeuren. Geef die 21-jarige kleuter een pedagogische pak voor zijn broek en wat billenkoek. Of is dat ook al bij wet verboden ? Maar maak er toch geen sportnomade van.
En...morgen is het 28 december, feest van de onnozele kinderen.

Jean Marie Dedecker

'Klimaatakkoord: het Zuiden gaat van het voedselinfuus aan de klimaatbaxter'

   
Volgens Jean-Marie Dedecker is het klimaatakkoord van Parijs historisch omdat het een kritiekloze welvaartsvernietiging voor het Noorden inhoudt en een ongebreidelde miljardentransfer naar het Zuiden.                   

'Klimaatakkoord: het Zuiden gaat van het voedselinfuus aan de klimaatbaxter'
© Reuters
De kogel is door de klimaatkerk. Er kwam witte rook uit de schoorsteen van het klimaatconcilie. De klimaatprofeten, die denken dat de mens de thermostaat van deze planeet kan regelen, zullen de thermometer de komende eeuw maar met twee graden doen stijgen. Onze weergoeroe's kunnen amper het weer voorspellen voor de komende week, maar zijn blijkbaar wel in staat om de temperatuur en het klimaat binnen 100 jaar exact te berekenen. Het dogma dat CO2 de levensadem van ons plantenrijk, verantwoordelijk is voor de opwarming van de aarde is even absurd als het geloof dat er in het hiernamaals 72 maagden op ons staan te wachten. Alleen zullen de ruiters van de klimaatapocalyps in 2100 al overleden zijn om het te bekennen, en van die tweede soort zeloten zien we na hun dood niemand meer terug om de maagdenmythe te bevestigen. Wat bijvoorbeeld met de zonneactiviteit, zonnevlekken, zonnewinden, zonnecycli, de kosmische straling en de ecliptische baan van de aarde rond de zon? Volgens warhoofd Lubos Motl, ex-prof aan Harvard, wordt het zelfs warmer op Mars, Pluto, Saturnus en Jupiter, en daar lopen - volgens mijn bescheiden mening - geen mensen rond.
Klimaatakkoord: het Zuiden gaat van het voedselinfuus aan de klimaatbaxter

Het Parijse klimaatakkoord wordt door deze profeten van de klimaatkerk voorgesteld alsof het de stenen tafels met de tien geboden zijn waarmee Mozes van de Sinaï afdaalde. Beneden zag hij enkel de aanbidders van het gouden kalf en trok er uit eerlijke schaamte 40 jaar mee door de woestijn. Er wacht ons dezelfde calvarietocht, want het is immers een historisch akkoord omdat het een kritiekloze welvaartsvernietiging voor het Noorden inhoudt en een ongebreidelde miljardentransfer naar het Zuiden. Die welvaartsvernietiging is al aan de gang, zelfs in Duitsland, waar de Energiewende 28.2 miljard euro per jaar kost en de stroomprijzen verdubbelden. De koopkracht die we hier door de daling van de olieprijzen cadeau kregen, werd opgesoupeerd door Turteltaksen om de doorgeschoten hysterie van de groenestroomcertificaten te betalen. Van de CO2 emissiehandel worden alleen speculanten en multinationals rijker en wordt de kostprijs van de nieuwe subsidie-economie doorgerekend aan de belastingbetaler.

Van het voedselinfuus naar de klimaatbaxter

Het Westen moet van het Parijse klimaatconcilie vanaf 2020 ook nog jaarlijks een 100 miljard dollar extra betalen aan het Zuiden. Offergeld voor haar zondig energieverslindend gedrag. Met wat die steun aan de ontwikkelingslanden kan betekenen hebben we nochtans al wat ervaring. Een halve eeuw ontwikkelingshulp heeft vooral de politieke satrapen en kleptokraten rijker gemaakt, samen met de hulpindustrie. De bevolking bleef arm en hulpverslavend. In Congo bijvoorbeeld werd sedert haar onafhankelijkheid zo'n slordige 600 miljard dollar ontwikkelingsgeld als water naar de Congostroom gedragen. Om dergelijke redenen pleitte de Zambiaanse econome Dambisa Moyo er zelfs voor om de ontwikkelingshulp stop te zetten, maar we hangen ze nu van het voedselinfuus aan de klimaatbaxter. Corruptie is de houtworm in de schatkist vol ontwikkelingsgeld. Vele ngo's die voortdurend op zoek zijn naar een nieuwe bestaansreden kunnen nu ook mee lurken aan het klimaatfonds, naast de 104 miljard dollar die de OESO- landen jaarlijks al aan ontwikkelingshulp besteden.
Vele ngo's die voortdurend op zoek zijn naar een nieuwe bestaansreden kunnen nu ook mee lurken aan het klimaatfonds.

Armoede is de grootste vervuiler, zei Mahatma Ghandi al. Volgens de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) sterven er jaarlijks 7 miljoen mensen aan luchtvervuiling, gemiddeld 19.376 per dag. Meer dan de helft daarvan, zo'n 4 miljoen of 11.000 per dag , voornamelijk vrouwen en kinderen, aan longziekten en kanker door het inademen van verpeste lucht afkomstig van biomassaverbranding. Luchtvervuiling door de industrie en het verkeer zijn volgens de WHO amper verantwoordelijk voor respectievelijk 3 en 2% van de 7 miljoen doden. Barun Mitra, voorzitter van het Liberty Institute of Delhi: "Jonge kinderen en vrouwen spenderen uren per dag in drassige grond om brandhout te sprokkelen, of ploeteren in het slijk dat doordrenkt is met dierlijke uitwerpselen en urine, om droge mest te verzamelen die ze nodig hebben om te koken en om het licht te doen branden. Ze zouden beter op school kunnen zitten of zich bezighouden met meer bevredigende of productievere economische activiteiten. Koelkasten, televisies en computers die ecologisten zo normaal beschouwen zijn hier niet voorhanden". De Keniaan James Shikwati drukt het directer uit in zijn pamflet "I do not need white NGO's to speak for me": "Wat geeft de rijke landen het recht om keuzes te maken voor de armen? Wealthy countries want the Earth to be green, the underdeveloped want the Earth fed". Dit laatste hoeft geen vertaling. Anderhalf miljard mensen zijn nog niet aangesloten op het elektriciteitsnet. Wij hebben het recht niet om hen te beletten de lamp aan te steken, hun comfortniveau te verhogen en hun gezondheid veilig te stellen. In Oeganda bijvoorbeeld heeft amper 3% van de bevolking elektriciteit. Dankzij fossiele brandstoffen moeten wij geen hout meer sprokkelen.

Van proletariaat tot ecotoriaat

Mars voor het klimaat in Oostende
Mars voor het klimaat in Oostende © BELGA

In 2010 kreeg ik de eer om het voorwoord te schrijven in het boek "De blauwe planeet" van de Tsjechische president Václav Klaus. Hij schreef dat de communistische dreiging vervangen is door de dreiging van het militant ecologisme. Een ideologie die het heil van de natuur en de aarde predikt. Een heilsleer die net als het Marxisme streeft om de vrije en spontane evolutie van de mensheid te onderdrukken en te vervangen door een soort centrale wereldwijde planning van de samenleving. Het proletariaat is vervangen door het ecotoriaat.

 "De geïndustrialiseerde landen hebben jegens ontwikkelingslanden de morele verplichting een klimaat tot stand te brengen waarin het vrije verkeer van goederen, diensten en kapitaal is gewaarborgd en waarin ieder land gebruik kan maken van zijn specifieke voordelen. Dit zal de economische ontwikkeling van de achtergebleven landen ten goede komen. De kunstmatige administratieve barrières, limieten en voorschriften die door de geïndustrialiseerde wereld worden opgelegd, zijn discriminerend voor de ontwikkelingslanden. Ze zijn schadelijk voor hun economische groei en leiden alleen maar tot verdere armoede en achterstand. De voorstellen van de milieulobby zijn een perfect voorbeeld van dit schadelijke en antiliberale beleid. Ontwikkelingslanden zullen immers nooit kunnen voldoen aan de limieten en normen die op grond van irrationeel milieubeleid aan de wereld worden opgelegd en ook niet aan de nieuwe technologische normen die de antibroeikaskerk verlangt. Dit zal de toegang van hun producten tot de wereldmarkt belemmeren, met als gevolg een nog bredere kloof tussen hen en de geïndustrialiseerde wereld. De ontwikkelingslanden zullen irrationele doelstellingen en beperkingen krijgen opgedrongen, omdat "de aarde prioriteit heeft" en hun behoeften van ondergeschikt belang zijn. Het argument van de milieubeschermers is koren op de molen van protectionisten van allerlei pluimage, die huiveren voor de concurrentie van opkomende economieën."
Mijn arkje ligt klaar, met plaats voor een os en een ezel, niet om te ontsnappen aan de zondvloed, maar aan de inquisitie van de klimaatkerk.

Volgens het Statistical Review of World Energy zorgen de fossiele brandstoffen voor 87% van de wereldwijde energievoorziening. Wind en zon voor amper één procent, en dan nog als de weergoden het willen, en daar helpt een schietgebedje van de pilarenbijters in de klimaatkerk niet bij. Het is aanvullend, niet vervangend. Dit neemt niet weg dat we er moeten blijven in investeren. Om alleen al alle steenkoolcentrales in de wereld te vervangen zegt Frank Clemente, directeur van het Environmental Policy Center aan de Pennsylvania State University, heb je 5.000 Hooverdammen nodig, meer dan 5 miljoen windturbines (genoeg om anderhalf miljoen kilometer vol te leggen, of tweemaal de afstand van hier tot aan de maan) en meer dan 2.000 kernreactoren. De Chinezen hebben het begrepen en ondertussen al wijselijk 25 nucleaire centrales besteld.
Over het besluit van het Parijse concilie dat wetenschappers in de toekomst de normen zullen bepalen om het vluchtgedrag van politici te verdoezelen, citeer ik eventjes de wijze woorden van Henry Hazlitt in "Economics in One Lesson":

 "Terwijl een bepaalde vorm van publiek beleid ten goede komt van iedereen, is er een andere vorm die slechts ten goede komt aan één groep, ten koste van alle anderen. Deze begunstigde groep, die een rechtstreeks belang heeft bij het behoud van dit soort beleid, zal voor dit beleid blijven pleiten met voor de hand liggende argumenten en op een volhardende wijze. Deze groep zal de grootste geesten aanwerven opdat ze zich voltijds zouden wijden aan de verdediging van hun zaak. En deze groep zal er uiteindelijk in slagen de publieke opinie ervan te overtuigen dat haar oordeel het juiste is, of zal de zaken zo verwarrend maken dat het praktisch onmogelijk zal worden voor eender wie om over dat onderwerp een duidelijke mening te hebben."

Een wijs man, die Hazlitt. Mijn arkje ligt klaar, met plaats voor een os en een ezel, niet om te ontsnappen aan de zondvloed, maar aan de inquisitie van de klimaatkerk.