donderdag 16 juni 2011
Windenergie op zee zal consument 14 miljard euro extra kosten.
LDD heeft nagerekend hoeveel geld de overheid wil (laten) besteden aan de nieuwe duurzame energie. Over enkele maanden wordt de zevende concessie voor een windmolenpark in de Noordzee toegewezen. Voor LDD is het duidelijk waarom drie kandidaten zo ijverig de buit binnen willen halen.
Jean-Marie Dedecker, voorzitter LDD: “Volgens de CREG, de federale reguleringscommissie voor gas en elektriciteit, zullen de zeven geplande windmolenparken gemiddeld 300 megawatt groot zijn. De oudste concessiehouder, C-Power zegt daarmee ieder jaar 1075 GWh (Gigawattuur) of 1.075.000 megawattuur stroom te kunnen opwekken. Tegen een gemiddelde prijs van 102 euro per MWh zal C-power 109.650.000 euro incasseren aan groenestroomcertificaten. Elk windmolenbedrijf zal dus 100 miljoen euro per jaar kosten aan groene stroomcertificaten. Met 7 parken levert dat jaarlijks een extra kostenplaatje op van 700 miljoen euro voor de consument. “
Wettelijke woekerwinsten
LDD wijst er op dat de concessies worden verleend voor een periode van twintig jaar met een vaste prijsgarantie. In de komende 2 decennia zullen de windmolenaars voor 14 miljard euro certificaten op zak steken, bovenop de normale elektriciteitsprijs, want de consument betaalt dubbel: éénmaal voor groenstroomcertificaten en éénmaal voor de elektriciteit.
Jean-Marie Dedecker: “De zeven windmolenparken zullen naast 14 miljard euro voor de certificaten nog minimum 7 miljard euro incasseren voor hun productie. Twintig jaar subsidies betalen voor een project dat na acht jaar is afbetaald, afgeschreven en winstgevend , wekt de indruk van Siciliaanse toestanden of gelegaliseerde diefstal. Voor die 14 miljard euro kan de privé twee kerncentrales bouwen met een veelvoud van de capaciteit van onze off-shorewindmolens, en zonder certificaten!”
Extraatjes van overal
Als toemaatje hebben de producenten van windenergie nog bedongen dat de groene stroom betaald wordt op de nettoproductie vòòr tranformatie bovenaan in de windmolen en niet wanneer ze aan land komt in de elektriciteitscentrales. Door de grote afstand naar de windmolens van 30 tot 66 km is er een vermogensverlies van 4 tot 5 procent op de voedingskabel. Dat verlies wordt ook gedekt met groenestroomcertificaten, en doorgerekend aan de consument, voor stroom die in zee verdwijnt.
Jean-Marie Dedecker: “De subsidiedrift van de regering kent geen grenzen: voor de voedingskabel van de Thorntonbank die 27 km diep in de Noordzee ligt, heeft de federale overheid via netwerkbeheerder Elia 25 miljoen euro opgehoest, voor amper 6 windmolens. Elia moet ook het hoogspanningsnet van 380kv (kilovolt) doortrekken van Eeklo tot Zeebrugge, omdat het huidig netwerk van 150 Kv dat uit Brugge en Bredene vertrekt schromelijk tekort om de capaciteit van de zeven geplande windmolenparken op te vangen. Weer een kost van 800 miljoen tot 1 miljard euro voor werken die 12 jaar in beslag nemen. Het geld van de belastingbetaler is het fundament van de energieluchtkastelen.
woensdag 8 juni 2011
Verkeersboetes zullen nog meer dan vroeger de werkende Vlaming treffen.
Staatssecretaris voor Fraudebestrijding Devlies (CD&V) wil de niet-betaalde verkeersboetes innen door ze af te trekken van belastingtegoeden of ze bij te rekenen bij de te betalen belasting. Voor LDD is dit de zoveelste illustratie voor de schaamteloze manier waarop de argeloze Vlaming die nog wat geld verdient moet opdraaien voor een staatsmachine die jaarlijks miljarden te veel verslindt en hopeloos boven haar stand blijft leven.
Jean-Marie Dedecker, voorzitter LDD: “Het voorstel van de staatssecretaris voor fraudebestrijding treft in de eerste plaats alleen de mensen die belastingen betalen. Bovendien staan bijna alle flitspalen in Vlaanderen, zodat het ‘communautair evenwicht’ weer op zijn Belgisch’ wordt opgelost en er weer nieuwe Vlaamse transfers naar het zuiden in het leven worden geroepen. Alles wijst er op dat de regering de gaten in de begroting verder opvult met het geld dat makkelijkst te vinden is, en daarbij elke zin voor rechtvaardigheid verliest.”
Onrechtvaardig
Voor LDD is het duidelijk dat de rechten van de autobestuurders verder met voeten worden getreden door de voorgestelde inningsmaatregel Hoe kan hij zijn boetes nog betwisten als ze toch via zijn beroepsinkomen worden verdonkeremaand.
Jean-Marie Dedecker: “De overgrote meerderheid van boetes zijn snelheidovertredingen van minder dan 10km/u*. Logisch dat vele automobilisten zich gewoon gepakt voelen omdat ze – zoals het veiligheidshalve zou moeten! – hun aandacht toespitsten op de weg en de gedragingen van andere weggebruikers en niet op hun kilometerteller. Logisch ook dat sommigen het vertikken om te betalen voor bewust te laag ingestelde snelheidslimieten, zoals in de zones 30 die als paddestoelen uit de grond rijzen. Door een totaal gebrek aan logica zijn verkeersboetes een ordinaire belasting geworden, die niet de gaten in de weg maar wel de gaten in de schatkist moeten vullen.”
Jean Marie Dedecker
Jean-Marie Dedecker, voorzitter LDD: “Het voorstel van de staatssecretaris voor fraudebestrijding treft in de eerste plaats alleen de mensen die belastingen betalen. Bovendien staan bijna alle flitspalen in Vlaanderen, zodat het ‘communautair evenwicht’ weer op zijn Belgisch’ wordt opgelost en er weer nieuwe Vlaamse transfers naar het zuiden in het leven worden geroepen. Alles wijst er op dat de regering de gaten in de begroting verder opvult met het geld dat makkelijkst te vinden is, en daarbij elke zin voor rechtvaardigheid verliest.”
Onrechtvaardig
Voor LDD is het duidelijk dat de rechten van de autobestuurders verder met voeten worden getreden door de voorgestelde inningsmaatregel Hoe kan hij zijn boetes nog betwisten als ze toch via zijn beroepsinkomen worden verdonkeremaand.
Jean-Marie Dedecker: “De overgrote meerderheid van boetes zijn snelheidovertredingen van minder dan 10km/u*. Logisch dat vele automobilisten zich gewoon gepakt voelen omdat ze – zoals het veiligheidshalve zou moeten! – hun aandacht toespitsten op de weg en de gedragingen van andere weggebruikers en niet op hun kilometerteller. Logisch ook dat sommigen het vertikken om te betalen voor bewust te laag ingestelde snelheidslimieten, zoals in de zones 30 die als paddestoelen uit de grond rijzen. Door een totaal gebrek aan logica zijn verkeersboetes een ordinaire belasting geworden, die niet de gaten in de weg maar wel de gaten in de schatkist moeten vullen.”
Jean Marie Dedecker
woensdag 1 juni 2011
Een patat in het gezicht van de wetenschap
Aan de patattenoorlog is een rijstoorlog voorafgegaan.
De geschiedenis van de ‘gouden rijstkorrel’ is even revolutionair als hallucinant. In 1990 ontwikkelden dr. Ingo Potrykus in Zürich en professor Peter Beier in Freiburg, gefinancierd door The Rockefeller Foundation en later The Bill Gates Foundation, een techniek waarbij bètacaroteen toegevoegd wordt aan rijst. Rijst wordt zo verrijkt met vitamine A. De provitamine A die gesynthetiseerd wordt in de vegetatieve delen van de rijst, maar niet in de korrel, wordt geactiveerd door inbreng van twee genen in het genoom van de rijstkorrel. De rijstkorrel kleurt geel (goud) door het bètacaroteen. Er is geen enkel gevaar voor het menselijke organisme. In de maag worden DNA of genen van ggo’s opgesplitst in dezelfde DNA-fragmenten als deze van niet-ggo’s.
Diëtaire deficiënties of gebrek aan vitamine A zijn de oorzaak van vele ziektes en sterfgevallen bij kinderen over de hele wereld. Volgens de Wereld Gezondheidsorganisatie lopen 230 miljoen kinderen in de wereld het gevaar om te lijden aan vitamine A-deficiëntie. Jaarlijks worden daardoor 500.000 kinderen blind. Daarenboven leidt een gebrek aan deze vitamine tot achterstand in de intellectuele ontwikkeling en een lagere weerstand tegen ziektes zoals malaria, diarree en mazelen. Er sterven jaarlijks 2 miljoen kinderen door ziektes gerelateerd aan vitamine A-gebrek.
Tweehonderd gram gouden rijst per dag volstaat om het gebrek uit de derde wereld te helpen. Dit was echter buiten de groenen gerekend en hun panische angst voor alles wat vooruitgang heeft gebracht. Het labo van Potrykus in Zürich werd geïnfiltreerd door een Greenpeaceactiviste. Toen Potrykus een staal van zijn weergaloze ontdekking voor een bioveiligheidsanalyse opstuurde naar het Rice Research Center op de Filippijnen, werd het bij DHL gestolen en met een georkestreerde campagne als Frankensteinvoedsel aan de schandpaal genageld. Door de actie van de ecoterroristen zal gouden rijst nu pas in 2011 massaal geproduceerd kunnen worden, twintig jaar na zijn ontdekking. Zullen deze anti-humanisten nu ook in Den Haag terechtstaan voor misdaad tegen de menselijkheid? Potrykus stond zijn intellectuele rechten gratis af aan Syngenta voor productie, op voorwaarde dat elke arme boer in de wereld gepatenteerde ‘gouden’ rijstplanten kado kreeg. China commercialiseert dit nu schoorvoetend. Europa vindt uit, anderen ontwikkelen.
Oppositie tegen biotechnologie is een westerse luxe, zegt de Keniaanse landbouwwetenschapper dr. Florence Wambugu: ‘Ik waardeer ethische bezwaren, maar alles wat weerstand biedt tegen het voeden van onze kinderen is onethisch.’
De eerste grote agrarische revolutie die de wereld voedde was kunstmest, ammoniumnitraat. In 1900 waren we nog maar met 1,7 miljard mensen op onze planeet. Tachtig procent van de westerse arbeidskrachten werkte toen in de landbouw, vandaag nog amper drie procent. De Amerikaanse agronoom en Nobelprijswinnaar dr. Norman Borlaug:‘Er zijn 6,6 miljard mensen op de planeet vandaag. Met de klassieke organische landbouw kunnen we er 4 miljard van voeden. Welke 2 miljard zouden vrijwillig willen sterven? Of welke 2 miljard zouden Greenpeace, het WWF en het Earth Liberation Front vrijwillig laten sterven?’ Het vernietigen van experimentele projecten met biotech is ecoterrorisme en verwijzing naar Frankensteinvoedsel of nazipraktijken is misdadige propaganda van eco-imperialisten: ‘If you can’t be right, be dramatic.’
Jean Marie Dedecker
Voorzitter LDD
dinsdag 31 mei 2011
Subsidiestan – de nieuwe religie is groen, maar de belastingbetaler betaalt zich blauw
De duurzame energie-economie dreigt een baxter-economie te worden.
Ze ligt aan het infuus van de overheidssubsidies. Wie een groen investeringswindje laat, oogst een storm van overheidsgeld.
Premies voor renovatie, dakisolatie, zonnepanelen en dergelijke hebben de begroting aangetast. Wie zijn dak laat isoleren betaalt zelf amper een achtste van de kostprijs en kan er in het beste geval zelfs nog aan verdienen. Door het subsidiebos ziet men de bomen niet meer. Politici struikelen over elkaars voeten om als sinterklasen subsidies rond te strooien en zichzelf een groen imago aan te meten en hun kiespubliek te aaien. Dit gebeurt kritiekloos, want wie vloekt in de milieukerk wordt als een rechtse ketter geëxcommuniceerd. De sp.a verkocht met haar vzw Curieus zelf zonnepanelen voor het bedrijf Ecostream met financiering van de Delta Lloyd Bank er boven op. In hun brochure stonden zelfs de achterpoortjes om de wet maximaal te misbruiken: “Bij een bestelling van hoger dan 9000 euro biedt Ecostream een uitstel van betaling tot het begin van het volgende jaar voor het bedrag boven 9000 euro. Daardoor kan je tweemaal genieten van het belastingvoordeel dat de federale overheid je biedt bij het plaatsen van zonnepanelen”. Voor het smeer likt de kat de kandeleer.
Wat gebeurd is met de wildgroei aan groenestroomcertificaten voor zonnepanelen dreigt zich te herhalen voor de windenergie. Het C-Power offshore windmolenpark op de Thorntonbank zal bijvoorbeeld circa 1,3 miljard euro kosten voor de installatie van amper 54 turbines. Dit is 24 miljoen euro per windmolen of 4 miljoen euro per megawatt! Voor diezelfde 1,3 miljard euro zouden er even goed 9000 goed geïsoleerde sociale woningen opgetrokken kunnen worden. Binnen 20 jaar moet het park terug verdwijnen in de Noordzee. Om deze projecten rendabel te maken werd de prijs van de groenestroomcertificaten opgetrokken van 90 naar 107 euro per megawattuur. De belastingbetaler krijgt de rekening van de gesubsidieerde energie-sector vroeg of laat gepresenteerd. De zeven geplande offshore parken zullen voor een miljardendans aan groenestroomcertificaten zorgen, dat van C-Power zal alleen al 1 miljard kWh per jaar produceren. Niettegenstaande zonnepanelen en windmolens nu al overgesubsidieerd zijn haalt ons landje, zegge en schrijve, amper 1,3 % van haar elektriciteitsverbruik uit zon en wind.
Volgens de Duitse EEG maatstaven bedragen de kosten om één ton CO2 uitstoot te vermijden 6 euro met hydro-energie, 47 euro met windenergie, 63 met biomassa en maar liefst 705 euro met zonnepanelen. Dit terwijl er door onze huidige productie van kernenergie 30 miljoen ton CO2 uitstoot per jaar vermeden wordt, of het equivalent van de uitstoot van het volledige Belgische wagenpark. Volgens Dieter Helm, hoogleraar energiebeleid aan de Universiteit van Oxford, en Cameron Hepburn in hun boek “The Economics and Politics of Climate Change” heeft het bouwen van windturbines weinig zin omdat ze duurder zijn dan de alternatieve manieren om de CO2 te verminderen. Indien alle subsidies voor windenergie wereldwijd zouden gaan naar klassieke maatregelen ter bevordering van energie-efficiënte dan zou de CO2 reductie volgens Helm stukken groter zijn.
De bestrijding van de opwarming van de aarde is eerder een jacht op subsidies geworden dan een zoektocht naar rationele oplossingen. Door de warmtekrachtkoppeling verdienen sommige serristen meer aan groenestroomcertificaten dan aan het oogsten van hun groenten. Boeren incasseren meer met het telen van gewassen voor de ovens van gesubsidieerde biomassa dan voor het voederen van hun vee. Nederland subsidieert de zonnepanelen niet en in Duitsland geldt hetzelfde voor biomassa. Hier loopt biomassa met tweederde van de groene subsidies weg. Houtresten worden in de oven gegooid omdat het door overheidssteun meer opbrengt dan het te verwerken tot laminaatparket. Onze spaanplaatindustrie wordt zo uit de markt geprijsd omdat de groene jongens hun huis opwarmen door hun ramen en deuren op te stoken. De toegevoegde waarde van hout in de industrie is nochtans tienmaal groter dan in de energiesector en de gemiddelde tewerkstelling in de industrie is het honderdvoudige van die in de energiesector. Met de gesubsidieerde biobrandstof voeden we onze auto’s ipv onze mensen en creeëren we hogere voedselprijzen en voedselschaarste. Dan hebben we het nog niet over de miljardenzwendel met emissierechten en koolstofkredieten.
De bedoeling van subsidies mag enkel bestaan uit stimuli voor een mentaliteitsverandering of voor een wijziging in gedrags- of investeringspatroon. Ze mogen niet dienen als jackpot voor gewiekste ondernemers of als offerblok voor de nieuwe groene religie.
Fiscale aftrekbaarheid is een eerlijk aanmoedigingspremie, omdat de investering gerecupereerd wordt op de eigen verdienste, de eigen wedde. Subsidies zijn fondsen van iemand anders, de belastingbetaler. We moeten ze dan niet zomaar in zee gooien of in de lucht blazen.
Jean Marie Dedecker
Voorzitter LDD
maandag 30 mei 2011
LDD vraagt strenge aanpak van ecoterroristen.
Voor LDD is het onaanvaardbaar dat vanmiddag in Wetteren een proefterrein van een wetenschappelijk experiment voor gemanipuleerde gewassen is vernield door enkele honderden ecoterroristen. De daders moeten streng worden gestraft en op zijn minst de volledige financiële en wetenschappelijke schade vergoeden die ze hebben aangericht.
Jean-Marie Dedecker, voorzitter: “Deze Taliban van het Groene Geloof moeten absoluut worden gestopt. Het is onbegrijpelijk hoe predikanten van de achterlijkheid hun aangekondigde criminele vandalenstreken konden uitvoeren, ondanks de ruime aanwezigheid van de ordediensten. De proef van alle kennis is het experiment, de enige rechter van de wetenschappelijke waarheid. Het feit dat ecoterroristen deze grondproeven vernietigen is wetenschappelijke waanzin.”
Vlaanderen is gidsland
Voor LDD is de terreuractie des te erger omdat België aan de internationale top staat inzake wetenschappelijk onderzoek en toepassing daarvan op genetische gewassen. Het vernietigen van proefvelden is daarom een rechtstreekse aanslag op de economische toekomst van Vlaanderen.
Jean-Marie Dedecker: “Vlaanderen stond en staat met geleerden als Marc Van Montagu, Walter Fiers en Jef Schell aan de wieg van de GGO’s en de plantengenetica. Wereldwijd waren er in 2007 al 110 miljoen hectare beplant met gewassen waar hun technologie werd op toegepast, waarmee de wereldhonger wordt bestreden. De actie van vandaag is daarom niet alleen een kaakslag voor de hele wetenschap maar ook een bedreiging voor duizenden jobs, voor de vooruitgang in de voedselindustrie, en uiteindelijk voor de voedselvoorziening op onze planeet.”
vrijdag 27 mei 2011
In Vlaams Subsidistan maak je winst door je dak te isoleren.
De chaos van overheidstoelagen voor energie- en milieumaatregelen heeft volgens LDD zijn toppunt bereikt. Een man uit Kortrijk heeft voor de isolatie van zijn dak meer dan 219 euro winst gemaakt door alles soorten subsidies bijeen te harken, en bovendien mag hij de factuur van 1361 euro voor de kosten van de werken, nogmaals inbrengen voor de belastingen.
Jean-Marie Dedecker: “Het voorbeeld van de man uit Kortrijk staat ongetwijfeld niet alleen. Net als bij de subsidie voor zonnepanelen moet Vlaams Minister Van den Bossche (sp.a) haar verspilbeleid weer rechttrekken, en opnieuw doet ze alsof dit de normaalste zaak ter wereld is. Want alles wat Van den Bossche doet past in de groene religie, alleen betaalt de belastingbetaler zich blauw.”
Dure betutteling
LDD is niet verbaasd door de onwezenlijke afrekening van de man die de bestaande wirwar van reglementen en subsidies van de Vlaamse overheid, de gemeente en andere Eandissen heeft doorploegd. Dat hij daar zelfs winst uit haalt illustreert hoe die reglementitis tot wantoestanden leidt, maar waarvoor de belastingbetaler opnieuw voor opdraait.
Jean-Marie Dedecker: “De overheid moet er mee ophouden het manna van de belastingen ongecontroleerd rond te strooien om haar eigen visies op te dringen aan de bevolking. Laat het geld bij de mensen, die maken zelf wel hun keuzes en kunnen best zelf beslissen om hun dak te isoleren als ze daar voordeel bij hebben. Maar met het geld van een ander is het makkelijk de groene jongen of vrouw uit te hangen.”
Jean Marie Dedecker
Jean-Marie Dedecker: “Het voorbeeld van de man uit Kortrijk staat ongetwijfeld niet alleen. Net als bij de subsidie voor zonnepanelen moet Vlaams Minister Van den Bossche (sp.a) haar verspilbeleid weer rechttrekken, en opnieuw doet ze alsof dit de normaalste zaak ter wereld is. Want alles wat Van den Bossche doet past in de groene religie, alleen betaalt de belastingbetaler zich blauw.”
Dure betutteling
LDD is niet verbaasd door de onwezenlijke afrekening van de man die de bestaande wirwar van reglementen en subsidies van de Vlaamse overheid, de gemeente en andere Eandissen heeft doorploegd. Dat hij daar zelfs winst uit haalt illustreert hoe die reglementitis tot wantoestanden leidt, maar waarvoor de belastingbetaler opnieuw voor opdraait.
Jean-Marie Dedecker: “De overheid moet er mee ophouden het manna van de belastingen ongecontroleerd rond te strooien om haar eigen visies op te dringen aan de bevolking. Laat het geld bij de mensen, die maken zelf wel hun keuzes en kunnen best zelf beslissen om hun dak te isoleren als ze daar voordeel bij hebben. Maar met het geld van een ander is het makkelijk de groene jongen of vrouw uit te hangen.”
Jean Marie Dedecker
donderdag 26 mei 2011
LDD rouwt om gewezen volksvertegenwoordiger Paul Vanhie.
Gisterenmiddag is Paul Vanhie (56) onverwacht om het leven gekomen bij een ongeval in Ledegem (West-Vlaanderen). Paul Vanhie was kinesitherapeut en één van de medestichters van Lijst Dedecker. Hij zetelde van juli 2009 tot de verkiezingen van 2010 in de federale Kamer voor de partij. Hij begon zijn politieke loopbaan bij de VLD, en was gemeenteraadslid in Ledegem, een gemeente waar hij ook burgemeester is geweest. Hij was een van de sleutelfiguren van LDD, waar hij als penningmeester in het nationaal partijbestuur zat. Maar voor alles was hij de altijd beminnelijke voorvechter van ieders rechten, en trouwe vriend van de partij.
Jean-Marie Dedecker, voorzitter LDD: “Paul Vanhie is mijn ‘compagnon de route’ sedert ik me met politiek heb ingelaten. Eerst samen bij de VLD, en later bij de oprichting van Lijst Dedecker, kon ik voor honderd procent op Paul rekenen. Zijn gezond oordeel, zijn trouwe vriendschap, zijn ijver en zorgvuldigheid maken hem voor ons onvervangbaar. Daarom zullen we Paul als geen ander missen, voor zijn inzet, zijn goed humeur, zijn grenzeloos optimisme.”
LDD biedt in naam van het partijbestuur en van alle leden aan de echtgenote van Paul, zijn kinderen, kleinkinderen en familie haar medeleven aan bij deze zware beproeving.
Abonneren op:
Posts (Atom)