|
|
'Het is merkwaardig dat de vrouwen die hier in de jaren 60 succesvol tegen de katholieke kerk gestreden hebben voor seksuele en vestimentaire vrijheid, nu de genderapartheid, de seksuele onderdanigheid en de schaamtecultuur van de islam verdedigen', schrijft Jean-Marie Dedecker.
In september liggen onze stranden er al terug verlaten bij. Senioren slenteren over de zeedijk en in de sociale vakantiehuizen zijn de joelende kinderen vervangen door busladingen mindervaliden. De traditionele nazomer van de kustcommerce, rollatorvakantie in de najaarszon.
Vele handelaars denken al aan uitzonnen in Benidorm. Een paar weken eerder was het nog dertig graden warm onder bakkende zonnestralen. Het strand lag vol puffende zonnekloppers. Daartussen een familie uit Tsjetsjenië. De mannen in zwemslip en de vrouwen van kop tot teen zedig bedekt en gesluierd in woestijntextiel. De boerkini, de islamitische garderobe voor zwemgenot is voor hen een nog veel te dure Coco Chanel. Dan maar baden in de branding in een vergelijkbare vestimentaire outfit, en drogen in het mulle zand. De belle époque van Leopold II terug op het netvlies.
Boerkini: 'Is het niet vreemd dat progressieven vandaag religieus fundamentalisme verdedigen?'
Alleen droegen de mannen toen ook een zedige Ensor-maillot, een gevangenisplunje met bermuda-bilsnit. Wufte deernen met kant geweven pofbroeken en dito mouwen mochten toen enkel pootjebaden in de zedige beschutting en de schaduw van een aangerolde badkar. Bon chic, bon genre. Tsjetsjeense islamitische vrouwen hebben op honderd jaar tijd blijkbaar nog geen millimeter textiel of genot gewonnen. De westerse beschaving ligt plots een meter onder de zeespiegel, en de emancipatie van de vrouw op de bodem van de oceaan. We kijken politiek correct weg, want godsdienstvrijheid primeert op vrouwenrechten. Tunnelvisie van cultuurrelativisten. Als je je identiteit laat afhangen van een stuk stof komen er vodden van.
Westerse verworvenheden in de uitverkoop
In haar existentiële angst om kiezers te verliezen aan het Vlaams Belang stond de N-VA door een boerkiniverbod met de zwembroek op de knieën en met de billen bloot. Gans politiek correct Vlaanderen kroop verkrampt in de pen. Dat onze waarden echt niet bedreigd worden door een pinguinpakje is verdedigbaar, maar dat onze westerse verworvenheden al jaren in de uitverkoop worden gezet om religieuze lange tenen te vermijden, blijft een aanrollende golf van ergernis. Van aparte bad uurtjes tot de eis van vrouwelijke redders in zwembaden, relieken van de Zuid-Afrikaanse apartheidspolitiek. Als men dan een waterval maakt van de druppel die de emmer doet overlopen, dreigt men te vergeten hoe de emmer is vol gelopen.
De boerkini in de openbare ruimte verbieden is een badlengte te ver. Iedereen heeft recht op zijn of haar kledingkeuze. Maar verbied het haaienpak en het wordt gedragen als de vlag van de islam, een aanval op de godsdienstvrijheid en een tactisch wapen in de kruistocht tegen de moderniteit. Een roedel relnichten en roeptoeters staat dan onmiddellijk op de barricade. De kledijcode wordt dan een uitdagend religieus statement. Onze tolerantiedrempel wordt dan voor de zoveelste keer provocerend afgetast door lui die langzaamaan alle terreinen van ons sociale leven trachten te veroveren. De strijd van de gelovige voor wie de religie een staatszaak is in plaats van een privézaak.
'In een opbod van religieus fanatisme gaan mensen die tegen de westerse waarden gekant zijn, zich vestimentair en sociaal isoleren als uiting van onbehagen, onvrede en ongenoegen.'
De islamitische kledijcode heeft voor velen al lang zijn oorspronkelijk doel, een uiterlijk kenmerk van vroomheid, overstegen. Het is meer dan een fetisj voor pubers op zoek naar hun identiteit of een vrouwelijk recht op eigenheid. In een opbod van religieus fanatisme gaan mensen die tegen de westerse waarden gekant zijn, zich vestimentair en sociaal isoleren als uiting van onbehagen, onvrede en ongenoegen.
Lappen stof als signaal dat je met je rug naar de maatschappij wil leven. De dresscode beperkt zich niet tot de hidjabs, nikabs, en boerka's van de verdrukte vrouwen. Djellaba's, soepjurken en zelfs te korte lange broeken behoren ook tot de revolutionaire battledress van bebaarde jongeren. In zijn boek 'Qu'est-ce que le salafisme' schrijft Bernard Rougier hoe salafisten en andere scherpslijpers van het fundamentele conservatieve wahabisme, hun lange broeken kort moeten dragen om de aanraking met stofdeeltjes van de straat te vermijden, en omdat Mohammed vond dat pantalons die over de grond slepen tekens van hoogmoed zijn.
Onderbroeken
Met dergelijke werkkiel koop je hier een abonnement in de bijstand. De mannelijke zwembroek volgens de islamcode is een short, van de navel tot de knieën, om de "onvolkomenheid" van de man te bedekken. Toen enkele ettertjes een paar jaren terug het openluchtzwembad van Hofstade onveilig maakten, kwam iemand op het idee om shorts te verbieden. Godvrezendheid heeft ook zijn voordelen. De "kutmarokkaantjes" bleven weg van de waterlijn. Van de versluiering van misnoegde geesten zakt mijn westerse broek af.
'Merkwaardig genoeg zijn sommige onderdrukte vrouwen nog de hardste verdedigers van de waarden die hen onderdrukken. Alsof een gevangene het recht opeist om opgesloten te mogen blijven.'
De vrije keuze is meer dan het recht hebben om te kiezen wiens slaaf men wil zijn. Er is immers geen vrije keuze voor hen die geklemd zitten tussen de hamer van een goddelijke dwingeland, die blijkbaar beschaamd is voor de helft van zijn schepping, en het aambeeld van een archaïsche discriminerende cultuur. Vrije keuze is inherent aan gelijkwaardigheid. In een religie waarin de vrouwen gereduceerd zijn tot zoontjesfabriek en aanstootgevend lustobject, is gendergelijkheid nog een vloek.
Merkwaardig genoeg zijn sommige onderdrukte vrouwen nog de hardste verdedigers van de waarden die hen onderdrukken. Alsof een gevangene het recht opeist om opgesloten te mogen blijven. Het boerkaverbod kwam er ook niet op basis van vrouwenrechten, maar op basis van het feit dat je gezicht altijd herkenbaar moet zijn. Nuffige linksmeisjes verheerlijken liever de slachtofferrol, dan hun nichten te bevrijden uit hun religieuze gevangenis van textiel. Vluchtgedrag uit identiteitschaamte.
Kettingen van een antiliberale cultuur
De emancipatorische klok wordt telkens weer op nul gezet. Het is merkwaardig dat onze eigen suffragettes, dochters van Dolle Mina's die in de jaren 60 succesvol tegen de katholieke kerk gestreden hebben voor seksuele en vestimentaire vrijheid, nu de genderapartheid, de seksuele onderdanigheid en de schaamtecultuur van de islam verdedigen. Het is een anachronisme dat de progressieve voorstanders van de boerkini in wezen de hardnekkigste verdedigers zijn van het religieus conservatieve fundamentalisme. Of hoe het liberaal principe van de individuele vrijheid wordt misbruikt om de kettingen van een antiliberale cultuur in stand te houden.
Jean Marie Dedecker
Terwijl CD&V en N-VA flink wat (media)-aandacht verkrijgen door respectievelijk hard op de politieke linkerpedaal en de rechterpedaal te duwen, blijft Open VLD wat verweesd achter, schrijft Jonas Naeyaert van de Vlaamse Volksbeweging.
De liberalen hebben het moeilijk. Op basis van een peiling uit mei verloor Open VLD 16 procent van haar kiezers tegenover de algemene uitslag in 2014. Alle regeringspartijen krijgen tikken, maar voor Open VLD is er meer aan de hand. Terwijl CD&V en N-VA flink wat (media)-aandacht verkrijgen door respectievelijk hard op de politieke linkerpedaal en de rechterpedaal te duwen, blijft Open VLD wat verweesd achter. Ze hebben moeite met een eigen verhaal te bouwen. Of zoals ze het parodiepersonage van 'Simonneke' uit Thuis zegt in Tegen De Sterren op: "Nee! Niet bij de VLD! Dan gaan ze helemaal niet meer over u spreken!". Al lachend de waarheid.
Van Vlaamse-blauwe reus naar Belgische tweederangspartij
In de jaren '90 maakte Guy Verhofstadt populaire furore in de Vlaamse politiek met frisse en jonge ideeën. In 1997 bracht de partijvoorzitter een boek uit: 'De Belgische ziekte, diagnoses en remedies'. Nomen est omen. Er werd afgerekend met het PS-Wallonië, Vlaanderen moest uit het immobiele België worden gelift en er moest paal en perk worden gesteld aan het consumptiefederalisme door middel van fiscale autonomie en bijna volledige splitsing van de sociale zekerheid. Beide landsdelen moesten de beleidsinstrumenten in handen krijgen die nodig waren om de twee totaal verschillende sociaaleconomische visies te beantwoorden.
Het is niet België dat gered moet worden, maar Open VLD zelf.
Guy Verhofstadt was voor velen het gezicht van het jonge, nieuwe Vlaanderen. Zo werd hij populairder dan zijn tegenpool, Jean-Luc Dehaene, die het gezicht was van het oude België en haar halfbakken compromissen. Loodgieter Luc, weet u wel. Met de ogen op de verkiezingen van 1999, hoopte Verhofstadt de CVP te wippen als coalitiepartner van de PS 'incontournable'. Guy Verhofstadt slaagde in zijn opzet, maar smeet de lessen van zijn boek al snel in de prullenmand (zelfs letterlijk: het werk werd uit druk genomen, maar wie hier en daar goed zoekt, vindt wel nog een ongewenst exemplaar). Van de hervormingen in zijn boek kwam weinig of niets in huis, en Verhofstadt bekeerde zich tot de Belgische compromisreligie. Hij werd de populairste politicus te zuiden van de taalgrens. Later wist Laurette Onkelinkx nog te zeggen ( in een interview met La Dernière Heure) dat werken met Verhofstadt "geniaal" was. In 2007 kreeg de toenmalige Open VLD een serieuze bolwassing en was het rijk van paars uit. Yves Leterme had het Vlaamsgezinde programma van Verhofstadt afgenomen - met de stemmen erbij. De Franstalige liberalen van MR daarentegen gingen erop vooruit en werden de grootste Waalse partij. In de vervroegde verkiezingen van 2010 (die de liberalen zelf veroorzaakten) deden ze hun verlies nog eens over en konden ze nog slechts 14% van de Vlamingen overtuigen: een historisch dieptepunt voor de liberale partij.
En nu?
De huidige kopstukken van de Open VLD blijven de Belgische weg van Verhofstadt volgen (niettegenstaande de vroegere tricolore goeroe al lang zijn Belgische identiteit heeft ingewisseld voor een alleenzaligmakende Europese visie, samen met zijn parlementszetel). Die dynamiek werd hoofdzakelijk ingezet door de opkomst van de N-VA: die partij werd meer en meer 'issue owner' van enerzijds het economisch liberale en anderzijds het Vlaamse thema. Thema's waar de historische VLD zich op had geprofileerd. In een poging om ruimte te creëren tussen zichzelf en de N-VA (wie stemt nu op een partij als een andere hetzelfde maar beter zegt?) werden nog meer geweren van schouders veranderd. Op het Open VLD-congres van 2013 gooide men het confederalisme uit het programma, op aansturen van voorzitter Gwendolyn Rutten. Het moet in januari van dit jaar geweest zijn, dat Rutten zei dat wie communautair wil veranderen, dat zonder de liberalen zal moeten doen. Het institutionele status-quo moest dus behouden worden. En vorige maand werd zelfs dat overtroefd en deden verschillende liberale kopstukken een oproep tot herfederaliseren (!) van Vlaamse bevoegdheden onder de noemer 'Plan BE'. Dossiers als energie, buitenlandse handel en veiligheid werden vernoemd.
De vraag is of deze tactiek van Open VLD succesvol zal blijken. Energie bleek vorig jaar een onmogelijk communautair dossier toen Vlamingen en Walen nauwelijks een milieuplan voorstelden op de Klimaattop in Parijs. Ook met hernieuwbare energie lukt het niet. En hoe Vlamingen en Walen het samen doen met betrekking tot veiligheid werd pijnlijk duidelijk bij de aanslagen in november en maart toen Franstaligen koppig weigerden over te gaan tot eenmaking van de Brusselse politiezones. Buitenlandse handel, vraagt u? Vlaanderen was in 2011 verantwoordelijk voor 80 procent van de Belgische export. Daarmee is genoeg gezegd, zeker... Maar de partijpolitieke schaakzet - afstand nemen van Vlaamse thema's -, kan volgens de eigen geschiedenis van Open VLD alleen tot stelselmatig verlies leiden. De laatste peiling liet Open VLD achter onder het historisch dieptepunt van 2010.
De Vlaamse liberalen zouden er dus goed aan doen om voor eigen rekening een Plan B - een Vlaamser plan - te maken, want het is niet België dat gered moet worden, maar Open VLD zelf.
Jean Marie Dedecker
Vlaanderen is de wereldkampioen van de dopingzondaars, weet Jean-Marie Dedecker. 'Dat ligt niet aan onze Vlaamse atleten, maar aan de achtervolgingswaanzin van onze doorgeschoten dopingadministratie.'
Naast Rusland moet ook Vlaanderen verbannen worden van de Olympische Spelen in Rio. Althans als je de hitparade van onze noeste Vlaamse dopingjagers mag geloven. Niet minder dan 3.8 procent van de 2.400 sporters die in 2014 gecontroleerd werden, leverde een positief plasje op. Daarmee zijn we wereldkampioen. In Wallonië was het amper 1.6% op 1.120 controles, in Nederland 0.6% op 2.002, in de VS 0.7% op 7.167, en in China 0.4% op 13.180. In de schurkenstaat Rusland amper 0.9% op 12.556 controles. Ondertussen weten we hoe het Rode leger de statistieken manipuleert. Ze zijn niet alleen. Terwijl Jamaicaanse spurtbommen als Asafa Powell, Veronica Campbell-Brown en Yohan Blake internationaal tegen de dopinglamp vlogen, vonden de Jamaicaanse controleurs geen enkel positief geval op 347 testen. In Brazilië hetzelfde resultaat, maar de olijke carnavalisten voerden amper 14 controles uit op een gans jaar. Voor organiserende landen van een olympiade zijn dopingcontroles zelfkastijding van het patriottisme en dus te mijden. Sotsji is ondertussen gekend als hoogmis van de Russische farmacologie, maar toen de stalen van de Olympische Spelen '84 in Los Angeles opnieuw getest werden vond men zoveel groeihormonen dat men de deksels op de urinepotjes terug dichtdraaide. Van pispot naar doofpot. Het Spaanse mirakel van Barcelona '92 was een door de overheid gedoogd EPO-beleid van bloeddokter Eufemiano Fuentes enz.. Als men de Olympische potjes zou heropenen per sport dan heeft men bij het gewichtheffen meer medailles over dan atleten.
'Naast Rusland moet ook Vlaanderen verbannen worden uit Rio'
Vlaanderen is echter de rots in de dopinbranding. Het trieste wereldrecord aan dopingzondaars hebben we niet te danken aan onze Vlaamse atleten, ze zijn zelfs de cleanste van de wereld. Volgens The Sunday Times werd een derde van alle atletiekmedailles op WK 's en Olympische Spelen tussen 2001 en 2012 uitgereikt aan dopers. Behalve vergissing mijnentwege zat daar geen enkele Vlaming bij. We hebben die gouden medaille te danken aan de achtervolgingswaanzin van onze doorgeschoten dopingadministratie, onder leiding van ene dokter Hans Cooman. Het laatste decennium is er quasi geen enkel dopinggeval meer te melden bij onze elitesporters. Enerzijds is de wetenschappelijke voorsprong van de stropers op de jachtwachters te groot, maar anderzijds is de invoering van het bloedpaspoort ook een efficiënt afschrikkingsmiddel. Dan maar op jacht naar de gelegenheidssporter. De statistieken moeten gehaald worden, al is het maar om het eigen gelijk te bewijzen. Er zijn twee soorten leugens: echte leugens en statistieken.
Obersturmbannführer Hans Cooman
Het zit zo. Op twee essentiële punten onderscheidt de Vlaamse dopingreglementering zich van de WADA-code (World Anti Doping Agency). De eerste afwijking ligt in het ruime toepassingsgebied van de dopingregels. De Vlaamse Overheid besliste om de internationale dopingreglementering ook op de niet-elitesporter, de "breedtesporter" toe te passen. Van zodra je naar het stedelijk zwembad gaat, het fitnesscentrum bezoekt of gaat joggen met vrienden, kan je het bezoek krijgen van een dopingcontroleur. Als je dit geen probleem vindt, bedenk dan dat de kans dat je neusdruppels, hoestsiroop of voedingssupplement verboden stoffen bevatten, bijzonder groot is. In dat het geval zal je als dopingzondaar voor de Disciplinaire Commissie van de Vlaamse Overheid moeten verschijnen, met een maandwedde als geldboete en een uitsluiting van alle sportwedstrijden voor de komende vier jaar als gevolg. Ook al heb je in je leven nog aan geen enkele sportwedstrijd deelgenomen. Het ruime toepassingsgebied is een machtig kanon om te schieten op een mug.
Om de pakkans te vergroten werden zelfs controles uitgevoerd in de gevangenis! Ik betwijfel nochtans of Freddy Horion aan de EPO zit om vlugger de benen te kunnen nemen.
Een tweede essentiële afwijking van de WADA-code is dat de Vlaamse Overheid de dopingwetgeving toevertrouwde aan haar eigen verpolitiseerde administratie en geen onafhankelijk antidopingagentschap oprichtte. Bij gebrek aan ministerieel leiderschap zorgt de administratie voor een heksenjacht o.l.v. obersturmbannführer Hans Cooman en een legertje controleartsen. De bedoeling is zo veel mogelijk dopinginbreuken vast te stellen. Om dat te bereiken, is het dan ook makkelijker om wekelijks "gestapogewijs" binnen te vallen in fitnesscentra en de onwetende recreant te "betrappen", dan om gerichte controles uit te voeren bij topsporters. In het vierde kwartaal van 2015 werd zo 58% van de fitnessers "betrapt" op dopinggebruik. Om de pakkans te vergroten werden zelfs controles uitgevoerd in de gevangenis!
Ik betwijfel nochtans of Freddy Horion aan de EPO zit om vlugger de benen te kunnen nemen. In 99 % (negenennegentig procent) van alle dopingzaken betreft het breedtesporters. Door te focussen op een doelgroep die in de rest van de wereld helemaal niet gecontroleerd wordt, staat Vlaanderen daardoor aan de wereldtop wat betreft "betrapte" sporters. Tot grote tevredenheid van Sportminister Philippe Muyters (N-VA). Triomfalisme van de Vlaamse kneuterigheid. Als je gedurende tien jaar geen vette vis kunt vangen moet je uit frustratie kleine garnalen kruien. Op 5 juli uitte Yves Defoort, jurist en procureur bij het Vlaamse Antidopingagentschap (NADO) ernstige kritiek op het eigen Vlaamse beleid: een hypocriet, arrogant, gemakzuchtig cowboybeleid. Hij werd door Muyters prompt als nestbevuiler en ambetantenaar afgeserveerd en kreeg van Cooman een klacht aan zijn broek. Het lot van elke klokkenluider. Muyters' dopingbeleid mag dan al formeel aan de WADA-code voldoen, in de praktijk gaat het om een heksenjacht met een sheriff aan het hoofd, die uit geldingsdrang slechts losse flodders afschiet.
Farizeeërsgeneuzel
Voor het serieuze werk gaat het er immers amateuristischer aan toe. Het Leuvense ozondossier over 30 sporters verdampte juridisch als sneeuw onder de zon. Meerkampster Nafi Thiam verloor haar wereldrecord omdat de dopingcontroleur te laat op zijn afspraak was. Tienkamper Thomas Van der Plaetsen werd ten onrechte aan de dopingschandpaal genageld omdat de administratie "vergeten" was om eerst, conform de WADA-code, na te gaan of de positieve test geen pathologische oorzaak (kanker) had. Meer zelfs: kwatongen beweren dat Cooman de vermelding van een mogelijke pathologische oorzaak in het analyseverslag nog het liefst wou laten schrappen, wat het lab weigerde te doen! Ministers Muyters presteerde het nog om de heer Cooman in deze zaak te complimenteren met zijn optreden, terwijl de man - nota bene arts - het leven van de sporter net op het spel had gezet. Mediageilheid primeerde op de eed van Hippocrates. Na tien jaar vruchteloos geklungel was er eindelijk een kans op een grote vis. De 'out of competition controles' zijn ook eerder pestgedrag geworden dan doelgerichte opsporingen. Ze worden bij voorkeur tijdens het weekend uitgevoerd omdat de pakkemannen dan extra loontoeslag krijgen. De jacht met de whereabouts loopt stelselmatig op valse sissers uit: de zaken Wickmayer, Malisse, Sugar Jackson, Bekele, Monder Rizki,Delfine Persoon... losse flodders van gefrustreerde jagers.
Het Vlaams dopingbeleid lijdt aan ethische bloedarmoede en zou zelfs een scheut EPO kunnen gebruiken.
Topsport is per definitie roofbouw op het lichaam. Dopingcontrole dient enkel om valsspelers in sportcompetities te ontmaskeren en niet om statistieken op te fleuren met zondige gelegenheidssporters, op basis van het valse alibi van mens sana in corpore sano. Het Vlaams dopingbeleid is een anachronisme, het is gericht op kwantiteit en niet op kwaliteit. Het lijdt aan ethische bloedarmoede en zou zelfs een scheut EPO kunnen gebruiken. Als onze sportminister Filip Muyters in het Olympisch stadion (genoemd naar de corrupte voetbalbobo João Havelange) toevallig naast Yulija Stepanova zou zitten om Thomas met gespleten tong toe te juichen, zal ik hem verzoeken een paar zitjes op te schuiven. Uit eerlijke schaamte. De Russische klokkenluidster heeft al genoeg van het patergebazel over ethische waarden en fairplay van de laffe Olympische bobo's om er nog wat Farizeeërsgeneuzel bij te nemen.
Jean Marie Dedecker
'Het blijft oorverdovend stil bij onze verkozenen van Turkse origine om de auslösung van de tegenstanders van Recep Tayyip Erdogan te veroordelen', schrijft Jean-Marie Dedecker (LDD) na de mislukte staatsgreep in Turkije in een open brief aan Zuhal Demir (N-VA). 'Ik verwacht dat je in je nieuw kiesdistrict Genk op de barricades klimt om je Turkse achterban een geweten te schoppen.'
Eigenlijk was ik eerst van plan ook een nederig schrijven te richten aan de lieftallige Meyrem Almaci, de praeses van de groene partij. Jullie beiden zijn immers telgen uit een Turks gastarbeidersgezin, die met beide handen de kansen grepen die jullie geboden werden door de sociale geneugten, weldaden en vrijheden van onze rechtstaat en zo konden opklimmen tot toppolitici.
Het blijft echter oorverdovend stil bij onze verkozenen van Turkse origine om de auslösung van de tegenstanders van Recep Tayyip Erdogan te veroordelen, terwijl ik het de verdomde morele plicht vind om de waarden van de parlementaire democratie te verdedigen bij de achterban waardoor jullie mede verkozen zijn. Meyrem is integer, maar ik verwacht er niet meer van dan enkele platitudes, niet uit overtuiging maar uit pragmatisme. Het groenlinkse gedachtengoed gedijt immers grotendeels op het strelen en pamperen van de nieuwkomers.
Van jou echter, beste Zuhal Demir, verwacht ik dat je in je nieuw kiesdistrict Genk op de barricades klimt om je Turkse achterban een geweten te schoppen, in plaats van de billen dicht te knijpen uit vrees voor stemmenverlies. Ik heb je leren waarderen als een passonaria tegen onrecht toen we samen 'Terug Naar Eigen Land" in Istanbul en Izmir geconfronteerd werden met de moorddadige praktijken van mensensmokkelaars onder het beschermend gedoogbeleid van leger en politie. We zijn toen samen op een kwartiertje na ontsnapt aan een bomaanslag aan de Blauwe Moskee.
Je kon je eigen Koerdische taal niet spreken aan de Bosphorus, omdat dat dit al een voldoende reden was om in de cel te belanden. Je bent hier toch verkozen voor een Vlaams-nationalistische partij die ontstond uit een ontvoogdingsstrijd tegen sociale discriminatie en tegen de Belgicistische minachting voor onze taal en cultuur? Vandaar mijn bede.
Beste Zuhal Demir, laat ons een Belxit-referendum organiseren als de EU blijft onderhandelen met Turkije
Niettegenstaande ik een grondige afkeer heb van militaire regimes en hielenklikkende uniformdragers, beste Zuhal, moet ik toegeven dat ik een stille hoop koesterde dat de Turkse sultan Erdogan zonder geweld van zijn troon werd gestoten. Iemand die zelf een Ottomaans rijk, een islamitisch kalifaat, wil stichten met de slogan " De minaretten zijn onze bajonetten, de koepels onze helmen, de moskeeën onze barakken en de gelovigen onze soldaten" behoeft geen mededogen als het zwaard boven zijn hoofd hangt.
Niettegenstaande ik elke militaire coup afkeur en veracht, hoopte ik dat het geen staatsgreep was tegen de democratie, maar tegen de dictatuur. Tegen een sultan die verkozen werd met onregelmatigheden, intimidatie, onopgehelderde bomaanslagen op vredesbetogingen en moordpartijen op het eigen Koerdische volk. Tegen een man die getransformeerd is in een narcistische, machiavellistische en paranoïde dictator.
Net zoals de Russische president Vladimir Poetin het orthodox christelijk nationalisme predikt, beroept grootinquisiteur Erdogan zich op de islam. Ze laten zich toejuichen en bewieroken als patriarchen van de staat. Ze worden premier of president al naar gelang de grondwet op hun wenken gewijzigd wordt, net zoals in een Afrikaanse bananenrepubliek. Ze laten zich omringen door een hofhouding van ja-knikkers en vleiers die met gunsten en corruptie afhankelijk gemaakt en gerekruteerd worden.
Beste Zuhal, je kunt hun juichende Limburgse dwepers eventjes herinneren aan de woorden van de vader van de Turkse republiek, Mustafa Kemal Atatürk, uit 1917 " The islam, the absurd theology of an immoral Bedouin, is a rotting corps which poisons our lives". Hij stichtte een seculiere staat wars van elke godsdienstinvloed met het leger als het cement van de republiek. Vandaag gebruikt Erdogan de militaire coup zoals Hitler in 1933 de brand in de Reichstag. Met de uitroeping van de noodtoestand en de invoering van de doodstraf is het wachten op een Kristallnacht om de aanhangers van Fethullah Güllen "effectief en geruisloos uit te roeien" volgens zijn eigen megalomane terminologie. Wordt het credo dan weerom: " Wir haben es nicht gewusst"?
Als het stormt in Ankara waaien er onmiddellijk hevige rukwinden van Beringen tot in de Gentse Sleepstraat. Ik weet het, beste Zuhal, dat het moed vergt om de Turkse migranten tegen hun gelovige haren te strijken. Zeker als je weet dat 70 procent van het Turkse kiespubliek blinde aanhanger is van de veroveringsideologie van de Turkse schurk. Je kunt hen misschien wijs maken dat ze hypochonders zijn als ze een dictator ophemelen die in hun afkomstland de vrijheden vermoordt die hen hier beschermt.
De dubbele moraal van lui die hier genieten van alle grondrechten, waaronder de vrijheid van godsdienst, stichten hier brand, intimideren politieke en seculiere tegenstanders en roepen de doodstraf uit voor de Hizmet-aanhangers van Fethullah Gülen tot in Maasmechelen. Hunkerende volgelingen die dwepen met een corrupte dictator, de Basyüce, de Verheven Leider, die geen tegenspraak duldt en met repressie het staatsapparaat van on- en andersgelovigen zuivert. Ze hijsen iemand op het schild die de scheiding der machten verkracht door duizenden rechters op te sluiten en het onderwijs fnuikt door tienduizenden leraars, academici en journalisten te vervolgen en te broodroven. Pogroms met lange messen op vogelvrijverklaarden door de Profeet van de achterlijkheid.
Voor onze premier Charles Michel en bij uitbreiding de Europese leiders, betekent democratie alleen maar dat de burger om de vijf jaar een bolletje mag kleuren. De schijndemocratie in Turkije is voor hen nu gered, terwijl de rechtstaat er is vermoord
Mijn schoondochter, beste Zuhal, is ook Turkse, afkomstig uit Anatolië, uit een boerengat, net als Emirdag, waar 99 procent van de jonge meisjes wacht op een visum en een onbevlekte ontvangenis als bruidsschat in de Gentse Sleepstraat. Ze zat op 20 juli toevallig op een terrasje in Istanbul toen de zedenpolitie van de sultan er binnenviel en de boel dreigde af te branden als er nog alcohol zou geschonken worden. Rootisten, die hier Erdogans zuiveringsoperatie willen insourcen, omdat ze hun eigen identiteit ontleden aan hun biologische afstamming en er daarom van overtuigd blijven dat ze hun eigen roots (nationaliteit, cultuur, godsdienst, politiek) trouw moeten blijven om etnische redenen, horen hier niet thuis.
Als voorzitter van het Agentschap van Integratie en Inburgering, beste Zuhal, zou je er hen kunnen op wijzen dat ze hier evenveel, zoniet meer rechten genieten dan de eigen autochtone bevolking. Door een bilateraal verdrag uit de jaren zestig kunnen Turkse nieuwkomers, mits het voorleggen van een boterbriefje dat ze in hun land van herkomst gewerkt hebben, na één dag arbeid al genieten van alle sociale tegemoetkomingen, stempelgeld incluis. Om te weten tot welke misbruiken dergelijke pamperwetten leiden moet je even je licht opsteken in Hasselt, waar de vakbond zelf een schijnvennootschapje oprichtte - een tearoom notabene - om hen één dagje tewerk te stellen voor de prijs van een lidkaart. Over oplichting van het RIZIV met dergelijke schijnvennootschappen in Brussel door duizenden profiteurs kan ik je de nodige documentatie bezorgen.
Kortom, beste Zuhal, voor wie hier zijn manieren niet houdt en vindt dat het in Erdogans kalifaat beter is, kun je aan je partijgenoot, migratieminister Theo Francken, een retourticketje Istanbul vragen. Hij zal het met plezier betalen.
Beste Zuhal, jouw partij de N-VA heeft in het Europees parlement de LDD opgevolgd als lid van de ECR (European Conservatives and Reformists Group). Toen de AKP van Erdogan op voorstel van de opportunistische Britse ex-premier David Cameron in 2012 lid werd van de overkoepelende organisatie AECR, zijn wij als protest uit de alliantie uitgestapt. Mag ik hopen, beste Zuhal, dat jullie deze lijn consequent aanhouden? De EU-mandarijnenmand is immers een laffe verzameling van eigenbelang. De Mandarijnen hebben hun democratische ziel verkocht, en een vrijbrief voor verkrachting van de mensenrechten gegeven aan Erdogan, Angela Merkels buddy, in ruil voor een vluchtelingendeal.
Ik zal Erdogan geen scabreuze geitenneuker noemen, ik vind het een belediging voor de dieren
Toen de rechts-nationalistische FPO met Jörg Haider begin 2000 in het Oostenrijkse Karinthië aan de macht kwam riep papaLouis Michel op om niet meer te gaan skiën in het Alpenland. De democratie was er volgens de doorgeschoten roeptoeter gesmolten als sneeuw voor zon. Selectieve verontwaardiging. Voor onze premier, Louis' zoontje Charles Michel, en bij uitbreiding de Europese leiders, betekent democratie alleen maar dat de burger om de vijf jaar een bolletje mag kleuren. De schijndemocratie in Turkije is voor hen nu gered, terwijl de rechtstaat er is vermoord.
In 1998 waren de eurocraten wat moediger dan de huidige platbroeken. Toen werd Erdogans Refah-partij nog verboden door het Europees Hof voor de Rechten van de Mens. Vandaag schaft hij zelf de mensenrechten af en is de theocratische ideologie van zijn AKP uitgedokterd door de antidemocratische en antisemietische Necip Fazil Kiskürek. Als het fascisme terugkomt zal het onder de naam van het antifascisme zijn.
Ik zal Erdogan geen scabreuze geitenneuker noemen, zoals de Britse Buitenlandminister Boris Johnson of de Duitse komiek Jan Böhmermann. Ik vind het een belediging voor de dieren. Ik wil je vragen, beste Zuhal, om samen met mij een referendum te organiseren over een Belxit als de EU-Mandarijnen nog blijven onderhandelen over Turks lidmaatschap van de Europese Unie. Turkse landgenoten met een dubbele nationaliteit mogen wel niet meestemmen. Je kunt geen twee heren dienen, en van een te groot spagaat scheurt je kruis.
Een dikke kus en Vlaamse groeten
Jean-Marie Dedecker
'We mogen vooral niet woedend worden, want woede bevordert het wij-zijgevoel,' schrijft Jean-Marie Dedecker na Nice. 'Ik wil echter niet knuffelen, bidden en rouwen, maar vloeken van woede en machteloosheid.'
Het regent straks weerom stille minuten en stille tochten, aangevoerd door een stoet van politieke wegkijkers. De sluizen van het gemoed worden weer wijd opengezet, maar ik heb genoeg van het emotioneel exhibitionisme van zoetwaterpolitici en hun lege zegjes, die nu hun naïeve hoofd kunnen steken in het warme zand van Nice, onderaan de Promenade des Anglais. We mogen van hen vooral niet woedend worden, want woede bevordert het wij-zijgevoel. Ik wil echter niet knuffelen, bidden en rouwen, maar vloeken van woede en machteloosheid. Ik begin stilaan Winston Churchill te geloven: 'Islam is as dangerous in a man as rabies in a dog.'
Ik word doof voor het discours van de vergoelijkingslobby die de schuld niet bij de islam legt, maar bij onze racistische westerse maatschappij. Terreur wordt door die Gutmenschen beschouwd als een afweermechanisme, een compensatie voor de afwijzing door onze samenleving, de weerwraak van de kanslozen. De slachtoffercultuur van de multiculturaliteit. Het verplichte rouwproces van die hypocriete schuldbeleving moeten we nu weerom ondergaan. Ik weiger echter christelijk ten onder te gaan aan barmhartigheid. Het westers Waterloo. We verdrinken in politieke correctheid en verslikken ons in de vrijheid van godsdienst, terwijl ongelovigen onschuldig geslacht worden met de halsnede van een achterlijke religie, of met een vermaledijde truck. "The trucks" tweet Ezra Levant "They keep attacking people. But not all trucks. Just a tiny minority. They are not even real trucks."
'We verdrinken in politieke correctheid en verslikken ons in de vrijheid van godsdienst'
Ik heb genoeg van de banale oorlogsretoriek van het Frans onderdeurtje François Hollande. Exorcisme van de eigen onmacht om de regie van de angst beheersbaar te houden en zand in de ogen te strooien van de verontwaardigde burger. De tunnelvisie van een linkse elite die net zo blind bleef voor de islam als destijds voor het communisme.
Europa heeft het onheil over zichzelf afgekondigd, schreef de betreurde journaliste Pamela Hemelrijk al op 18 december 2005 in haar artikel "Oil for immigration" voor ANP. Uit angst dat de oliekraan nog een keer zou dicht gaan zoals in 1973 sloot de Europese Gemeenschap in 1975 een Euro-Arabische convenant af om de Arabische olieboeren te vriend te houden: de Resolutie van Straatsburg. "Het was een tijd van moordende consensus: in heel West-Europa waren toen sociaal-democraten aan de macht. De geestelijke vader van de tekst, de Belg Tijl Declercq, mocht dan een christen-democraat zijn, hij was zo links als een deur, en een warm voorstander van totalitarisme. Hij ijverde bijvoorbeeld ook driftig voor innige vriendschapsbanden met de Sovjet-Unie... In het document belooft de EEG om voortaan de Arabische immigratie actief te bevorderen, en de nieuwkomers ruim baan te geven om hun cultuur naar Europa te exporteren. De tekst benadrukt de grote verrijking, die het Arabisch cultuurgoed te bieden heeft, vooral op het gebied van normen en waarden, en draagt de lidstaten op om aan de verspreiding de hoogste prioriteit te geven. De pers moet worden ingeschakeld om een gunstig klimaat te scheppen voor de immigranten, en de academische wereld moet worden gemotiveerd om de nadruk te leggen op de positieve bijdrage van de Arabische cultuur aan de ontwikkeling van Europa. Geld moet worden uitgetrokken om de oprichting van moskeeën, islamscholen, centra voor Arabische cultuur en wetenschappelijke instituten ter bestudering van de islam te stimuleren. Het staat er allemaal zwart op wit. Sinds 1975. Dankzij ons onvolprezen Europarlement... Jarenlang heb ik me afgevraagd hoe het mogelijk was dat onze autoriteiten, zonder uitzondering, allemaal dezelfde zoetsappige clichés bezigden als het over moslim-immigratie ging. Niet alleen hier maar in heel West-Europa...Ze leken wel gehypnotiseerd! Maar nu begrijp ik het: ze voeren al 30 jaar gehoorzaam de Resolutie van Straatsburg uit! Het is Europees beleid! Oil for immigration, als het ware! Voor zover ik nog niet islamofoob was, ben ik het nu. Eurofoob was ik al lang, en terecht, dat blijkt maar weer. Heer ontferm u over ons, en over de zelfmoordmaniakken in ons Europarlement."
We zijn nogmaals een decennium later en hebben het nog niet begrepen. Ik walg dan ook van het cyclisch medeleven van de Europese Mandarijnen die de veerdienst over de Middellandse Zee organiseren uit landen die ons haten, en nu in gespleten verontwaardiging hun rouwbeklag komen betuigen.
Terrorisme-expert Peter Knoope in Knack: "We hebben geen idee van wat zich aan het ontwikkelen is, de woede, de ontevredenheid, de antiwesterse sentimenten. Onder dat kleine groepje van mensen dat gemobiliseerd wordt door IS en daadwerkelijk de stop naar barbaars geweld wil zetten, zit een zee van mensen die goed begrijpen waarom die mensen dat doen. Ze blijven hangen als een zwaard van Damocles boven onze hoofden."
IS-supporters die juichen om het bloedbad aangericht door een soldaat van het kalifaat op de zondige en ongelovige kruisvaarders die kuierden op een promenade. Een geestesgestoorde kindermoordenaar met de handleiding van Al Qaeda. Allah Akbar, van de Arabische lente tot de Europese winter. Er loopt een rode draad door de waanzin. Vele lone wolfs vormen een roedel. Uit Nice vertrokken er zo'n 100 jihadi's naar Syrië. In Albanië bestaat de bevolking voor tachtig procent uit moslims. Syriëgangers tussen 17 en 35 jaar gaan er de cel in, vervolgd door een vrouwelijke openbaar aanklager. Hier krijgen de barbaarse oorlogsmisdadigers een esoterische deradicaliseringsessie van een welzijnsknuffelaar.
'Allah Akbar, van de Arabische lente tot de Europese winter'
Open je ogen vooraleer terreur ze sluit. De Nederlandse journalist Harold Doornbos: "Zolang Westerse democratieën weigeren echte en effectieve anti-terreurmaatregelen te nemen is het echte gevaar dat bij elke IS-aanslag de westerse bevolking steeds intoleranter wordt. Uiteindelijk komt extreemrechts aan de macht middels verkiezingen, waarna we onze vrijheid kwijt zijn en de Clash of Civilisations tussen Westen en Oosten pas echt begint. Dus: of nu echt terreur en terroristen aanpakken of anders is het op termijn einde oefening van de democratie."
Beter kan ik het niet verwoorden. Als de overheid haar burgers niet beschermt, worden in een ongewapende samenleving de straten geregeerd door de fysiek sterksten en de moreel zwaksten. Eerst naar links, en dan naar rechts kijken vooraleer je de straat oversteekt, zei mijn moeder zaliger altijd tegen haar zeven koters. Zelfs die wijsheid is met een fatwa van de promenade gemaaid.
Jean Marie Dedecker
'Oppositie tegen biotechnologie is een westerse luxe', vindt Jean-Marie Dedecker. Hij reageert op de brief die meer dan honderd Nobelprijswinnaars onlangs schreven aan milieuorganisatie Greenpeace.
De geschiedenis van de 'gouden rijstkorrel' is even revolutionair als hallucinant. Gefinancierd door The Rockefeller Foundation en later The Bill Gates foundation ontwikkelden Dr. Ingo Potrykus in Zürich en professor Peter Beier in Freiburg in 1990 een techniek waarbij bètacaroteen toegevoegd wordt aan rijst. Rijst wordt zo verrijkt met vitamine A. De provitamine A die gesynthetiseerd wordt in de vegetatieve delen van de rijst, maar niet in de korrel, wordt geactiveerd door inbreng van twee genen in het genoom van de rijstkorrel die dan geel (goud) kleurt door het bètacaroteen. Er is geen enkel gevaar voor het menselijke organisme. In de maag worden DNA of genen van ggo's opgesplitst in dezelfde DNA-fragmenten als deze van niet-ggo's.
'De opgeklopte angst van milieuorganisaties voor ggo's ondermijnt hun eigen geloofwaardigheid'
Diëtaire deficiënties of gebrek aan vitamine A zijn de oorzaak van vele ziektes en sterfgevallen bij kinderen over de hele wereld. Volgens de Wereld Gezondheidsorganisatie lopen 230 miljoen kinderen in de wereld het gevaar om te lijden aan vitamine A-deficiëntie Er bezwijken daar jaarlijks 1 tot 2 miljoen mensen aan en worden er 500.000 kinderen blind. Daarenboven leidt een gebrek aan deze vitamine tot achterstand in de intellectuele ontwikkeling en een lagere weerstand tegen ziektes zoals malaria, diarree en mazelen. Tweehonderd gram "gouden rijst" per dag volstaat om het gebrek uit de derde wereld te helpen.
Dit was echter buiten de groenen gerekend en hun panische angst voor alles wat vooruitgang heeft gebracht. Het labo van Potrykus in Zürich werd geïnfiltreerd door een Greenpeaceactiviste. Toen Potrykus een staal van zijn weergaloze ontdekking voor een bio-veiligheidsanalyse opstuurde naar het Rice Research Center op de Filippijnen, werd het bij DHL gestolen en met een georkestreerde campagne als Frankensteinvoedsel aan de schandpaal genageld.
Door de actie van de ecoterroristen kon gouden rijst pas twintig jaar na zijn ontdekking geproduceerd worden. Potrykus stond zijn intellectuele rechten gratis af aan Syngenta voor productie, op voorwaarde dat elke arme boer in de wereld gepatenteerde "gouden" rijstplanten cadeau kreeg. De opgeklopte angst van milieuorganisaties als Greenpeace voor ggo's ondermijnt hun eigen geloofwaardigheid.
Bescherming van zaden tegen droogte
Gent stond met de professoren Marc Van Montagu, Walter Fiers en Jef Schell aan de wieg van de ggo's en de planten-biotechbedrijven. Wereldwijd waren er in 2007 al 110 miljoen hectaren beplant met gewassen waarin hun technologie vervat zat, in 2010, 143 miljoen. Deze professoren legden de basis van de plantgenetica, waarbij vreemde genen in planten binnengebracht worden.
De zo ontstane genetisch gemanipuleerde organismen of ggo's kunnen belangrijke kenmerken wijzigen via het zaad van de plant. Zo kunnen genen worden ingebracht die de planten beschermen tegen onkruidverdelgers en herbicidentolerantie creëren. Droogteresistente gewassen zoals maïs, rijst en katoen kunnen de enorme waterhoeveelheden beperken die de landbouw nodig heeft in Afrika en specifiek in de Sahelgordel, waar water zeer schaars is. Met ongeveer vijf jaar achterstand op de "gouden rijstkorrel" begon de ontwikkeling van "gouden" sorghum, het basisgraangewas voor Afrika.
'Boeren in de derde wereld kunnen uit de armoede gehaald worden met beter zaad en een betere en eerlijke zaadhandel.'
Ggo's zorgen voor een grotere oogstopbrengst, meer inkomsten voor de landbouwers en er moet minder natuurgebied sneuvelen om plaats te maken voor de akkers. Boeren in de derde wereld kunnen uit de armoede gehaald worden met beter zaad en een betere en eerlijke zaadhandel.
Wetenschappers van het Vlaams Instituut voor biotechnologie (UG) hebben ontdekt dat door het uitschakelen van twee genen éénjarige planten meerjarig worden. Met klassieke kruising duurt dit 25 tot 50 jaar. Een gigantische stap voor de landbouw in de wereld. Cultuurgewassen (zoals groenten) die bloeien en sterven na één jaar, kunnen nu overwinteren en nadien doorgroeien. Leve de ggo's.
Het gevaar voor inbreng van vreemde genen is minimaal. Bij deze genetische manipulatie worden minder genen uitgewisseld dan bij een kruising. Bijna alle ggo's die ontwikkeld worden in de wereld, steunen op dit belangrijke onderzoek uit Gent. Gentechnologie belast de natuur niet, maar ontlast haar. De productie verhoogt zonder extra input van stikstof en andere vormen van bemesting. Tarwe groeide vroeger anderhalve meter hoog, nu nog één meter voor dezelfde opbrengst aan voedzame aren. De stengel is stro, waaraan steeds minder behoefte is door de industrialisatie van de veeteelt en de toename van graasland. Voor dezelfde productie van graan, want dit komt uit de aren, wordt dus steeds minder voedsel uit de bodem getrokken om het graangewas te doen groeien.
Geruchtenmolen in Zimbabwe
Een vet varken weet niet dat een magere soortgenoot honger heeft. Oppositie tegen biotechnologie is een westerse luxe, zei de Keniaanse landbouwwetenschapper Dr. Florence Wambugu ooit: "Ik waardeer ethische bezwaren, maar alles wat weerstand biedt tegen het voeden van onze kinderen is onethisch." Dezelfde argumentatie bij Charles Mugoya, secretaris-generaal van Oeganda's National Council for Science and Technology in een debat over genetisch gemanipuleerde bananen: "Bananen zijn de basisvoeding van de Oegandezen, met gemiddeld 200 kilo per persoon per jaar. Kruisbestuiving door de lucht bij deze fruitboom is zelfs onbestaande".
De biogenetische fobie van Greenpeace zit al decennia in het DNA van die organisatie. Tussen 1996 en 2001 lanceerde de eco lobby (Greenpeace, The Sierra Club...) in de derde wereld een 175 miljoen dollar kostende campagne tegen wat zij genetische pollutie noemden en voor een moratorium op ggo's. Veertien Afrikaanse satrapen als Robert Mugabe, de Zimbabwaanse gek van Harare, en Levy Mwanawasa, president van Zambia gingen daar gretig op in. In 1980 bedroeg de levensverwachting in Zimbabwe 61 jaar, vandaag is het nog amper 45 jaar. Amerika schonk 26.000 ton genetisch gemanipuleerd graan aan Zambia, waar 2,5 miljoen zielen op de ondervoedingsgrens leven. Het rotte weg in de haven. Er werd een geruchtenmolen op gang gebracht dat vrouwen er steriel van werden en dat je er aids van kon krijgen.
Onderzoekers over de hele wereld, van de Iowa State University tot Dow Chemical en Monsanto, werken aan gewassen die proteïnen kunnen produceren die antistoffen kunnen aanmaken in het menselijke lichaam. Antistoffen tegen bijvoorbeeld hepatitis B, herpes of diarree, waaraan 2 tot 4 miljoen mensen per jaar sterven in de ontwikkelingslanden.
'Het lijdt geen twijfel dat we de farma- en chemische industrie met argusogen en scepticisme nauwlettend in de gaten moeten houden en reglementeren.'
Het is moorddadig het werk van deze mensen te stoppen omdat ze de natuur een handje willen toesteken. Dit kan niet op basis van het geloof, niet op basis van heimwee naar het verleden, niet op basis van doorgeschoten risicovrees, en zeker niet voor de belangen van de belijdenis van de nieuwe milieugodsdienst: het ecologisme.
Het lijdt geen twijfel dat we de farma- en chemische industrie met argusogen en scepticisme nauwlettend in de gaten moeten houden en reglementeren. Multinationals als Syngenta, Monsanto, Dow Chemical, Bayer, Hoechst, DuPont, Dow AgroSciences en consoorten zijn economische reuzen die eerder oligopolievorming en winstmaximalisatie nastreven dan menslievendheid.
Schaduwwereld met absolutistische trekjes
We moeten echter evenzeer, zo niet meer, op onze hoede zijn voor de schaduwwereld van allerlei belangenorganisaties en ngo's, die elk met hun eigen agenda en geloofsleer een parallel machtsblok vormen. Hun werkwijze is niet zelden gespeend van absolutistische trekjes en verspreid met een antikapitalistische ondertoon.
Ze vertegenwoordigen nochtans alleen zichzelf, hun donors en hun leden. Ze moeten geen democratische verantwoording afleggen aan een kiespubliek, maar voelen zich verheven boven regeringen. Ze beweren beter te weten wat goed is voor de wereld en zijn burgers dan de democratische instellingen. Ze spelen de zelfverklaarde spreekbuis van de moral majority.
Drukkingsgroepen hebben ontegensprekelijk een toegevoegde waarde, al is het maar om in vele gevallen de maatschappij een geweten te schoppen, maar goede bedoelingen verongelukken niet zelden in het ravijn van de naïviteit. Ze zoeken ook een reden voor hun bestaan en gaan op zoek naar nieuwe doelstellingen en nieuwe bedreigingen. We zouden met de vergroening van de wereld verder staan als we meer rekening zouden houden met de groene wetenschap dan met de groene politieke ideologie. Obscurantisme is een denkwijze waarin het irrationele overheerst op het rationele van de wetenschap. Gekoppeld aan de groene religie wordt het fundamentalisme.
Ze moeten hun oor even te luisteren leggen bij de Amerikaanse agronoom en Nobelprijswinnaar dr. Norman Borlaug: "Er zijn 6,6 miljard mensen op de planeet vandaag. Met de klassieke organische landbouw kunnen we er 4 miljard van voeden. Welke 2 miljard zouden vrijwillig willen sterven? Of welke 2 miljard zouden Greenpeace, het WWF en het Earth Liberation Front vrijwillig laten sterven?' Het vernietigen van experimentele biotech- projecten is ecoterrorisme en verwijzing naar Frankensteinvoedsel of nazipraktijken is misdadige propaganda van eco-imperialisten: 'If you can't be right, be dramatic.'
Jean Marie Dedecker
'Laat de brexit een les zijn in democratie voor de Europese elite die het plebs te dom vindt om te stemmen omdat ze de zegeningen van de EU niet begrijpen', vindt Jean-Marie Dedecker. 'Het is net dat argument waarmee het vrouwenstemrecht een eeuw lang werd tegengehouden.'
Als het klootjesvolk stemt zoals de elite is het democratie. Zoniet is het plebs dom, irrationeel, misleid door populisten of rattenvangers en nu ook al dementerend, want de vijftigplussers kwamen massaal stemmen voor een brexit, terwijl 64% van de jongeren nog de moeite niet deed om voor het referendum uit de pub te komen. Facts don't vote, people do. Referenda zorgen meestal voor een hysterische besluitvorming. Toen de Ieren bij referendum het verdrag van Lissabon blokkeerden ging het eigenlijk over abortus. De Britse silent majority stemde voor een brexit uit argwaan tegen het Brussels establishment, uit verontwaardiging over de gevolgen van de globalisering en uit angst voor migratie en terreur. Eigen schuld, dikke bult."De linkse elite heeft een verzorgingsstaat gecreëerd met een afhankelijke onderklasse, die geen verantwoordelijkheid meer moet dragen, zich chronisch slachtoffer voelt en van die elite heeft geleerd om de oorzaak van falen te externaliseren of te projecteren op het systeem" Theodore Dalrymple had het voorspeld.
Brexit, een gele kaart voor de arrogantie van de Europese Unie'
De Europese mens deed er eeuwen over om van onderdaan burger te worden. De Brusselse Mandarijnen willen de klok terugdraaien en hem degraderen tot onderdaan van het Groot Europese Rijk. "Als het volk niet volgt, kies dan een ander volk" schreef Bertold Brecht. Net zoals de nomenklatoera van het vergane Sovjetrijk streven de Mandarijnen naar de vernietiging van de natiestaat. Europa is echter een verzameling van landen en volken met elk hun eigenheid, taal en cultuur. In 2005 stemden de Fransen en de Nederlanders al tegen een Europese Grondwet Wie deze confederale verzameling wil omturnen van een sociaal en economisch project tot een politieke federale superstaat kreeg nu het deksel definitief op de neus. Wie nu als eurofundamentalist nog de gebedsmolentjes draait voor meer Europa is gevaarlijker dan een euroscepticus. Zelfs 62 procent van Merkels Duitsers vindt dat de EU meer bevoegdheden moet teruggeven aan de lidstaten
"Populisme komt niet van links of van rechts, het komt van boven. Het is de vrucht van dedain" zegt de rechtsfilosoof Maxim Februari. De breuklijn ligt inderdaad niet zozeer tussen links en rechts, maar tussen mondialisten en nationalisten. Partijen die ethisch als extreem rechts gecatalogeerd worden, van Geert Wilders' PVV tot het Vlaams Belang hebben zelfs een socio-economisch links programma, en dat van het Front National leunt zelfs aan bij het communisme. Ze hebben de plaats ingenomen van de linkse socialistische leiders die zich niet meer afvragen hoe ze het volk kunnen dienen, maar hoe het volk hen kan dienen. Links heeft haar strijd voor gelijkheid ingeruild voor een moralistisch milieu- en migrantendiscours. Het heeft het nationalisme losgelaten en zo een deel van de traditionele arbeidersklasse van zich vervreemd. Dit leidt tot een noodlijdende achterban die zich door haar ideologische leiders in de steek gelaten voelt. De slachtoffers van de globalisering steken nu hun tong uit naar de arrogante Europese elite. Net zoals Joe Sixpack vandaag zijn hoop stelt op Donald Trump, omdat hij zijn boterham met zijn autofabriek van Detroit naar Mexico zag vertrekken, stemt François Baguette op Marine Le Pen.
Zo'n 85% van de Fransen blijven hun ganse leven op maximum 15 km. wonen van de plaats waar ze geboren en getogen zijn. Ze zagen hun fabrieken gedelokaliseerd worden naar lageloonlanden en hun nieuwe broodwinning als pendelend truckchauffeur wordt nu ook nog ingenomen door een Litouwer of een Bulgaar. Hun huizen worden gemetst en opgetimmerd door een goedkope Pool of Portugees. Net zoals het Verenigd Koninkrijk met 19 miljard euro per jaar de Europese subsidiepot spijst is Frankrijk ook nettobetaler. Met zijn belastinggeld financiert François de landen die het beleg van zijn stokbrood afnemen en waar de zwarte economie door corruptie ruim de witte overtreft, zoals in Bulgarije en Roemenië, of zoals in Griekeland waar ze met 400 miljard euro steun de sirtaki blijven dansen op het deksel van hun bodemloze financiële put. De jonge hoogopgeleiden kunnen stemmen met hun voeten, de anderen zitten honkvast. De laaggeschoolden zijn diegenen die de hoogste prijs betalen voor de sociale dumping. Is het dan verwonderlijk dat 62% van onze zuiderburen euro kritisch is en zelfs 41% voor een Fraxit opteert? (Bron: Ipsos Knack 08.06.2016).
De Fransen drinken meer whisky per maand dan cognac op een gans jaar. Schotland is het Wallonië van het Verenigd Koninkrijk. De Schotten hangen al een eeuw aan het transfer-infuus van Westminster en hebben nu verlatingsangst om van de Europese subsidiebaxter afgekoppeld te worden. Het Schots hemdje is nader dan het Schots kiltje.
De Brusselse Mandarijnen hebben hun principes en veiligheidsbeleid met een laffe cadeaucheque van 6 miljard euro doorgeschoven naar een Turkse megalomane sultan die de grens van ontoerekeningsvatbaarheid al lang overschreden heeft.
Europa stoot op haar grenzen aan haar buitengrenzen. "Door zijn huidige vooruitstrevendheid, die kinderlijk en suïcidaal is, gaat Europa ten onder" schrijft Nobelprijswinnaar Imre Kertesz over de Europese migratiepolitiek. De Brusselse Mandarijnen hebben hun principes en veiligheidsbeleid met een laffe cadeaucheque van 6 miljard euro doorgeschoven naar een Turkse megalomane sultan die de grens van ontoerekeningsvatbaarheid al lang overschreden heeft. Een wereldvreemde zwarte toga besloot in Straatsburg dat elke gelukzoeker op de Middellandse Zee een drenkeling is, en in Europa aan land moet gebracht worden. Is het dan verwonderlijk dat 48% van de Italianen het zeemansgraf voor Lampedusa wil dempen en vatbaar is voor een Italxit?
Met de exodus uit de derde wereld werd hier een vierde wereld ingevoerd, gevolgd door criminaliteit en terreur. Is het verwonderlijk dat ook de Denen een Danxit overwegen omdat 84% van hun uitkeringen naar niet-Westerse inwijkelingen gaat, en net zoals hier 60% daarvan naar moslims (Bron: denktank Libera)? Is het dan te verbazen dat ze zich bedreigd voelen door een godsdienst die nog de eerste beginselen van de Verlichting in haar gebedenboek moet inschrijven? Is het dan onbegrijpelijk dat ze vertoornd zijn omdat ze hun frustratie om wir schaffen das moeten inslikken voor de European political correctness en dat ze vrezen voor de vernietiging van Europa door een georganiseerde demografische chaos?
Zou het kunnen dat noorderbuur Kees zijn kaasstolp vol heeft van de graaicultuur van de eurocratie, terwijl hijzelf zijn broekriem moet aanhalen.
Terwijl de eurofiele roeptoeters Verhofstadt en Van Baalen als valse profeten op het Maidanplein in Kiev de revolutie predikten stemden 62% van de Nederlanders tegen het associatieverdrag met Oekraïne. Volgens de Nederlandse oorlogsverslaggeverArnold Karstens is " topgraaier Verhofstadt de verpersoonlijking van de EU politiek waar de gewone burger inmiddels op kotst." Zou het kunnen dat noorderbuur Kees zijn kaasstolp vol heeft van de graaicultuur van de eurocratie, terwijl hijzelf zijn broekriem moet aanhalen. Er werken bij de EU 46.356 technocraten waarvan er zo'n 10.000 meer verdienen dan de Balkenende-norm. Topambtenaren passeren maandelijks voor 18.000 euro belastingvrij aan de kassa. Zo'n 6.000 daarvan pendelen maandelijks tussen Brussel en Straatsburg aan 1.000 euro extra per persoon en per dag. 751 Europarlementariërs vinden maandelijks 13.000 euro in hun loonzakje en de 28 Eurocommissarissen 25.000 euro. Meer commissarissen dan bevoegdheden. Lui die na hun mandaat bestuurszitjes in megabedrijven aaneenrijgen als parels aan een kraaltje. Uitgesteld loon voor het geleverde lobbywerk door draaideurcommissarissen. Karel De Gucht slaagde er zelfs in om Europese subsidies te innen voor zijn landbouwbedrijfje La Macinaia, gelegen in de tuinen van zijn stulpje in het Toscaanse Gaiole.
De EU-burgers hebben hun soevereiniteit aan Europa afgestaan in ruil voor economische groei. Zestig procent van onze nationale wetten worden door de EU gedicteerd. Die groei stagneert echter al jaren, de rente staat op nul, en hun spaargeld smelt als sneeuw voor de zon, geërodeerd door de drukpersen van de Europese Centrale Bank. Is het verwonderlijk dat de burgers lak krijgen aan Europa omdat ze verstikt worden in een regelgevend keurslijf dat zelfs de calorieën op een wijnfles of op het eeuwenoud West-Vleterens abdijbier doet etiketteren? Dat ze het gevoel hebben dat wetten gedicteerd worden door multinationale lobbygroepen en opgelegd worden door een EU-commissie die niet verkozen werd maar benoemd met handgeklap volgens het Sovjetmodel. Dat dit democratisch deficit nog versterkt wordt door de laffe houding van onze politici die onpopulaire maatregelen telkens op het conto van Europa schuiven.
Keep calm and cut the bullshit. Uit het Happiness Report van 2015 blijkt dat Zwitserland en Noorwegen niet alleen één van de rijkste maar ook de gelukkigste landen ter wereld zijn. Ze liggen als een oase tussen het verstikkende zand van de eurozone. Ze sluiten handelsverdragen af met de ganse wereld en via de EFTA kopen ze vrij verkeer van handel en goederen binnen Europa af. Op de Innovation index staat het Alpenland op de eerste plaats. Met de regelmaat van een Zwitsers uurwerk wordt de bevolking bevraagd met een bindend referendum. Een les in democratie voor de Europese elite die het plebs te dom vindt om te stemmen, omdat ze de zegeningen van de EU niet begrijpen, met dezelfde argumenten waarmee het vrouwenstemrecht een eeuw lang werd tegengehouden. "The price of greatness is responsibility" zei Winston Churchill. Het is tijd dat onze Mandarijnen in de spiegel kijken en een Europa maken op maat van de burger en niet van hun eigen megalomanie en expansiedrift.
Jean Marie Dedecker
|
|
|
