Een hypocriet voorbeeld van milieubeheer was het heropenen van de staalfabriek van Arcelor Mittal in 2007.

Een hypocriet voorbeeld van milieubeheer was het heropenen van de staalfabriek van Arcelor Mittal in 2007. Industriële archeologie werd weer operationeel gemaakt met de lusten voor de metaalboeren en de lasten voor de gemeenschap.

Om de hoogoven nummer 6 van Seraing weer op te starten,moest Mittal tussen de 270 en 400 miljoen euro emissierechten aankopen. Met het chantagemiddel van de meertewerkstelling liet Mittal de belastingbetaler opdraaien voor 93 procent van dit bedrag. In wezen betekende dit dat Mittal 716.253 euro subsidie kreeg per gecreëerde werkplaats! In 2006 maakte Mittal 6,1 miljard euro winst en had 12 miljard euro cashflow. Het privéfortuin van de eigenaar, de Indiër Lakshmi Mittal, wordt door het zakenblad Forbes op 28,7 miljard dollar geschat. Toch ruim voldoende om zuivere lucht en een zuiver geweten te kopen zonder de hulp van de belastingbetaler?

In het crisisjaar 2008 realiseerde Arcelor Mittal ruim 9 miljard winst dankzij de subsidiepot. Het kreeg ook nog 561 miljoen euro belastingkorting door de notionele intrestaftrek en in totaal voor zo’n 450 miljoen euro goedkope leningen van allerhande Europese instellingen in het laatste decennium. Ironie van het verhaal: voor 2009 heeft de federale regering op haar begroting 270 miljoen euro minderontvangsten voorzien door fiscale kortingen in te schrijven voor milieumaatregelen. Mittal kreeg dus evenveel om te mogen vervuilen als alle Belgen samen om milieumaatregelen te nemen. Wegens de staalcrisis sloot de oven eind 2008. Staal heeft geen moraal. Door de sluiting van de hoogovens met de economische crisis gingen bij Arcelor Mittal 2000 Belgische jobs verloren en had de staalreus plots emissierechten op overtal. In de periode 2008 tot 2012 zou het bedrijf kunnen rekenen op een overschot van 100 miljoen ton gratis verkregen emissierechten (want er sloot ook nog een fabriek in het Britse Middlesbrough), goed voor 1,4 miljard euro, zo stelt een studie van de Britse organisatie Sandbag.9
In mensentaal wordt dit zwendel genoemd. Geen wonder dat Mittal ook windmolens promoot. Voor een windturbine van 80 meter hoog is immers 150 ton staal nodig. En dan zijn er nog de subsidies natuurlijk.

Jean Marie Dedecker

Lijst Dedecker draagt onafhankelijke deskundigen Autonoom Gemeentebedrijf voor.

Lijst Dedecker juicht de beslissing toe om meer deskundigen af te vaardigen in het Autonoom Gemeentebedrijf. Uiteraard zolang dit daadwerkelijke deskundigen betreft en het niet om politieke aanduidingen gaat binnen een partijpolitieke belonings-en postjescultuur.

Door het aanduiden van onafhankelijke deskundigen kan tot een echte verzelfstandiging gekomen worden, waarbij bestuurders verantwoording moeten afleggen t.a.v het gemeentebestuur.

Jean Marie Dedecker : “ We moeten af van het gepolitiseerd zitpenningenfabriekje van de vorige legislatuur en evolueren naar een echt autonoom gemeentebedrijf. Daarom dragen wij, in het belang van de gemeente Middelkerke, onafhankelijke topdeskundigen naar voor.”

De nieuwe gemeentewet en het gemeentedecreet leggen geen voorwaarden op voor bestuurders van een autonoom gemeentebedrijf.  De statuten van het AGB Middelkerke leggen wel 1 specifieke voorwaarde op, namelijk de bepaling om te voldoen aan de kiesvoorwaarden om tot gemeenteraadslid verkozen te worden zoals beschreven in het Lokaal kiesdecreet (een voorwaarde waar al onze kandidaten aan voldoen).

Jean Marie Dedecker: “ De lijst met onze onafhankelijke deskundigen  werd vandaag aan het College van Burgemeester en Schepenen bezorgd. Wij dragen o.m. professor urbanisatie en regionale ontwikkeling Georges Allaert en Fiscaal Jurist Werner Niemegeers voor. ”

De statuten van het Autonoom Gemeentebedrijf Middelkerke stipuleren dat het College Van Burgemeester en Schepenen een gemotiveerde lijst van kandidaten opmaakt en aan de gemeenteraad voorlegt. Wij hopen dat ook de meerderheid kiest voor onafhankelijke topdeskundigen, mocht men toch kiezen voor partijpolitieke zitpenningbenoemingen zijn wij benieuwd naar hun motivering.


Jean Marie Dedecker

De prioriteiten van UCI-voorzitter Pat Mc Quaid.

Willy Voet, verzorger of masseur van de Festinaploeg werd in 1998 betrapt met een lading EPO voor Richard Virenque & co. Willy bekende en schreef zijn memoires “Slikken en Prikken” over de hypocrisie in het wielermilieu. De Omerta achtervolgt altijd de pentiti en Willy werd uitgespuwd door het peloton.Hij verhuisde naar zuid-Frankrijk waar hij om den brode buschauffeur werd op een stadslijn rond Marseille.

Willy werd vorig jaar uitgenodigd door de organisatoren van “ Le Tour du Haut-Var” om met de VIP’s rond te hotsen. Een doodzonde voor Pat Mc Quaid, de opperste UCI-Bobo die prompt een bom-en banbrief schreef naar de organisatoren van die veredelde kermiskoers om Willy van achter het stuur te halen. Zie de brief in hieronder, ondertekend door de Praeses himself. Selectieve verontwaardiging. Moest men alle ex-renners met een dopingverleden van achter het stuur halen uit de VIP-karavaan van de Tour de France dan moet de helft van de champagneschuimers te voet de hort op.


Het wielerpeloton en de volgprocessie zit vol met dopingzondaars en gifmengers met doktersdiploma’s. Volgens Willy Voet leverde de huidige dokter van Omega Pharma Quick Step, José Ibarguren, hem indertijd al de nodige EPO. Nergens vind je meer leugenaars per vierkante meter dan in het circus op 2 tubes, van Bjarne Riis  tot Vinokourov en consorten. Richard Virenque  is gepromoveerd tot verslaggever van de wielerwedstrijden voor Antenne 2. Vrije accreditatie van de UCI. Na de zonde kwam al of niet hun berouw, maar ze kregen allen de absolutie van de kleptocraten van de UCI, die liever hun ogen sluiten in ruil voor een handvol bloedgeld.

Veertien jaar na datum wil Mc Quaid nog altijd een kleine garnaal als Willy Voet aan de schandpaal nagelen, broodroof incluis. Terwijl de grote kreeften vrij rondzwemmen in het wieleraquarium.
Moest er een Olympische discipline bestaan in hypocrisie dan kreeg de Ierse wielerbobo de gouden medaille en de gele trui als schaamlapje.

Jean Marie Dedecker

Lijst Dedecker en Progressief Kartel roepen gemeenteraad samen.

.
Artikel 40 van het Gemeentedecreet stipuleert duidelijk dat de gemeenteraad een huishoudelijk reglement moet goedkeuren bij aanvang van de legislatuur en dit om de nieuwe gemeenteraadsleden niet te confronteren met een huishoudelijk reglement opgelegd door een vorige gemeenteraad.
Bovendien zijn er sinds 01/01/2013 bepalingen die wettelijk dienen worden opgenomen in het huishoudelijk reglement en is het huidig reglement niet voorzien op verschillende voorzitters van gemeenteraad en politieraad, welke een normaal verloop van een gemeenteraad quasi onmogelijk maakt.

Daarom besloot Lijst Dedecker om samen met het Progressief Kartel en conform artikel 20 van het gemeentedecreet de gemeenteraad samen te roepen op maandag 28 januari 2013. ( Art. 20, tweede lid: “De voorzitter is verplicht de gemeenteraad bijeen te roepen op verzoek van een derde van de zittinghebbende leden of van het college van burgemeester en schepenen.”)

Jean Marie Dedecker: “De huidige meerderheid van Open VLD/CD&V heeft niet alleen geen bestuursvisie, want we wachten nog steeds op het bestuursakkoord, ze blinkt ook uit in bestuursloosheid. Ze waren anders wel heel snel om de verdeling van hun postjes in VVV(bureau van toerisme) en AGB (cultuurcentra en musea)op de vorige gemeenteraad goed te keuren. Maar als het om wettelijke verplichtingen gaat en de rechten t.a.v. de gemeenteraadsleden en de bevolking, dan verliezen plots interesse en vervallen ze in bestuursloosheid.”

We besloten om het huishoudelijk reglement ook de 21ste eeuw in te heffen en digitalisering, inspraak en openbaarheid van bestuur te maximaliseren. Zo stellen wij voor alle dossiers, verslagen, agenda en uitnodigingen digitaal via e-mail aan de gemeenteraadsleden te bezorgen en vragen we een woordelijk verslag via geluidsopnames van de gemeenteraad.

We vragen naast accurate en snelle publicatie op de website van agenda’s, en verslagen ook een aanplakking van de agenda van de gemeenteraad  en andere raden niet alleen in Middelkerke aan het gemeentehuis, maar ook aan de bibliotheken(trefpunten) in Westende, Lombardsijde en Leffinge. (ook de buurgemeenten hebben recht op toegankelijke informatie)

We voorzien ook een ruimere inspraak voor de bevolking door op het einde van de gemeenteraad een inspraakmoment te organiseren. We stellen voor om op het einde van de openbare zitting, elke aanwezige in het publiek de kans te geven een vraag te stellen aan het College van Burgemeester en Schepenen. Een openheid van bestuur die reeds in verschillende gemeenten van toepassing is.

Jean Marie Dedecker: “ We roepen ook een halt toe aan de graaicultuur en het kwistig uitdelen van zitpenningen in interne en externe verzelfstandigde agentschappen en commissies allerhande. Een graaicultuur waarvoor de belastingbetaler de factuur gepresenteerd krijgt. Bovendien brengen wij de zitpenning terug van 175 euro per zitting naar 150 euro, zowat het niveau van de ons omringende gemeenten.”

Uiteraard pasten wij het huishoudelijk reglement ook aan aan de decretale bepalingen die ingang vonden op 01/01/2013 en namen meteen de bepalingen die ingang vinden op 01/01/2014 mee op, een kwestie van efficiëntie en vooruitziend denken.

Hoewel wettelijk verplicht met ingang van 01/01/2007 de gemeente Middelkerke een deontologische code moest aannemen voor lokale mandatarissen deed zij dit pas in oktober van 2007. Vermist een deontologische code onlosmakelijk verbonden is met de rechten en plichten van de gemeenteraadsleden vermeldt in het huishoudelijk reglement, en wij van mening zijn dat ook nieuwe gemeenteraadsleden een deontologische code moeten goedkeuren, vragen wij op dezelfde zitting de goedkeuring van een deontologische code door de nieuwe gemeenteraad.

Jean Marie Dedecker.

Obelix, financieel vluchteling bij de Latijnen, niet welkom bij de Germanen.

Het past niet de kroon te ontbloten of het “colloque singulier“ te doorbreken. Maar aangezien respectabele media geheime gesprekken met ons staatshoofd Koning Albert II zomaar in de ether gegooid hebben, neem ik de diplomatieke vrijheid om een koninklijk “fait divers” aan te vinken. Het was juni 2007. Op audiëntie bij de monarch vroeg hij waarom ik de adel wilde afschaffen, evenals het koningschap. Ik antwoorde hem dat in de Middeleeuwen de erfelijkheid van de kroon misschien nuttig geweest was omdat de clans bij het overlijden van de koning elkaars hersenen insloegen in de strijd voor de opvolging, maar dat er vandaag democratische verkiezingen bestaan om dergelijke bloederige opvolgingsdrama’s te voorkomen. Bij de adellijke beslommeringen uitte Albert tot mijn verbazing zijn spijt. Het betrof Albert Frère. Hij had de man op voorspraak van de Parti Socialiste en vooral Willy Claes in de adelstand verheven. Als dank had de nieuwe baron de Belgische Industriële kroonjuwelen aan Frankrijk verkocht, van Tractebel en Petrofina tot Electrabel.

Even het geheugen opfrissen. De patrimoniumopbouw van de Karolingse dollarmiljardair Albert Frère vertoont veel gelijkenissen met dat van de Russische oligarchen. Alleen was die hold-up op de Belgische schatkist beschaafder en beter verpakt. Dankzij de socialistische minister van Economische Zaken Willy Claes, de Waalse socialist André Cools en de toenmalige premier Paul Vanden Boeynants nam de staat in 1970 de waardeloze staatsaandelen over van de holdings Frère-Bourgeois (Hainaut-Sambre) en Generale Maatschappij (Cockerill). De zaak was georchestreerd door banken uit dezelfde holdings (BBL en Generale Bank) die zware kredieten hadden openstaan in samenspraak met de FGTB, de vakbond van de Luikse metallo’s. Big Labour en Big Money. In plaats van failliet te gaan werd Albert op slag schatrijk. Frère Bourgeois Commerciale (FBC) kreeg van de Belgische
belastingbetaler 735 miljoen frank voor de verkoop van 49 procent van zijn waardeloze aandelen, een monopolie van 30 jaar op de verkoop van Waals staal en werd blijvend gefinancierd met staatswaarborg. Il faut le faire. In 1983 volgde nog 925 miljoen voor de overige 51 procent van FBC. Albert Frère stak zijn centen in zijn holdings Pargesa en GBL en de rest is geschiedenis. Onze fenomenale staatsschuld is vooral ontstaan door de financiering van de staalsector in de jaren zeventig, om het Franstalige establishment te redden en de vakbonden te kalmeren. Baron Albert Frère is ook de ultieme Belgische aandeelhouder in de politieke netwerken van Electrabel.

Vandaag is er een Franse industrieel, Bernard Arnault – niet zomaar een keuterboer maar de rijkste hereboer van Europa – die hier fiscaal asiel vraagt en zelfs genaturaliseerd onderdaan van ons koninkrijk wil worden. Meer nog: hij brengt zijn fortuin en vennootschappen onder in Ukkel, onderworpen aan de belastingregels van onze tollenaars. Dus het omgekeerde van baron Albert Frère. Hij wil de schatkist vullen ipv ze te plunderen. Er zijn al 350.000 zuiderburen gevlucht naar Londen en in Ukkel wonen meer Fransen dan Vlamingen. Alleen zijn ze niet zo beroemd als Bernard Arnault en Gérard Depardieu. Obelix betaalde al 145 miljoen euro belastingen in zijn acteursbestaan, geeft werk aan een hofhouding van 80 personen en houdt amper 15% over op zijn arbeidsinkomen. Je zou voor minder de biezen nemen voor de fiscale plunderaars. Maar Gérard en Bernard zijn hier niet welkom. De socialisten houden niet van fiscale vluchtelingen die uit een socialistisch land komen want het is een blamage voor de heilstaat van kameraad Hollande.
De laatste 20 jaar werd door een links laks beleid onze nationaliteit in de etalage aan soldenprijzen verkwanseld. Tussen 2000 en vandaag werden zo’n 600.000 mensen genaturaliseerd door de volgmigratie van kinderen, ouders en grootouders en door twee generaal pardons. Wie een boterbriefje kon voorleggen van drie jaar verblijf, ook al was het in de gevangenis, werd automatisch onderdaan van ons Koninkrijk. De meesten zijn laaggeschoolden en kinderen, één derde heeft nooit gewerkt en houdt zijn hand omhoog in de bijstand. We hebben de derde wereld ingevoerd en hier een vierde wereld gecreëerd. Als links geen kiespubliek meer heeft dan voert ze het in. De kans is moleculair klein dat Bernard en Gerard hier bij het OCMW zullen aankloppen, maar de mieren zijn jaloers op de krekels. Afgunst is een machtig populistisch wapen. We naturaliseren voetballers, basketballers, skiërs en dito volleyballers op een paar maanden tijd. Bovendien genieten voetbal-baskethuurlingen van een gunstig fiscaal systeem en hangen de anderen aan het subsidie-infuus.
 Le ridicule ne tue pas.
Welkom Gerard, Bernard en co

Jean Marie Dedecker

Klacht onontvankelijk, Dedecker blijft uitslag aanvechten

De Raad voor Verkiezingsbetwistingen heeft de klachten over de verkiezingsuitslag in Middelkerke onontvankelijk en ongegrond verklaard. Jean-Marie Dedecker reageert ontgoocheld en trekt naar de Raad van State. ‘In Kinshasa verlopen de verkiezingen correcter', zegt hij.

De Raad voor Verkiezingsbetwistingen heeft zich uitgesproken over de klacht van N-VA, iemand van Open VLD en van Lijst Dedecker. De eerste twee klachten zijn onontvankelijk verklaard, de klacht van Jean-Marie Dedecker ongegrond.
Volgens Dedecker was er in één stembureau sprake van onverzegelde stembussen en niet-afgestempelde stembiljetten en daarom trekt hij nu naar de Raad van State. ‘We willen dat het dossier juridisch benaderd wordt. De Raad voor Verkiezingsbetwistingen is een politieke samenstelling, dus ik ben niet verrast door de uitspraak', zegt Dedecker.
Hij heeft acht dagen de tijd om klacht in te dienen bij de Raad van State. ‘Mijn raadsman is het dossier aan het onderzoeken en voorbereiden. Ik heb als parlementslid verschillende keren in de wereld toezicht gehouden bij verkiezingen en kan enkel vaststellen dat het in pakweg Kinshasa correcter verloopt dan de afgelopen verkiezingen in Middelkerke. Ik heb per brief getuigenissen ontvangen van wat is misgelopen in het bewuste stembureau, maar de getuigen hebben achteraf hun verklaring ingetrokken. Ook meineed moet hier onderzocht worden.'
Dedecker hoopt dat de Raad van State maatregelen oplegt. ‘Nieuwe verkiezingen of enkel het ene stembureau herverkiezen zijn mogelijkheden. Al heb ik geleerd dat hopen in de politiek niet veel zin heeft. Hier draait het niet om correctheid, maar om wie de meeste invloed en macht heeft. Maar opgeven staat niet in mijn woordenboek', besluit Dedecker
Bron: Het nieuwsblad 15/12/2012

Iedereen aan de gas

Uit het leven gegrepen. Op 7 april werd de 82-jarige Denise het slachtoffer van een home-jacking. Het was een achtste keer in een korte tijdspanne dat een gelijkaardige overval gebeurde in het appartementsgebouw. Van extra bewaking of opsporen van de misdadigers is er tot op heden geen nieuws. ’s Anderendaags 8 april stond Denise in het Oostendse Leopoldpark twee boterhammen te verkruimelen: “voor de mussen, in een beschermd hoekje, zodat de meeuwen er niet bij konden”, vervolgt het gekwetste oudje haar verhaal. Plots springt een agente in burgerpak uit het struikgewas om het verbouwereerd mensje te verbaliseren voor haar misdaad: het voederen van mussen. Op 1 september kreeg Denise een boete in haar bus van 59 euro en daar bovenop een aanslagbiljet van 125 euro “belasting op het weghalen en verwijderen van afvalstoffen”. Een Gemeentelijke Administratieve Sanctie.

Sedert de GAS-boetes ingevoerd werden kennen onze pakkemannen hun prioriteiten: het vullen van de gemeentekas. Voor dergelijke gevallen moet slachtofferhulp en psychologische bijstand verleend worden, maar dan voor de politie. Na de oudjes zijn nu ook de 14-jarige delinquenten aan de beurt. Van kattenkwaad naar erger. Van vogelverschrikker naar kleuterleider. Wie in de Hasseltse politiezone HaZoDi op de leuning van een bank zit of in zwembroek op een pleintje een basketballetje opgooit moet aan de GASkassa passeren. Behalve op het veld van RSC Anderlecht bestaan er in de 19 Brusselse gemeenten, negentien verschillende boetes om te spuwen op de straatstenen.

Toen ik als kind met mijn fiets op trottoir reed moest ik van de veldwachter honderd regels straf schrijven. Vader verdubbelde nog het tarief. Op het plassen in het wijwatervat in de kerk stond een patriarchale rammeling want dat was er ver over. Toen had je nog opvoeding en sociale controle. Nu heb je camera’s om de straatanarchie te detecteren, niet om ze bij te sturen, want straffen mogen absoluut niet meer afschrikken en de politierechter heeft het te druk met verkeerszondaars. Dan maar de portemonnee als pedagogisch alibi. Justitie is nu gemeentelijk speelgoed. De burgemeester speelt sheriff en duwt op het GASpedaal. Alhoewel. De helft van de GASboetes voor winkeldiefstallen wordt in Antwerpen  niet betaald, ofwel door het OCMW bijgepast voor onvermogende draaideurcriminelen. De “haves” moeten opdraaien voor de straffeloosheid van de “have nots”.
De grondwettelijke scheiding der machten wordt herleidt tot een vodje papier. Ons rechtvaardigheidsgevoel wordt gemeten met een flitspaal, een parkeermeter en een GASboete . altijd kassa.

Jean Marie Dedecker