Beste Paul De Grauwe, in vergelijking met economen zijn weermannen echte waarzeggers.

In deze bijdrage voor het Schaduwparlement van Knack.be schrijft Jean-Marie Dedecker een brief aan Paul De Grauwe. 'Wie zei ook weer dat economen achterafverklaarders zijn?'

Beste Paul,

Moest er een prijskamp bestaan voor de meest gemediatiseerde econoom, dan win je met stip een gouden medaille. Sedert je leerstoel in de London School of Economics geschraagd wordt door linkse poten ben je het lieverdje van onze media, die per definitie en vooral traditioneel links zijn. Je bent zelfs gepromoveerd tot huiseconoom van de VRT, de huiscinema van linkse marketeers.
Je weet, Beste Paul, dat ik het niet zo heb voor links intellectualistisch gedoe. Dit gedachtegoed wordt in wezen uitgedragen door een zich schuldig voelende soort progressieven. Lui die alles en iedereen vergeven om zich niet schuldig te moeten voelen voor hun eigen bevoorrechte positie. Zoals die chief operating officer met een jaarwedde van 300.000 pond in een Londense megabank, die de economische crisis veroorzaakte, antwoordde aan journalist Joris Luyendijk: "Ik zou willen dat meer mensen een goed inkomen hadden". Daarom stemde ze progressief en las ze The Guardian. Loft- en kaviaargereutel. Hun hart klopt links, hun portefeuille zit rechts en ze belazeren de kloot.

Vakbonden en patroons: snel op dezelfde lijn als de belastingbetaler opdraait voor de kosten.

Als de kosten kunnen doorgeschoven worden naar de belastingbetaler, zitten vakbonden en patronaat altijd vlug op dezelfde lijn, schrijft Jean-Marie Dedecker in zijn bijdrage aan het Schaduwparlement.
De valiezen van onze bruggepensioneerde senioren in Benidorm, Emirdag of Marrakech stonden al vertrekkensklaar. Maar het kattenbelletje over het feit dat ze tot hun 65^ste beschikbaar moesten zijn voor de arbeidsmarkt was nog niet droog, of de maatregel werd al terug ingeslikt.
Als de kosten kunnen doorgeschoven worden naar de belastingbetaler, zitten vakbonden en patronaat altijd vlug op dezelfde lijn

 

Editorialisten bewerkten de publieke opinie en politici volgen dan gedwee. Het probleem werd doorgeschoven naar de sociale partners 'de Groep van Tien', en die kwamen tot een akkoord. Als de kosten daarvan kunnen doorgeschoven worden naar de belastingbetaler, zitten vakbonden en patronaat altijd vlug op dezelfde lijn. Dat ze hun akkoord als een dogma verkochten met een 'buigen of barsten-logica' was zuivere chantage. In een democratie beslissen de verkozenen des volks en niet de belangenorganisaties.

40 Dagen Zonder Vlees: Volgens de groene logica moeten we ook alle walvissen naar de eeuwige jachtvelden sturen

 

Klimaatconferenties en vastenacties zijn even alarmistisch als hopeloos, vindt Jean-Marie Dedecker in deze bijdrage voor het Schaduwparlement van Knack.be

De klimaatkerk roept haar volgelingen op om gedurende de vastenperiode 40 etmalen vegetariër te worden met de Dagen Zonder Vlees-campagne. Voor alles wat eindigt op '-ariër' heb ik een aangeboren wantrouwen, zelfs voor het woord parlementariër. De wereld moet gered van het klimaat-armageddon en dan steunen de religies mekaar.
Terwijl we hier de milieu-ramadan invoeren, koopt China de melk op tot in India. Hoe rijker men wordt, hoe meer dierlijke eiwitten men eet. Dit vergt meer granen voor dierlijke voeding (5 tot 10 kilo graan om 1 kilo vlees te produceren) en het verhoogt de voedselprijzen. Zou men in China ook de vastentijd kennen of zouden ze het afgeleerd zijn door de hongersnoden van Mao?

DSK: seks en politiek vormen een eeneiige tweeling

   

In deze bijdrage voor het Schaduwparlement van Knack.be schrijft Jean-Marie Dedecker over 'de ongebreidelde en gewetenloze seksuele honger van DSK' en de hoge tolerantiedrempel van de Fransen voor de escapades van hun politici. 'Waar macht regeert vliegen de hormonen en de oestrogenen door het zwerk.'

   
  

Subsidiëring is sinterklaaspolitiek, levert geen meerwaarde aan onze economie

'Stop de subsidiëring van bedrijven', schrijft Jean-Marie Dedecker. 'Bedrijven moeten geen subsidies krijgen, maar beloond worden met een faire aanslagvoet. Belonen gebeurt na de prestatie.'
Baron Albert Frère gaat op pensioen. Hij zal er geen Cheval Blanc minder om drinken op zijn kasteel in Pomerol. De patrimoniumopbouw van de Carolingse euromiljardair vertoont veel gelijkenissen met dit van de Russische oligarchen. Alleen was die hold-up op de Belgische schatkist beschaafder en beter verpakt. Dankzij minister van economische zaken Willy Claes (SP), de Waalse socialist André Cools en de toenmalige premier Paul Vanden Boeynants nam de staat in 1970 de waardeloze staatsaandelen over van de holdings Frère-Bourgeois (Hainaut-Sambre) en van de Generale Maatschappij (Cockerill). De zaak was georkestreerd door banken uit dezelfde holdings (BBL en Generale Bank) die zware kredieten hadden open staan in samenspraak met de FGTB, de vakbond van de Luikse metallo's.

Open brief aan Joël Deceulaer

 

Jean-Marie Dedecker reageert op een brief die Knack-journalist Joël De Ceulaer eind januari tot hem richtte.

Beste Joël,

Je brief in Knack van 28 januari heb ik goed ontvangen. Mijn moeder heeft me geleerd om beleefd te zijn en al mijn brieven te beantwoorden. Vandaar mijn schrijven. Volgens William Shakespeare is wat ze beleefdheid noemen doorgaans niet meer dan een ontmoeting tussen bavianen. Hoe hoger de aap in de boom klimt, hoe beter je zijn kont kan zien. Zo is mijn uitzicht door het periodiek lezen van je Lastpost fel verruimd. Jij bent er nog niet uit of Tuymans schilderij van de foto van Katrijn Van Giel plagiaat of parodie is, maar ik wel. Jouw vergelijking van mijn beeltenis op het schilderij "A belgian politician" met het urinoir van Marcel Duchamp, getuigt van een subtiele intellectuele kunstzinnigheid. Elke baviaan zijn banaan, of is het een komkommer. Niet het IQ telt maar de PH, de zuurtegraad. "Over 't algemeen zijn journalisten laagopgeleide autodidacten die maar in het wilde weg aan iets beginnen" Ik durf dat niet zeggen, beste Joël, cabaretier Freek De Jonghe wel. Hij behoort toch tot jouw linkse ideologische stal?

Tsipras mag de sirtaki dansen op zijn eigen economisch kerkhof.

 

'Syriza heeft amper de Griekse verkiezingen gewonnen of gaat al terug naar het systeem dat hen ten gronde heeft gericht', schrijft Jean-Marie Dedecker in deze bijdrage voor het Schaduwparlement van Knack.be.

Heraclitus zei 2500 jaar geleden al dat verandering de enige constante is in de chaos. Toen waren ze amper met 140 miljoen zielen op de aarde. In het jaar 1000 waren we al met 30 miljoen, vandaag zijn we met zo'n 7 miljard.

Griekenland stond oorspronkelijk vol met houten tempels. Door de expansiedrift van de stadstaten werd hout schaars en verrezen er majestueuze stenen tempels. De grootschalige ontbossing zorgde voor een ecologische verandering, ook op klimaatniveau. Of hoe een milieuprobleem achteraf kan leiden tot intergenerationele en duurzame overdrachten van cultureel erfgoed.