'Als olifanten vechten, wordt voetbalgras vertrappeld'

'Buffalo 's, verblind door idolatrie voor de kunststukjes van een klein dozijn huurlingen op het veld, hebben lak aan kritisch inzicht', schrijft Jean-Marie Dedecker. 'De hele Ghelamco Arena walmt als een beerput.'

Er is een boek verschenen over voetbal: 'De illegale Ghelamco Arena". Geen zoveelste hagiografie over een succesvolle sjotter opgetekend door een bijklussende sportjournalist, maar een onderzoek naar de totstandkoming van een voetbalstadion. De inhoud is blijkbaar zo explosief dat de betonboeren en de voetbalbobo's tacklen met de twee voeten vooruit, een doodschop incluis. Zonder verpinken loog de bouwheer de meute zelfs voor dat hij gechanteerd werd door de uitgever en de auteur voor 15.000 euro. Blijkbaar zijn alle middelen goed om de aandacht af te leiden van de kern van de zaak.

'Voetbaltempels zijn de vlaggen die een lucratieve lading aan vastgoedprojecten moeten dekken'

Jean-Marie Dedecker over de verwevenheid van politiek en topsport in ons land.

Het bouwen van voetbalstadions is de nieuwe vlag geworden om een lading aan lucratieve immobiliënprojecten te dekken, van Sint-Truiden tot in Gent en van Luik tot in Brussel. Politici verkwanselen gemeenschapsgronden en -geld in ruil voor (minimum) gratis zitjes in de loges en de skyboxen van de voetbaltempels. Dansmariekes voor het grote geld. Vastgoedtycoons boeren zich rijk onder het alibi van het algemeen belang en sportieve filantropie. Voetbalsupporters treden op als hun chearleaders. Winstbejag, ijdelheid en normvervaging zijn communicerende vaten.