De pensioenen van de parlementairen zijn helemaal niet meer schandalig hoog

‘Nooit had ik mijn privé-loopbaan opgegeven voor een onzeker parlementair baantje, afhankelijk van het spreeuwengedrag van de kiezer, voor 3.000 euro per maand, zoals jij het nu ordonneert’, schrijft Kamerlid Jean-Marie Dedecker aan Jos D’Haese, fractieleider voor PVDA in het Vlaams parlement. ‘Een salaris is niet alleen een verloning voor arbeid, maar ook voor respect, inzet, risico en marktconformiteit’

Open Brief aan marxist en Vlaams parlementslid Jos D’Haese

Beste kameraad Jos,

Eigenlijk was ik niet van plan om nog verder te jeremiëren over je aanval op de parlementaire verloningen. Maar een tweetje aan mijn adres van een halvezool, een zekere Henry Du Brabant, verhoogde mijn rode bloeddruk: “Quand je regarde sa tronche il n’a pas l’air d’un communiste mais plus tôt fachiste de NAZI”. Als je vandaag als (centrum)rechts politicus nog niet als nazi weggezet bent, ben je eigenlijk onbestaande. Als het fascisme terugkeert zal het onder de vorm van antifascisme zijn.

Ik heb ondertussen een hekel gekregen aan woorden die eindigen op -isme, van kapitalisme tot fascisme en communisme. De gretigheid en de wellust waarmee je het debat voert over de zogezegde graaicultuur van je collega’s parlementsleden, kameraad Jos, is niet alleen leugenachtig en pervers maar ook gevaarlijk en opruiend. De journalistieke pretletterbrigade verkneukelt zich dan ook telkens in zoveel plat populistisch opportunisme, iets wat duidelijk je bedoeling is. De media volgen immers de dominante emoties die de politiek de wereld instuurt.

Sensitivity stickers? Doorgeschoten betuttelende maatregelen helpen niemand vooruit

 ‘Kunst met grote K moet volgens de cultuurpausen shockeren, behalve als het over de moslims gaat, dan moet het pamperen, sublimeren en paternalistisch zijn’, schrijft Jean-Marie Dedecker over het ‘Ramadan Friendly’-label waarmee Brusselse cultuurhuizen  voorstellingen toegankelijker willen maken voor moslims.

Afgelopen vrijdag was het Suikerfeest, het einde van de ramadan. De vrome moslims mogen terug eten, drinken, roken en seksen van zonsopgang tot zonsondergang. Bij de christenen blijft het eerbiedigen van hun 40 dagen durend zuiveringsritueel meestal beperkt tot de carnavalsvieringen op Vastenavond. Voor de vastenviering van de islam moeten we nu echter buigen. In Nederland werden voetbalwedstrijden na zonsondergang eventjes stilgelegd zodat de islamitische sjotters van een ramadanpauze konden genieten. Het is te lastig om te sjotten met een droge mond en een lege maag.

De term “hardwerkende Belg” wordt stilaan een mythe

‘Elke regering roeptoetert dat onze werkzaamheidsgraad omhoog moet naar 80% om de pensioenen en ons sociaal zekerheidssysteem betaalbaar te houden, maar men blijft Kurieren am symptom’, schrijft Kamerlid Jean-Marie Dedecker.

Malaise bij Delhaize. Wie werkt bij één van de 128 verlieslatende winkels “in eigen beheer” van Delhaize mag er bij omvorming in een franchisewinkel – onbeperkt in de tijd met behoud van wedde en arbeidsvoorwaarden – aan de slag blijven. Dat geldt voor zo’n 9.200 personen op een totaal van 32.000 Delhaize-werknemers in België en Luxemburg samen. De 636 franchisewinkels van Delhaize zijn immers winstgevend. Deze in eigen beheer lijden markt- en winstverlies.

Migratiedeal? Nieuw akkoord beperkt zich tot blazen van valse Vivaldinoten in de zoveelste treurmars

 Kamerlid Jean-Marie Dedecker heeft geen goed oog in de migratiedeal die de federale regering recent bereikte. ‘Er zit zelfs een pervers addertje in het nieuwe paarsgroene wetgevend gras.’

Niet minder dan 36.871 gelukzoekers dienden vorig jaar een asielaanvraag in. Volgens het Belgisch Statistiekbureau kregen 47.561 buitenlanders vorig jaar ook nog de Belgische nationaliteit, hoofdzakelijk Marokkanen en zelfs honderden Russen. Terwijl men afgelopen weken binnen de Vlaamse Regering een boerenkrijg voerde, triomfeerden onze Federale Regenten met een nieuw akkoord om de tsunami aan asiel- en gelukzoekers in te dammen. Dezen stonden te drummen aan de dranghekken van Fedasil en overnachtten in een tentenkamp aan het kanaal van Sint- Jans-Molenbeek of in een kraakpand. Het grootste deel daarvan zijn jonge alleenstaande mannen. Het nieuwe akkoord beperkt zich tot het blazen valse Vivaldinoten in de zoveelste treurmars.

Reclameverbod voor gokkantoren? Win for Life voor de Nationale Loterij

‘Ik heb geen enkel probleem met een reclameverbod op gokken, maar dan moet het gelden voor iedereen’, schrijft Kamerlid Jean-Marie Dedecker.

Op onze eigenste Nationale Loterij na, mogen de private kansspeloperatoren geen publiciteit meer maken vanaf 1 juli 2023. Rien ne va plus. Quasi uniek in de wereld. Met een bezoekersaantal van 40 miljoen gokkers per jaar is casinostad Las Vegas bijvoorbeeld een groter bedevaartsoord dan Mekka, en als je in Macau rondkijkt zou je haast denken dat bij de Aziaten het gokken in hun DNA zit. In Groot-Brittannië kun je zelfs wedden op het geslacht van een ongeboren Windsor-baby.

Hier leurt keizer-koster Stefaan Van Hecke al jaren met zijn verbodswet en vond in justitieminister Vincent Van Quickenborne de nuttige collaborateur om zijn discriminerende wet door het parlement te jagen. In 2022 ging er nog 61 miljoen euro aan reclamegeld naar de media, waarvan 44% betaald werd door de Lotto. Het totaalbedrag van 9,2 miljoen euro voor radioreclame werd zelfs exclusief betaald door de Nationale Loterij. Geen wonder dat alle overkoepelende mediaorganisaties ((La Presse.be, de Vlaamse Nieuws- en Audiovisuele media…) nu protesteren tegen het wegvallen de overige 66% aan reclame-inkomsten.

Je kan iemand pas van weerwoord dienen door hem zijn mening te laten zeggen

 ‘Door het wegcensureren en juridiseren van andere of foute meningen is politieke correctheid een proces geworden tot uniformering van de publieke opinie’, schrijft Jean-Marie Dedecker. In zijn laatste column van 2022.

Op de Gentse feesten stond er in juli een reuze grote foto van Dries Van Langenhove, de extreemrechtse dandy en gouwleider van het studentenclubje Schild & Vrienden. Het was een display die dienst deed als urinoir. Lach- en plasplezier voor linkse veganistische kombuchawappies en zatte frustraten. Neergepoot voor flagellatie uit de schaamstreek en geseling met de roede van de preutsheid. De techniek van de ontmenselijking van de politiek incorrecte slechterik van wie men het publiek op die manier wil laten geloven dat hij niets beter verdient dan haat en bestraffing. De schandpaal als alibi voor middeleeuwse “eerlijke betering”.

Een steekvlam in Qatar en Brussel brandt

‘Het vliegwiel van geweld is ondertussen een ritueel geworden’, schrijft Jean-Marie Dedecker over de rellen in Brussel en Antwerpen naar aaleiding van het WK voetbal in Qatar.

Je kunt er je klok en het zomeruur op afstellen. Met de eerste zonnestralen worden het recreatiegebied “De Blaarmeersen” in Gent, en bij uitbreiding ook de zwemvijvers in Sint-Niklaas, Hoogstraten… het jaarlijks terugkerende slagveld van multiculturele herrie, zwemshortrelletjes, vechtpartijen en allerhande opstootjes. De Brusselse allochtone jeugd speelt dan immers weer op verplaatsing, en onze tolerantiegrens wordt dan weerom eens verder opgerekt. De vergoelijkingslobby draait dan even traditioneel op volle toeren met riedeltjes als: “De jongeren zijn een minderheid, vinden geen werk, hebben in hun stad geen mogelijkheden voor vertier, en we mogen een meerderheid niet stigmatiseren omdat enkelingen zich misdragen…enz.”