Archief

zondag 7 oktober 2018

'Kerncentrales sluiten? Eerst de hype, dan de moraal, en de laatste doet het licht uit'

'Alle energieministers van laatste 18 jaar zouden vervolgd moeten worden wegens schuldig verzuim', schrijft Jean-Marie Dedecker. 'We betalen Scandinavische elektriciteitsprijzen voor Afrikaanse energietoestanden, en moeten ons nog behelpen met een dikke trui.'


De elektriciteitsproductie in ons land bestond in de laatste koude winderige maand februari voor 3.2019,03 GWh uit kernenergie, 1531,24 GWh uit fossiele brandstoffen, en nauwelijks 349,54 en 244 GWh uit respectievelijk windmolens en zonnepanelen. (1 gigawatt/uur = 1 miljoen kilowatt/uur). Doe kernenergie weg en we moeten ons optrekje verlichten met kaarsen, en ons eenpersoonsgerechtje in een wokje warmen op een kampvuur. Het stekkerautootje blijft dan in de garage, het warmtepompje wordt koud, en met zijn allen kunnen we een spelletje 'Mens erger je niet!' spelen aan de keukentafel.
De natte groene droom van de geitenwollensokkenbrigade is nu dichtbij. Van de zeven kernreactoren draait er straks nog één, en de laatste doet straks het licht uit. Al onze energieministers uit om het even welke regering van de laatste 18 jaar zouden moeten vervolgd worden wegens schuldig verzuim en medeplichtigheid. We betalen Scandinavische elektriciteitsprijzen voor Afrikaanse energietoestanden, en moeten ons nog behelpen met een dikke trui.
Vanaf 2000 al orakelt de ene politieke stoethaspel na de andere dat de kerncentrales dicht moeten. Als je aan een biersteker zou zeggen dat zijn cafés binnen afzienbare tijd op slot moeten, dan is de kans minuscuul klein dat hij behalve onderhoudswerken nog zou investeren in zijn zaak. Dat we het betonrot op ons dak krijgen in Doel en in Tihange is dus een gedeelde verantwoordelijkheid, niet alleen van de graaier Electrabel alias Suez of Engie maar ook van onze politieke onkundige windhanen en zonaanbidders.
Onze kerncentrales zouden nu definitief ontmanteld worden tegen 2025, op voorwaarde dat er een jaarlijkse monitoring gebeurt door een zoveelste nieuwe commissie over de bevoorradingsgarantie, de prijs, de CO²-uitstoot, en de bouw van gascentrales die 40 keer meer CO² in de lucht blazen dan kernenergie en miljarden euro's subsidiegeld kosten.
Het Energiepact wordt in Orwelliaanse traditie nu een Energiestrategie genoemd, met een afschakelplan er bovenop. Sluit de kerncentrales en in 2025 kunnen de verantwoordelijke politici er in het duister van onder muizen. Momenteel zijn er in de wereld 60 kernreactoren in aanbouw, 160 gepland en 300 in voorbereidende fase. Saudi-Arabië heeft er vier besteld in Zuid-Korea, dat er zelf ook 4 bouwt. China bouwt momenteel 19 reactoren van EDF, India 5, de USA 4, Rusland 5, Pakistan 3, Japan 2 (Ohna & Shimare) Slovakije 2 en Wit-Rusland ook 2 ....
In China maakt de Shipbuilding Industry corporation plannen om 20 drijvende kerncentrales op zee te bouwen. Als we in 2025 alle reactoren sluiten dan stoten we tegen 2030 zo'n 48 tot 78% meer CO² uit dan wanneer we de levensduur van de twee jongste reactoren uit 1985 met 10 jaar verlengen, berekende energiespecialist Johan Albrecht. Een volledige kernuitstap in 2025 zou het CO²-gehalte onmiddellijk met 76% verhogen. Voor Paars aan de macht kwam voerden we 15% van onze elektriciteit uit, nu voeren we 25% in. Onze kerncentrales sluiten is net zoiets als het vuur ontdekken en het domweg uitdoven uit vrees dat er zich iemand aan zou kunnen verbranden.
Groen draagt een even grote verantwoordelijkheid voor ons wanstaltig energiebeleid als de traditionele partijen. Het groen roeptoetergedrag heeft zelf een hoge graad aan hypocrisie. Groen-politicus Jan Mertens pleit bijvoorbeeld voor een vliegstop binnen Europa, terwijl Pascal Husting, campagnedirecteur bij Greenpeace al twee jaar lang het vliegtuig neemt van Luxemburg naar zijn kantoor in Amsterdam, met zo'n 140 kilo CO² uitstoot per retourtje. Groene jongens vliegen rond met een jet om de mensen wijs te maken dat ze het vliegtuig niet meer mogen nemen zodat ze zelf door het luchtruim zouden kunnen blijven klieven.
Onze groene goeroes, van Calvo tot Almaci, verwijzen graag naar het Noorse, Deense en Duitse energiebeleid. De Duitse groene Energiewende heeft echter een donkerbruine rand. Een stuk van het eeuwenoude Hambacherwoud bij Keulen wordt momenteel gekapt voor de ontginning van bruinkool. Klimaatactivisten worden daar door de politie uit boomhutten geplukt, waar ze zich verschansen om het kappen te beletten. Op zich een nobel doel, ware het niet dat de groenen zelf aan de basis liggen van deze doorgeschoten natuurvernietiging. De Duitse Grünen zijn er in geslaagd om de kerncentrales te doen sluiten, zodat kernenergie er voorlopig nog goed is voor amper 13% van de energieopwekking. Om dit verlies te compenseren is men meer sterk vervuilende bruinkool gaan ontginnen. Goed voor 39,8 % van de energie, en met gas erbij 48,2%. Hernieuwbare energie vertegenwoordigt 38,6% van hun marktproductie, maar de Duitse consument moet daarvoor miljarden subsidies in zijn elektriciteitsrekening verwerken. Voor elke euro stroom aan marktprijs moet hij 5,40 euro aan groene subsidies bijleggen. De Energiewende kost 28,2 miljard per jaar. Elk Duits gezin betaalt 880 euro per jaar voor de Energiewende.

Greenwashing

De Scandinavische landen staan ook hoog op de hitlijst van de groene fundi's. Er is echter nogal wat windowdressing. Het van wind en water vergeven Noorwegen rekent bijvoorbeeld zijn groenestroomcertificaten twee keer aan: een keertje voor zichzelf en een keertje voor de export naar landen zoals België. De Vikings leveren een derde van alle groene stroom in Vlaanderen. In feite is het geen elektriciteit, maar statistische goochelarij of greenwashing. Onze elektriciteitsboeren kopen Noorse groene certificaten die hier dan op grijze stroom worden geplakt. Wie een groene scheet laat krijgt een broek vol subsidies. De Denen exporteren 40% van hun windstroom (surplus) naar Noorwegen om het daar in stuwmeren op te slaan. Daarvoor moeten ze betalen, en daar bovenop nog een keer de marktprijs om het weer af te nemen. De Deense stroomprijs is de groenste maar de duurste van Europa. In navolging van de Zwitsers besloot de rood-groene regering in Zweden in 2016 al om haar 7 kerncentrales van samen 9.000MW open te houden, niettegenstaande de helft van haar energie door waterkracht geleverd wordt.
De klimaatdoelstellingen halen is een vorm van methodologie geworden. Een groene illusie. 'De oorsprong van de milieubeweging is tamelijk duister', zegt de 81-jarige gerenommeerde journalist en historicus Richard Rhodes in de Zeno van De Morgen. 'Ze komt voort uit onnodige zorgen over eindeloze bevolkingsgroei. In de jaren 60 en 70 klonken er aanbevelingen van milieuactivisten om arme landen niet te ondersteunen met noodhulp, omdat het dweilen was met de kraan open. Ze wilden feitelijk snoeien in de menselijke soort, ook door 'ongeschikte' mensen te ontmoedigen om zich voort te planten. Uit die tijd kwamen de vreselijke metaforen waarbij de menselijke soort werd vergeleken met ratten, bacteriën of kankercellen: geluiden die we nog steeds horen vanuit groene hoek, waar ze vinden dat er teveel mensen op aarde zijn. Ik wist al wel hoe de activisten tegen kernenergie bereid zijn om miljoenen mensen te veroordelen tot ziekte en dood, maar ik was werkelijk geschokt om te zien hoe het groene gedachtegoed is gevormd door een diep antihumanistische houding.'
Groen is in strijd met het personalisme. Personalisme is antropocentrisch en groen is ecocentrisch. Een minderheid die anders wil gaan leven hypothekeert en chanteert een meerderheid die dat niet wil. Progressieven zijn heel tolerant behalve voor mensen met een andere mening. Eerst de hype, dan de moraal en de laatste doet het licht uit.

Jean-Marie Dedecker

Geen opmerkingen:

Een reactie posten