donderdag 25 augustus 2011


Een schouderklopje van Eurocommissaris De Gucht is een nekslag, maar in het debat over het grote aantal invaliditeitsuitkeringen heeft hij het gelijk van zijn kant.
We hebben vandaag meer invaliden dan na de tweede wereldoorlog. Niet zozeer omdat de bevolking is toegenomen, maar omdat het gehandicaptenstatuut te grabbel wordt gegooid. Het gaat niet om de “echte” gehandicapten en minderinvaliden, die al onze steun verdienen, maar als OCMW’s hun cliënten doorsturen naar dit statuut om hun budget te ontlasten, loopt er toch een wiel van de rolwagen.

“Een getuigenis”

Alhoewel ik Karel De Gucht zeker niet de meest sympathieke open-VLD’er vind, moet ik nu toegeven dat ik zeer verheugd ben dat hij deze uitspraken durft doen en ik steun hem hierin 100%. Het wordt tijd dat deze beerput wordt opengetrokken en dat hier dringend nieuwe spelregels worden opgelegd aan deze dienst. Ook mutualiteiten, sociale diensten zullen moeten herbekeken worden, zij hebben mee grote schuld aan het escaleren van dit sociaal systeem. Voornamelijk socialisten en christendemocraten gebruiken dit systeem al jaren om stemmen te ronselen. Bovendien zijn ook vele collega's artsen mee verantwoordelijk, zij vullen al te gemakkelijk de aanvragen in zonder nadenken van de impact op onze sociale zekerheid.

Het statuut "gehandicapt" is in ons land zo makkelijk te verkrijgen. De grens tussen "ziek /handicap" en "niet-werkwillig" is volkomen verdwenen. Opnames psychiatrie om verantwoordelijkheid t.o.v de maatschappij te ontlopen is vandaag een feit. Zelfs vanuit de gevangenis mag men een aanvraag doen...
Het valt me op dat de mensen, jong en oud, autochtoon en allochtoon meer en meer liegen als ze op controle komen. Hulpmiddelen (rolstoel, krukken) worden gewoon even gehuurd in een mediotheek om een nummertje te komen opvoeren... Meer en meer wordt het moeilijk om mensen(de profiteurs) geen toegang te verlenen tot het systeem omdat onmiddellijk er een klachtenbrief volgt(vaak geschreven door een sociale assistent) en wij artsen ons dan nog eens moeten verantwoorden...Mensen zijn ook agressief als ze op controle komen als ze voelen dat ze de buit niet gaan binnenhalen(uitkering of parkeerkaart).

Bovendien is de "bijkomende hulp aan bejaarden" een verdoken pensioensysteem, waar ik me toch vragen bij stel in een democratisch land.

Elk woord van De Gucht in het artikel is correct en diegenen die hier verontwaardigd over zijn, zijn diegenen die het systeem mee om zeep helpen en waar het eigenlijk vandaag in heel België om draait, met name het toenemend profitariaat eindelijk eens een halt durven toeroepen.

Tot daar deze getuige.

In Riverside Conversations vroeg men aan de economen en oligarchen Marc Faber en Daniel Yegin in welke landen ze nooit zouden investeren. Ze antwoordden prompt: Nederland. Hun motivatie was onthutsend maar ook verontrustend en verhelderend. Nederland telt 1,3 miljoen uitkeringsgerechtigde invaliden. Ofwel heeft dit land een gigantisch gezondheidsprobleem, wat beide heren terecht niet konden geloven van het poldermodel, ofwel heeft het volgens hen een ongelooflijk profitariaat. De keuze mocht de luisteraar zelf invullen.
België en Nederland zijn communicerende vaten


Jean Marie Dedecker

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen